بودن روى . و رسوائى و فضيحت . و جرم و تقصير و خطا و گناه .
روسيه
(
rusiyye
) ص . پ . منسوب بروس . و اهل روسيه : روسى . و مملكت روسيه : روس .
روش
(
ravc
) م . ع . راشه المرض روشا ( از باب نصر ) : سست و ضعيف گردانيد او را بيمارى . و راش فلان :
بسيار خورد فلان . و نيز كم خورد .
روش
(
ruc
) ص پ . تندخوى و بدخلق و بدعمل و ظالم و بىرحم و درشت . و مخفف روشن و بمعنى آن .
روش
(
ruc
) ا . پ . حكم و فرمان .
روش
(
ruc
) پ . كلمهء مركب از رو و از اش ضمير يعنى روى او .
روش
(
ravec
) پ . م ح . رفتن . وا . طرز .
و عادت . و قاعده و قانون . و ترتيب و نظام . و مثل و مانند . و رفتار و جگاره . و طريقه حركت و طرز و رسم خراميدن . و حركت و آمد شد .
و سبقت و گذر . و راه و طريق . و پيشرفت .
و انتظام . و خيابان . و راهرو ميان باغ . و معبر . و روش احمد داشتن : پيروى و اطاعت پيغمبر آخر الزمان صلى اللّه عليه و آله را كردن . و شكم روش : اسهال .
رؤش
(
rouc
) ص . ع . رجل رؤش :
مردى كه گوش وى موى بسيار داشته باشد .
و مرد سست پشت .
روش
(
ravvac
) ص . ع . مودار . و مردى كه گرداگرد گوش و گونهاش موى بسيار بود .
روشان
(
ruc n
) ص . پ . روشن و تابناك و تابدار و نورانى .
روشانه
(
ruc ne
) ا . پ . نام يكى از زنهاى اسكندر مقدونيائى كه روشنا نيز گويند .
روشبخش
(
ravec - baxc
) ص . پ .
حركتدهنده و بجنبش درآورنده .
روشم
(
ravcam
) ا . ع . مهر چوبين كه بدان بر سر خم و جز آن مهر كنند .
روشن
(
ravcan
) ا . پ . روزن .
روشن
(
ravcan
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - روزن و دريچه . ج : رواشن .
روشن
(
rucan
) ص . پ . تابناك و نورانى و منور . و افروخته . و درخشان و تابان . و صاف و صيقلدار و جلادار و شفاف . و واضح و آشكار و هويدا و ظاهر . و مشهور و نامدار و معروف . و نه هنگفت و نه نازك و معتدل . و بدخوى و درشت . و روشن كردن :
افروختن . و تابان كردن . و روشن كردن دل : دانا كردن و واقف ساختن . و روشن كردن سخن : بيان كردن آن . و گلو روشن كردن : صاف كردن گلو .
روشنا
(
rucn
) ا . پ . شعاع و فروغ و نور .
و جلا و تابش . و مرقشيشار و حجر النور .
روشنا
(
rucn
) و (
rucan
) ا . پ .
نام يكى از زنهاى اسكندر مقدونيائى .
روشناس
(
ru - cen s
) ا و ص . پ . مشهور و نامدار و معروف و صاحب عزت و محترم .
و معروف همه كس . و آشنا . و واضح . و كسى كه به صورت شناخته شود .
روشناسان
(
ru - cen s n
) ا . پ .
رؤساى مملكت و شهر . و ستارگان . و ج .
روشناس .
روشناسى
(
ru - cen si
) ا . پ . معرفت و شناسائى و آشنائى .
روشنان
(
rucan n
) ا . پ . چيزهاى روشن . و روشنان فلك : ستارگان .
روشنائى
(
rucan i
) ا . پ . تابناكى ضد تاريكى . و نور روضيا و شعاع . و تشعشع . و مرقشيشا و حجر النور . و جاه و جلال . و مركب و سياهى دوات . و داروى چشم .
روشن بصر
(
rucan - basar
) و
روشن بين
(
rucan - bin
) ص . پ . پاك نظر و بينا .
روشنچراغ
(
rucan - cer q
) ا . پ .
نوائى از موسيقى .
روشندان
(
ravcan - d n
) ا . پ . منفذ و سوراخى كه در خانهها جهة روشنائى گذارند .
روشندان
(
rucan - d n
) ا . پ . چراغ و روزنهء سقف .
روشن دل
(
rucan - del
) ص . پ . كسى كه خاطر وى صاف باشد و مكدر نبود .
روشن دماغ
(
rucan - dam q
) ا .
پ . انفيه و داروئى كه ببينى كشند .
روشن راى
(
rucan - r y
) ا و ص . پ .
صاف دل و داراى ضمير نورانى . و نام وزير اورنگ زيب پادشاه هندوستان .
روشن روان
(
rucan - rav n
) ص . پ .
صاف دل و تابان خاطر و زيرك و داراى فراست .
روشن سواد
(
rucan - sav d
) ص پ . با وقوف و داناى در خواندن خط .
روشن ضمير
(
rucan - zamir
) ص . پ .
روشن روان .
روشن قياس
(
rucan - qiy s
) ص .
پ . زيرك و تيز فهم و ذهين و بافراست .
روشنك
(
rucank
) ا . پ . دختر دارا كه زن اسكندر مقدونائى شد . و نام داروئى مانند كماى خشك شده . و مشعلچى .
روشنگر
(
rucan - gar
) ا . پ . صيقلگر و جلا دهنده .
روشن نهاد
(
rucan - neh d
) ص .
پ . آنكه خوى و نهاد وى تابان و منور باشد .
روشنى
(
rucani
) ا . پ . تاب و روشنائى و تابناكى . و شعاع و نور و تجلى . و نشان و علامت .
و رسم . و فولاد جوهردار .
روشنيگاه
(
rucani - g h
) ا . پ .
محل روشنائى .
روص
(
ravs
) م . ع . راص روصا