دشناد
(
docn d
) ص . پ . بسيار و فراوان و چندان و كثير .
دشنام
(
docn m
) ا . پ . نام زشت و فحش و سرزنش و طعنه و بهتان و لعنت . و دشنام دادن : فحش دادن و نام كسى را بزشتى بردن . و عيب كسى را گفتن .
دشنام داده شده
(
docn m - d de - code
) ص . پ . سرزنش كرده شده و ملامت كرده شده .
و ملعون و لعنت كرده شده .
دشنام دهنده
(
docn m - dehande
) ا . پ . انگشت سبابه . و كسى كه دشنام مىدهد .
دشنام گير
(
docn m - gir
) ص . پ .
آنكه در زير فحش و بد گفتن آرام مىگيرد .
دشنام يافته
(
docn m - y fte
) ا . پ .
فحش داده شده . و سرزنش شده .
دشناوى
(
dacn viyy
) ص . ع . منسوب به شهر دشنى .
دشنگ
(
dacang
) ا . پ . غلاف خوشهء خرما . و شاخيكهء خوشه بر آن است . و بندى كه در جلو آب بندند . و رشتهء ابريشمين .
و نام شهرى از ملك ختاى .
دشنگى
(
dacangi
) ا . پ . روزگار و دنيا و عالم سفلى .
دشنوه
(
dacnave
) ا . پ . دشنه .
دشنه
(
dacne
) ا . پ . نوعى از خنجر كه بيشتر مردم لار با خود مىدارند . و شمشير و كارد تيغه باريك . و دشنهء صبح : روشنى صبح و عمود صبح .
دشنه كارد
(
dacne - k rd
) ا . پ .
خنجر .
دشنى
(
dacn
) ا . ع . شهرى در صعيد مصر .
دشو
(
dacv
) م . ع . دشا دشوا و دشوة ( از باب نصر ) : نيك درآمد در جنگ .
دشوار
(
doc - v r
) ا و ص . پ . مشكل و سخت و با زحمت و عسير و صعب و دشخوار .
و كوهسار . و ملك كوهستانى . و ديار دشوار گذار يعنى صعب المرور . و قلعهء دشوار گير يعنى حصن حصين .
دشوار پسند
(
docv r - pasand
) ص .
پ . مايل باشكال در كارها .
دشوارخو
(
docv r - xu
) ص . پ .
بدخو و كج خلق .
دشوارزاى
(
docv r - z y
) ص . پ .
زنى كه به زحمت ميزايد و عسر الولادة .
دشوار گذار
(
docv r - goz r
) ص .
پ . صعب المرور .
دشوارگر
(
docv r - gar
) ا . پ .
پ . كوه و كوهسار و كوهستان .
دشوارگير
(
docv r - gir
) ص . پ .
محكم . و قلعهء دشوار گير : حصن حصين .
دشوارى
(
docv ri
) ا . پ . اشكال و سختى و زحمت و عسرت . و دشوارى راه :
سختى و زحمت راه .
دشوة
(
dacvat
) م . ع . دشا دشوا و دشوة : مر . دشو .
دشيشة
(
dacicat
) ا . ع . آشى كه از گندم كوفته ترتيب دهند .
دشيشك
(
dacicak
) و دشيشگه (
dacicgah
) ا . پ . شب و ليل .
دص
(
dass
) م . ع . دص دصا ( از باب نصر ) : خدمت كرد با رعايت آداب آن .
دصدصة
(
dasdasat
) ا . ع . غربال را بدست زدن تا آرد فرو ريزد .
دصق
(
dasq
) م . ع . شكستن آبگينه و جز آن ( و الفعل من نصر ) .
دض
(
dazz
) م . ع . دض دضا ( از باب نصر ) : خدمت كرد با رعايت آداب آن .
دظ
(
dazz
) م . ع . راندن . و شك كردن .
و دريدن ( و الفعل من نصر ) .
دع
(
da '
) ع . كلمهء فعل كه هميشه مبنى بر سكون است به كسى گويند كه لغزيده افتاده باشد يعنى برخيز و بمان او لم يستعل الادع دعا .
دع
(
da ' '
) م . ع . سپوختن . و سخت راندن ( و الفعل من نصر ) : قوله تعالى :
فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ .
دعا
(
do
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سميز و درخواست از درگاه خدا . و نيايش و نماز . و مدح و ثنا و تحية و درود . و استغاثهء به خدا . و استدعاى بركت . و تضرع . و تهنيت و سلام . و خواندن كلمات مأثور از آن حضرت و ائمه كه از براى آمرزش و برآوردن حاجات در اوقات معين مىخوانند . و دعاى باران :
نماز استسقا . و دعاى بد : نفرين . و دعاى خير : بركت و تحيه و درود و نيايش .
و دعا كردن و يا دعا گفتن : در وقت مرخصى خداحافظ گفتن . و مدح و ثنا گفتن .
و دعاى عافيت كردن : سلامتى خواستن و سلام گفتن و تهنيت گفتن . و بركت خواستن .
و بد دعا : لعنت . و جماعت دعا :
نماز عمومى و نماز جماعت . و خير دعا :
نيايش و دعاى بركت .
دعاء
(
do '
) ا . ع . خواهانى بسوى خدا .
ج : ادعية . و الدعاء : خداحافظ .
دعاء
(
do '
) م . ع . دعاه دعاء و دعوى ( از باب نصر ) : خواهانى نمود و خواند آن را آن را . و يقال للمراة : انت تدعين و انت تدعوين و انت تدعين ( باشمام العين الضمة ) . و دعوت له : دعاى خير كردم او را . و دعوت عليه : دعاى بد كردم او را .
و دعاه : راند آن را . و دعا فى الضرع :
باقى گذاشت شير را در پستان تا ديگر فرود آيد . و دعاه الله بمكروه : فرود آورد