دسم
(
dasem
) ص . ع . فربه . و چرب و چربىدار . و ريمناك و چركين .
دسماء
(
dasm '
) ص . ع . مؤنث ادسم تيرهگون . ج : دسم .
دسمبر
(
desambr
) ا . پ . نام ماه دوازدهم از سال مردم فرانسه .
دسمة
(
dosmat
) ا . ع . مرد فرومايه .
و آنچه بدان شكافهاى مشك را بندند . و تيرگى .
دسمة
(
dosmat
) م . ع . دسم دسما و دسمة . مر . دسم .
دسمة
(
dasamat
) ا . ع . مور كوچك و مورچه . و ذره و اتوم و ذرهء بسيار كوچك .
دسمة
(
dasemat
) ص . ع . مؤنث دسم .
دسمر
(
dasmar
) ا . پ . نوعى از غله شبيه بماش كه بتازى درجع گويند .
دسمو
(
dasmu
) ا . پ . لوبياى فرنگى .
دسمه
(
dasme
) ا . پ . نوعى از غله .
دسوة
(
dasvat
) م . ع . دسا الرجل دسوة ( از باب نصر ) : نيكو و لايق نيامد آن مرد . و دسا فلان : پنهان گشت فلان .
دسورده
(
dasvarde
) ا . پ . وردنه و چوبى كه بدان چونهء خمير را پهن كنند .
دسوك
(
dosuk
) و (
dasuk
) ا . پ .
هيزم باريك .
دسوم
(
dosum
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چربشها . و لحوم و دسوم :
گوشتها و چربشها .
دسومات
(
dosum t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چربشها .
دسومة
(
dosumat
) م . ع . دسم دسما و دسومة : مر . دسم .
دسومت
(
dosumat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چربى و چربش .
دسه
(
dase
) ا . پ . باقى ماندهء ريسمان و يا ابريشم كه بعرض كار درنورد بماند چون جولاهه جامهء بافته را از آن ببرد .
دسى
(
dasy
) م . ع . ناپاك بودن و پليد گشتن . و بىدين بودن .
دسى
(
dasa
) م . ع . كوچك شدن و كم و اندك گشتن .
دسيس
(
dasis
) ا . ع . گندهء بغلى كه بدوا زايل نگردد . و كسى كه او را پنهان به جائى فرستند تا خبر بياورد . و كباب . و رياكارى كه خود را داخل در قراء نمايد وقارى نباشد . ج . دسس .
دسيس
(
dasis
) م . ع . دس دسا و دسيسا . مر . دس .
دسيسى
(
dessis
) م . ع . دس دسا و دسيسى . مر . دس .
دسيع
(
dasi '
) ا . ع . بن گردن .
دسيعة
(
dasi'at
) ا . ع . بخشش . و يق :
فلان ضخم الدسيعة يعنى فلان جوانمرد و سخى و گشاده دل است . و خو و سرشت كه مردم بدان آفريده شده . و كاسهء كلان . و ميخانه .
و خوان بزرگ . و قوت و توانائى .
دسيعة
(
dasi'at
) م . ع . دسع دسعا و دسيعة . مر . دسع .
دسيم
(
dasim
) ص . ع . رجل دسيم :
مرد بسيار ذكر و يا كم ذكر . و منه الحديث :
لا يذكرون الله الا دسما و يحتمل ان يكون مدحا اى الذكر حشو قلوبهم و افواههم و ان يكون ذما اى يذكرون قليلا . و فى النهاية فى الحديث ابى الدرداء : ارضيتم ان شبعتم عاما ثم عاما لا تذكرون الله الا دسما يريد ذكرا قليلا .
دسين
(
dasin
) و دسينه (
dasine
) ا .
پ . خم و دن و خم بزرگ .
دش
(
dac
) ا . پ . خودآرائى و خودنمائى .
و صورت خوش . و نظير و مانند .
دش
(
doc
) ص . پ . بد و فاسد . و زبون و زشت و قبيح مانند دشمن : يعنى بد دل و زشت دل . و دشنام يعنى نام زشت و قبيح .
دش
(
dacc
) ا . ع . رفتار و سير .
دش
(
dacc
) م . ع . دش دشا ( از باب نصر و ضرب ) : رفت و سير كرد . و دش الدشيشة : دشيشة ساخت .
دشبد
(
docbod
) ا . پ . استخوان بد شكل و مغوج .
دشبل
(
docbel
) و دشپيل (
docpil
) ا . پ . غده و گرهى چند كه در ميان گوشت و پوست آدمى و ديگر حيوانات مىباشد . و خنازير .
دشت
(
dact
) ا . پ . صحرا و بيابان و هامون و زمين هموار و وسيع و بىآب . و دست لاف و پيشمزد . و بساط شطرنج . و قبرستان . و مشك خشك بىرطوبت . و نام ولايتى در خراسان مشهور بدشت بياض . و صحراى قبچاق كه در تاتارستان است و دشت قبچاق گويند .
و دشت استبرق : بيابان سبز .
دشت
(
doct
) ص . پ . بد و زشت و قبيح و فضيح .
دشتان
(
dact n
) ا . پ . حايض و زنى كه خون حيض از وى آيد . و مسمغند و حيض .
دشتبان
(
dacto - b n
) ا . پ . پاسبان كشت زار و مزرعه .
دشتخوار
(
doct - x r
) ص . پ . مشكل و دشوار و سخت و عسير .
دشتستان
(
dactest n
) ا . پ . محل دشت . و نام ولايتى از گرمسيرات فارس .
دشت سواران
(
dact - sov r n
) ا . پ .
صحراى وسيعى در عربستان . و قبرستان . و كسانى كه راه نمائى مىكنند اشخاص گمشدهء در بيابان را .
دشت سواران
(
dact - sovar n
)