زورى
(
zuri
) ا . پ . توانائى و قدرت .
و طاقت و نيرو .
زوريدن
(
zuridan
) ف م . پ . نفرت داشتن و كراهت داشتن . و زبردستى كردن و زور كردن و ظلم نمودن .
زوريدن
(
zavaridan
) ف م . پ . بلند كردن و افراختن .
زوريش
(
zuric
) ا . پ . نام يكى از نواحى ملك سويس كه داراى 620000 نفر جمعيت است . و نام شهر عمدهء اين ناحيه كه داراى 333355 نفر جمعيت مىباشد .
زورين
(
zavarin
) ص . پ . زبرين و بالائين و فوقانى .
زوز
(
zuz
) ا . پ . طعنه و ملامت و سرزنش .
زوزاءة
(
zavz at
) ا . ع . چالاكى .
و شتابى و زودى .
زوزاة
(
zavz t
) م . ع . زوزيت به زوزاة : حقير و اندك شمردم آن را . و راندم و دفع نمودم .
زورك
(
zavzak
) ا . پ . تخم يك نوع لوبيائى معروف بلوبياى خوك . و نام علفى .
زوزكة
(
zavzakat
) ا . ع . زن شتاب پيشى گرفتهء سبقت نموده .
زوزكة
(
zavzakat
) م . ع . زوزكت المراة زوزكة : جنبانيد آن زن سرين و پهلوهاى خود را در رفتار .
زوزن
(
zuzan
) ا . پ . نام ولايتى .
و نام پادشاهى .
زوزن
(
zuzen
) ا . پ . وزنهاى كه درم نيز گويند و عبارت از چهل و هشت حبه است .
زوزنى
(
zuzni
) ا . پ . بلغت زند زانو و ركبه .
زوزنى
(
zuzani
) ص . پ . منسوب بزوزن .
زوزو
(
zuzu
) پ . مخفف از او از او .
زوزو
(
zuzu
) م ف . پ . زود زود و بتعجيل .
زوزه
(
zuze
) ا . پ . گريه و ناله و زارى .
و نالهء سگ .
زوزى
(
zavazz
) ص . ع . رجل زوزى : مرد كوتاه قد . و مرد زيركى نمايندهء لاف زن .
زوزية
(
zovaziyat
) و
زؤزئة
(
zoazeat
) ص . ع . قدر زوزية :
ديگ بزرگ كه يك شتر گوشت پزد . و كذلك قدر زؤزئة .
زوژ
(
zuj ?
) ا . پ . زخم و جراحت شمشير و يا زبان . و نفوذ .
زوش
(
zuc
) و (
zavc
) ا . ع . بندهء ناكس و لئيم .
زوش
(
zuc
) ص . پ . خشمگين و ترش روى و تندخوى و كج طبيعت . و زود رنج . و نيرومند و صاحب قوت .
زوش
(
zavac
) و (
zavoc
) ا . پ . ستارهء مشترى و زاوش .
زوشيدن
(
zucidan
) ف ل . پ .
چكيدن و تقطير شدن و تراويدن . و به زحمت افتادن .
زوع
(
zav '
) ا . ع . نام زنى .
زوع
(
zav '
) م . ع . زاع البعير زوعا ( از باب نصر ) : جنبانيد مهار آن شتر را تا تيز رود . و زاع الفرس كذلك . و زاع الشيئ : مايل گردانيد آن چيز را . و زاع له زوعة من البطيخ : داد او را پارهاى از خربزه . و زاع الثريد و نحوه : كشيد اشكنه و مانند آن را بدست .
و زاع لحمه : دور شد گوشت او از پى .
زوع
(
zu '
) ا . ع . تننده .
زوع
(
zova '
) ا . ع . تننده . و ج .
زوعة .
زوعة
(
zav'at
) ا . ع . پارهاى از خربزه .
زوعة
(
zuat
) ا . ع . پارهاى از گياه خشك ميان گياه تر . و گوشت بر هم نشسته . و مردم سبك و چست . ج : زوع .
زوغ
(
zavq
) م . ع . زاغ زوغا زوغانا ( از باب نصر ) : خميد و از راه چميد و خم داد و مايل گردانيد . و زاغ الناقة :
كشيد آن ماده شتر را بمهار . زاغ فى المنطق : ستم كرد در سخن و از حد در گذرانيد .
زوغ
(
zuq
) ا . پ . نهر و رودخانه .
زوغار
(
zuq r
) ا . پ . نام يكى از پيشوايان بزرگ مغان و آتشپرستان . و نام ولايتى .
زوغان
(
zavaq n
) م . ع . زاغ زوغا و زوغانا . مر . زوغ .
زوف
(
zavf
) م . ع . زاف الحمامة زوفا ( از باب نصر ) : بال دروا كرده دم كشان رفت آن كبوتر . زاف فلان : فروهشته اعضا رفت فلان .
زوف
(
zavf
) ا . ع . از اعلام است و نام پدر قبيلهاى .
زوفا
(
zuf
) ا . ع . بر دو قسم است :
زوفاى يابس كه گياهى است معطر و از كوههاى قدس خيزد و محرك و از جنس بادر نجبويه . و زوفاى رطب كه زوفاى تر گويند چركى است كه در پشم و موى زير شكم گوسپند و كنج ران آن جمع شده و آويزان گردد و آن را از خارج و داخل در طب استعمال كنند .
زوفرا
(
zufar
) ا . پ . انيسونبرى .
و نام مرغى .
زوفرين
(
zufrin
) و
زوفلين
(
zuflin
)