تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 842

مساهمون:

ص٨٤٢
بطور رشحات كوچك خارج شدن مايعى از سطح ظرفى كه متخلخل باشد .

تراتر

(
tar ter
) ا . ع . كارهاى بزرگ .

تراتير

(
tar tir
) ع . ج . ترة (
torrat
) .

تراتيزك

(
tar teyzak
) ا . پ . تره تيزك و جرجير .

تراث

(
tor s
) ا . ع . آنچه از مرده به كسى رسد .

تراج

(
tar j
) پ . كلمه‌اى كه جهة استجابت بعد از ختم دعا گويند مانند كلمهء آمين . و تراج باد يعنى آمين باد .

تراج

(
torr j
) ا . پ . دراج كه پرنده‌ايست صحرائى .

تراجز

(
tar joz
) م . ع . خصومت كردن با هم در شعر خواندن .

تراجع

(
tar jo '
) م . ع . سپسايگى بازگشتن و از هم ديگر باز ستدن هر دو خليط تا آنچه عامل گرفته ميان هر دو برابر گردد .

تراجم

(
tar jem
) ع . ج . ترجمان (
torjom n
) و (
tarjam n
) و (
tarjom n
) و ج ترجمة (
tarjamat
) .

تراجم

(
tar jom
) م . ع . تراجموا بالحجارة : سنگ‌اندازى كردند با هم .

تراجيل

(
tar jil
) ا . ع . كرفس .

تراح

(
tar h
) ا . ع . سگ آبى و بيدستر .

تراحم

(
tar hom
) م . ع . تراحم القوم : يكديگر را مهربانى كردند آن قوم .

تراختن

(
tar xtan
) و (
ter xtan
) ف م . پ . شتابى بسيار كردن .

تراخى

(
tar xi
) ا . ع . درنگى و سستى .

تراخى

(
tar xi
) م . ع . درنگى كردن يق تراخى السماء : درنگى كرد آسمان و نباريد .

تراد

(
tar dd
) م . ع . فسخ معاهده كردن و برهم زدن معاهده و نزاع كردن و مجادله كردن .

ترادف

(
tar dof
) م . ع . يار يكديگر و پى رو يكديگر شدن . و مناكحت نمودن . و پياپى شدن . و يك چيز را دو اسم بودن .

ترادف

(
tar dof
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - رديف هم و پى هم .

تراده

(
tarr de
) ا . پ . قايق و كرجى و گمى .

ترارة

(
tar rat
) م . ع . ترترا و ترورا و ترارة . مر . تر (
tarr
) .

تراره

(
tar re
) ا و ص . پ . ترس و ترسو و جبان . و مزبله .

تراريه

(
tar rih
) ع . ج . ترهة (
torrahat
) .

تراز

(
tar z
) ا . پ . ابريشم خام . و درخت صنوبر . و ا خ . نام شهرى در تركستان .

تراز

(
tar z
) و (
tor z
) ا . پ . جمال و زيبائى . و زينت و آرايش .

تراز

(
tor z
) ا . ع . بيمارى در گوسپند كه در حال كشد . و مرگ ناگهانى .

ترازن

(
tar zon
) م . ع . همديگر را مقابل و برابر شدن يق الجبلان يترازنان اى يتناوحان .

ترازو

(
tar zu
) ا . پ . آلتى كه بدان وزن چيزها را معين مىكنند و بتازى ميزان گويند . و فهم و دريافت . و برج هفتم از دوازده برج فلكى كه بتازى ميزان گويند و چون خورشيد در مقابل آن در آيد اول فصل پائيز و استواى ليل و نهار بود . و عدل و عدالت و اعتدال و قوت . و پايه . و سقوط . و قلع و قمع . و فرار از جنگ . و هم ترازو : هم قوت و هم‌پايه . و ترازو چشمه داشتن : زيادتى و سنگينى يك پلهء ترازو از پلهء ديگر . و ترازو شدن : برابر شدن دوم غنيم در شجاعت و زور باهم . و ترازوى انجم : اصطرلاب . و ترازوى پولادسنجان : نيزه و سنان مبارزان . و ترازوى چرخ : برج ميزان . و ترازوى زر : آفتاب . و ترازوى فلك : ترازوى چرخ . و ترازوى كلام : ميزان شعر .

ترازودان

(
tar zu - d n
) ا . پ . كپهء ترازو .

ترازيدن

(
tar zidan
) ف م . پ . ساختن . و زينت دادن و آرايش كردن . و زردوزى نمودن .

تراس

(
ter s
) ع . ج . ترس (
tors
) .

ترأس

(
tara'os
) م . ع . مهتر گرديدن .

تراس

(
tarr s
) ا . ع . سپرساز . و خداوند سپر .

تراس

(
tar ss
) م . ع . با يكديگر راز گفتن .

تراسة

(
ter sat
) ا . ع . سپرسازى .

تراسل

(
tar sol
) م . ع . همديگر را نامه و جز آن فرستان و يق تراسلوا اى رسل بعضهم الى بعض .

تراش

(
tar c
) ا پ . طمع و توقع . و ميل . و تيغ دلاكى و چاقو . و حك و محكوك .

تراش

(
tar c
) ص . پ . تراشيده شده و تراشنده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود . و مضمون تراش : كسى كه معنى را از پيش خود گويد و جعل كند . و سخن تراش : شاعر .

تراش خراش

(
tar c - xar c
) ص . پ . خوش‌شكل و خوش‌نما .

تراشش

(
tar cec
) پ . م ح . تراشيدن و ا . صورت حكاكى شده . و قطعه‌اى از حجارى . و تراشهء هر چيز و ستردگى .

تراشه

(
tar ce
) ا . پ . آنچه از تراشيدن چوب و جز آن فرو ريزد . و ناخن‌چين . و هلال‌وارى كه از خربزه و هندوانه جدا كنند .

تراشه چين

(
tar ce - cin
) ا . پ . آنكه