( از باب نصر ) : عاقل گرديد پس از سفاهت و نادانى .
روض
(
ravz
) ع . ج . روضة .
روضات
(
ravz t
) و (
ravaz t
) ع .
ج . روضة .
روضة
(
ravzat
) ا . ع . مرغزار . و گلخانه و گلستان . و فراهم آمد نگاه آب . و نيم مشك آب . و آنقدر از آب كه تك حوض را فرا گيرد . ج : روض و روضات و روضات . و ج ج : رياض و ريضان . و نام چند كتاب .
روضه
(
ravze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باغ و سبزهزار و بهشت . و ذكر مصيبت خامس آل عبا حضرت سيد الشهدا چه كمال الدين ملا حسين كاشفى صاحب تفسير كه معاصر با سلطانحسين ميرزاى بايقرا و امير عليشير بوده در مائهء دهم هجرى كتابى در مصيبت خامس آل عبا تأليف نموده و روضة الشهدا آن را نام گذاشت و در مجالس عزا و سوكوارى آن حضرت عينا آن كتاب را براى مردم مىخواندند و خوانندگان را روضة الشهدا خوان مىگفتند و كمكم روضة الشهدا خوان را روضه خوان گفتندى و كلمهء روضه را بر ذكر مصيبت اطلاق نمودندى .
و روضهء باغ رفيع : باغ بهشت . و روضهء تركيب : جسد آدمى و قالب مردم .
و روضهء خوب : بهشت . و روضهء دوزخ بار : شمشير آبدار . و روضهء رضوان : باغ بهشت . و روضهء فيروزه رنگ : آسمان .
روضهخوان
(
ravze - x n
) ا . پ .
كسى كه شغل و پيشهء وى خواندن روضه باشد .
روضهخوانى
(
ravze - x ni
) ا . پ .
سوكوارى و عزا دارى حضرت سيد الشهدا و بر پا دارى عزاى آن حضرت .
روضه رنگ
(
ravze - rang
) ص . پ .
سبز رنگ .
روط
(
ravt
) م . ع . راط الوحشى بالاكمة روطا و ريطا ( از باب نصر و ضرب ) : ميل كرد آن وحشى بسوى پشته و پناه جست به آن .
روط
(
rut
) ا . ع . مأخوذ از رود فارسى و بمعنى آن .
روطة
(
rutat
) ا . ع . شهرى در اسپانيول .
روع
(
rav '
) ا . ع . ترس و بيم و خوف و فزع . و افرخ روعه اى اسكن فزعه و ذهب . و افرخ روعك عن الامر او على الامر يعنى ساكن گردان و مأمون دار دل خود را بر آن كار . و نيز روع : نام شهرى در يمن .
روع
(
rav '
) م . ع . راع فلانا روعا ( از باب نصر ) : بشگفت آورد فلان را . و راع فى يدى كذا يعنى فايده داد .
و نيز روع : ترسيدن . و ترسانيدن . و هذه شربة راع بها فوأدى اى برد بها غلة روعى .
روع
(
ru '
) ا . ع . دل . و وقع ذلك فى روعى اى فى خلدى و بالى . و جاى ترس و بيم از دل . و خال دل . و ذهن و عقل .
روع
(
ru '
) ص . ع . ج . اروع و روعاء .
و ج . رائع .
روع
(
rava '
) ص . ع . شگفت .
روعاء
(
rav ' '
) ص . ع . مؤنث اروع . و ناقه و اسب مادهء تيزهوش ( و لا يوصف به الذكر ) .
و زن بشگفت آرندهء از حسن و جمال . ج :
روع .
روعة
(
rav'at
) ا . ع . بيم و ترس و خوف و هى اخص من الروع . و بهرهاى از حسن و جمال .
روعى جعار
(
rui - ja re
) ع . بصيغهء امر كلمهايست كه در وقت فرار بددل و خضوع او گويند .
روغ
(
ravq
) م . ع . راغ الثعلب روغا و روغانا ( از باب نصر ) : پويه دويد آن روباه . و نيز روغ و روغان : ميل كردن بدل . قوله تعالى :
فَراغَ إِلى أَهْلِهِ
. و برگرديدن از چيزى . و روى آوردن به كسى ببهانهاى . و فى المثل : روغى جعار و انظرى اين المفر ( بصيغة الامر ) . مر . روعى جعار .
روغ
(
ruq
) ا . پ . آروغ .
روغان
(
ravaq n
) م . ع . راغ روغا و روغانا . مر . روغ .
روغن
(
ravqan
) ا . پ . هر مادهء دسم و چربى كه در حرارت متعارفى ميعان داشته باشد خواه حيوانى بود مانند روغن گوسپند و گاو و جز آن و يا نباتى مانند روغن بادام و زيتون و كرچك و جز آن و دهن . و شحم و پيه و چربى . و مسكه . و روغن خود يعنى مذهب و دين خود . و روغن خوش : روغن كنجدى كه شير پخت باشد . و روغن داغ :
روغن گداخته . و روغن زرد : روغن گاو . و روغن زيت : روغن زيتون . و روغن ستور : چربش حيوانى . و روغن سبز : روغنى كه گياههاى خوشبو در آن پخته باشند و در تسكين دردها بر محل درد بمالند .
و روغن گل : روغنى كه گل سرخ در آن پخته باشند . و روغن گوشت : چربش گوشت . و روغن مصرى : روغن بلسان .
و روغن مغز : عقل و تدبير .
روغناس
(
ruqn s
) ا . پ . رويناس و روناس .
روغندار
(
ravqan - d r
) ص . پ .
هر چيز چرب و چربىدار .
روغندان
(
ravqan - d n
) ا . پ .
ظرف روغن و حقهء روغن . و حقهء مرهم .
روغن رفته
(
ravqan - rafte
) ص . پ .
كسى كه از عمر و دولت سير شده باشد .