زردان
(
zard n
) ا . پ . يكى از علما و اكابر مجوس .
زردان
(
zarad n
) ا . ع . كس و فرج بدانجهت كه فرو مىبرد نره را و يا از جهة تنگى كه دارد خفه مىكند آن را .
زردانيه
(
zard nie
) ا . پ . پيروان زردان كه معتقدند بر اينكه زردان بزرگترين روحانيات است و نه هزار و نهصد و نود و نه سال ايستاده عبادت كرد .
زردآهنگ
(
zard - hang
) ا . پ .
ريگستان . و استوار و محكم و ثابت .
زردبة
(
zardabat
) ا . ع . عمل خفه كردن .
زردبة
(
zardabat
) م . ع . زردبه زردبة : خفه كرد آن را .
زردپور
(
zard - pur
) ا . پ . اسب ابرش .
زرد جت
(
zardajt
) ا . پ . يكى از نامهاى شت زردشت .
زرد چرده
(
zard - carde
) ص . پ .
مايل بزردى و زرد رنگ .
زرد چغو
(
zard - caqu
) ا . پ . يك نوع مرغى زرد .
زرد چوب
(
zard - cub
) ا . پ .
زردچوبه .
زردچوبه
(
zard - cube
) ا . پ . عروق الصفر .
زرد چول
(
zardcul
) ا . پ . فولاد و آهن سخت .
زرد چوه
(
zard - cuh
) ص . پ .
مايل بزردى .
زرد چهره
(
zard - cehre
) ا و ص .
پ . مايل بزردى . و پسر و يا دختر صاف روى خوشنما و خوشگل . و زن پير ريشدار .
زرد خاز
(
zardx z
) ا . پ . زردآهنگ .
زردخانه
(
zard - x ne
) ا . پ .
جبه خانه .
زرد خايه
(
zard - x ye
) ا . پ . زردهء تخم مرغ .
زرد خو
(
zard - xav
) ا . پ . گياهى بستانى كه گلى زرد و خوشبو دارد .
زرد رخ
(
zard - rox
) ص . پ . شرمنده و منفعل . و ترسنده و هراسناك .
زرد رنگ
(
zard - rang
) ص . پ .
زرد و مايل بزردى . و خجل و شرمنده .
زرد رو
(
zard - ru
) و
زرد روى
(
zard - ruy
) ص . پ . خجل و شرمنده .
زرد رو
(
zard - ru
) و
زرد روى
(
zard - ruy
) ا . پ . آفتاب .
زرد روئى
(
zard - rui
) ا . پ . خجالت و شرمندگى .
زرد سا
(
zard - s
) ا . پ . پارچهاى از زر غير مسكوك .
زر دست
(
zardost
) ا . پ . يكى از نامهاى شت زر دشت .
زردسته
(
zar - daste
) ا . پ . عصا و چوب دست .
زرد سر
(
zard - sar
) ا . پ . آتش پرست و گبر . و يك نوع مرغ كوچك سر زردى .
زردشت
(
zardoct
) ا . پ . اشو زرتشت پسر پورشسب از نژاد فريدون پور آبتين كه در شهر رى زائيده شده و در زمان پادشاهى لهراسب در روز خورداد فروردين ماه از بطن دغد و نام متولد شد و در زمان گشتاسب در دين بهى بپيغمبرى مبعوث گشت و در آن هنگام چهل سال از عمر وى مىگذشت و آن را زرتشت اسفنتمان گويند چه اسفنتمان پشت نهم وى مىباشد و نخست به شهر بلخ كه در آن هنگام پايتخت گشتاسب بود آمده آن پادشاه با زنش كتايون و فرشوشتر و جاماسب را بكيش خود دعوت نموده و آنان پذيره شدند و چون هفتاد و هفت سال به دو ماه و پنج روز كم از عمر وى گذشت بروز خير ايزد ديماه از زخمى كه از لشكر ارجاسب پادشاه توران بوى وارد آمده بود اين جهان فانى را بدرود گفت و اشو زردشت فرجودهاى بسيار آشكار مىكرد كه از همه بزرگتر آتش آذر برزين بود كه هميشه بدون هيزم و چوب سندل مىسوخت و چون آن آتش را بر دست مىنهادند هنايش و تأثير نانموده نمىآزرد و كتاب آسمانى اشو زرتشت كتاب اوستا مىباشد كه زند شرح آن و پا زند شرح زنداست و بعضى گويند بنام زردشت دو نفر را مىنامند يكى اشو زرتشت اسفنتمان پور پور وشسب از اهالى رى كه در زمان گشتاست مبعوث به پيغمبرى گشت و دويمى از اهالى اردبيل كه پس از زردشت اسفنتمان بوده و كيش آتش پرستى از وى پديد آمده و اين زردشت دويمى نشانى براى پيروان خود قرار داد كه مويهاى بناگوش را بگذارند بماند و باز مانده را بسترند و آنان را موى گوش گفتندى و اين كلمه را تازيان معرب كرده مجوس گفتند .
زرد فام
(
zard - f m
) ص . پ . زرد رنگ .
زرد قواره
(
zard - qav re
) ا . پ . آفتاب .
زردك
(
zardak
) ا و ص . پ . مصغر زرد و زرد رنگ و زرد فام . و گزر و جزر . و آب زعفران و زرتك . و عصير كافشه . و پنبهء زرد خود رنگ كه مله نيز گويند . و نره . و يك نوع حيوانى كه گوشت آن بغايت لذيذ و لطيف و فربه مىباشد . و زردك دشتى و يا زردك ريگى : شقاقل .
زرد كف
(
zard - kaf
) ا . پ . آفتاب و خورشيد .
زرد گوش
(
zard - guc
) ص پ . منافق و مذبذب و بدخواه و كينهور . و متملق .
زردگى
(
zardagi
) ا . پ . رنگ زرد تيره .