نفر است و پايتختش شهر پريتوريا . اين كشور سابقا مستقل بوده ولى اكنون جزو اتحاديهء جنوب افريقا يكى از دمينتيونهاى انگليس مىباشد .
ترانگبين
(
tarangabin
) ا . پ .
ترنجبين .
ترانه
(
tar ne
) ا . پ . جوان خوش صورت . و شاهد تر و تازه و صاحب جمال .
و دو بيتى يعنى رباعى . و نغمه و خوانندگى و سرود و دهنخوانى . و خوشطبعى . و بدخوئى . و حيلهگرى . و بذله و طعنه .
ترانه پرداز
(
tar ne - pard z
) ا .
پ . تركيبكنندهء آوازها .
ترانه زن
(
tar ne - zan
) ا پ . مغنى .
ترانه ساز
(
tar ne - s z
) و ترانه سراى (
tar ne - sar y
) ص . پ . نغمه سراى و سرودگوى .
ترانه سنج
(
tar ne - sanj
) ص . پ .
كسى كه عالم به چگونگى نغمهها و سرودها باشد .
ترانيدن
(
tar nidan
) ف ل . پ .
ترا كاستن و خوى نمودن و چكيدن .
تراو
(
tar v
) ا . پ . ترشح و تراوش .
تراوانيدن
(
tar v nidan
) ف م . پ .
روان كنانيدن . و تراوش كنانيدن .
تراوح
(
tar voh
) م . ع . بنوبت كارى را كردن يق يداه تتراوحان بالمعروف : گاهى ازين دست مىبخشد و گاهى از آن دست .
تراوش
(
tar vec
) پ . م ح .
تراويدن . وا . ترشح و تقطير .
تراوض
(
tar voz
) ا . ع . مشق تربيت و تعليم .
تراوغ
(
tar voq
) م . ع . با همديگر كشتى گرفتن و دستان آوردن .
تراول
(
tar vel
) ا . پ . برگ و شاخهء يك قسم گياهى .
تراوى
(
tar vi
) ا . ع . بيست و دو ركعت نماز نافله در شبهاى ماه رمضان معمول عامه كه تراويح و ترويحة نيز گويند .
تراويح
(
tar vih
) ا . ع . ج . ترويح و نيز بيست و دو ركعت نماز نافله كه در شبهاى ماه رمضان معمول عامه است و آن را تراويح بدان جهت گويند كه بعد هر چهار ركعت خود را راحت و آرام مىدهند . ج . ترويحة ا . نماز تراى .
تراويد
(
tar vid
) ا . پ . عصير و شيرهء جارى شدهء از چيزى .
تراويدن
(
tar vidan
) ف ل . پ .
چكيدن و تراوش كردن و ترشح نمودن و رشحه رشحه خارج شدن آب و شراب و جز آن .
تراه
(
tar h
) ا . پ . ترس و خوف و هراس .
تراهص
(
tar hos
) م . ع . برهم نشستن و محكم و استوار شدن سنگها
تراهن
(
tar hon
) م . ع . با هم گرو كردن .
تراهى
(
tar hi
) ا . پ . ميوهء نوباوه و نورسيده و نوبر .
تراهى
(
tar hi
) م . ع . با هم ديگر صلح نمودن و آرميدن .
ترأى
(
tara'i
) م . ع . ترأيت فى المرآة : ديدم در آئينه . و ترأى لى :
پيش آمد تا به بينم او را .
ترائب
(
tar eb
) ا . ع . استخوانهاى سينه و جاى قلاده از سينه . او ما بين الثدبين و الترقوتين او ماولى الترقوتين من الصدر او اربع اضلاع من يمين الصدر و اربع من يساره او اليدان و الرجلان و العينان الواحدة التريبة .
ترائق
(
tar eq
) ع . ج . ترقوة (
tarqovat
) .
ترائك
(
tar ek
) ع . ج . تريكة .
ترايمان
(
tar ym n
) ا . پ . بيمارى اسهال و ذوسنطاريا . و كمربندى كه در دور كمربندند .
ترائى
(
tar i
) م . ع . تراايت فى المرآة :
ديدم خود را در آئينه . و ترائى له من الجن شيئ : نمودار شد مر او را چيزى از پريان . و ترائى لى : ظاهر شد تا كه ديدم يا پيش آمد تا به بينم او را و ترا أوا :
ديدند بعض آنها مر بعض را . و تراء الجمعان :
دوچار شدند آن دو جمعيت بهم ، و ترائت النخل : سرخ و زرد شد غورهء خرما .
تراييدن
(
tar yidan
) ف ل . پ .
تراويدن و تراوش كردن و ترشح نمودن .
ترب
(
tarb
) ا . پ . حيله و مكر و فريب و تزوير . و فصاحت و زبانآورى . و شكنجه و رفتار تند و شتاب .
ترب
(
torb
) و (
torob
) ا . پ . ريشهء گياهى از طايفهء خاجى شكل و مأكول و تند و تيز و بتازى فجل گويند .
ترب
(
tarab
) م . ع . ترب الرجل تربا ( از باب سمع ) : بسيار خاك شد آن مرد و خاكآلوده گرديد و دو سيد به خاك و زيانكار شد . و ترب تربا و متربا ( نيز از باب سمع ) : محتاج گرديد . و تربت يداه يعنى بخير نرسد - و اين كلمه را گاه در مدح و گاه در ذم گويند مانند لا اب لك و لا ام لك و لا ارض لك و جز آن .
ترب
(
tareb
) ص . ع . محتاج و فقير .
ترب
(
torb
) ا . ع . خاك و تراب .
ترب
(
torab
) ع . ج . تربة (
torbat
) .
ترب
(
terb
) ا . ع . همزاد و همسن . و توام يق هذه ترب . ج : هذه اتراب .
قوله تعالى عربا اترابا اى امثالا .
ترباء
(
tarb '
) ا . ع . زمين و يك نوع گياهى . و سر انگشتان .
ترباء
(
tarb '
) و (
torab '
) ا . ع .
خاك و تراب .
تربات
(
tareb t
) ع . ج . تربة (
tarebat
) .