چيز روانى مانند آب و يا شير كه كدر و آلودهء بدردى باشد .
دردام
(
dord m
) ا . پ . زاهد تسبيح گردان و گوشه نشين و مرتاض .
در دامن
(
dar - d man
) ا . پ . حاشيه و كنارهء مزين از لباس .
دردان
(
dard n
) ا . ع . ابو دردان :
زنجره .
دردانگيز
(
dard - angiz
) ص . پ .
مهيج رحم و شفقت و رحمانگيز .
دردانه
(
dor - d ne
) ا . پ . يكدانهء مرواريد . و سوگلى و عزيز . و دردانهء نار :
قطرهاى از خون .
دردانه
(
dord ne
) ص . پ . شبيه به درد و منسوب به درد .
دردائيل
(
dard 'il
) ا . ع . نام فرشته و ملكى .
دردب
(
dardab
) ص . ع . امراة دردب : زنى كه بشب آمد و رفت نمايد .
دردبة
(
dardabat
) م . ع . نوعى از دويدن مانند دويدن ترسان كه مىدود و پس و پيش از ترس چيزى مىنگرد . و نيز دردبة :
خوارى و فروتنى نمودن . المثل : دردب لما عضه الثقاف : يعنى هرگاه در سختى گرفتار شد فروتنى آغاز كرد .
دردبى
(
dardabiyy
) ا . ع . طبل نواز .
دردبيس
(
dardabis
) ا . ع . سختى و بلا . و پير . و گندهء پير كلانسال . و مهرهء افسون براى دوستى .
درد پرور
(
dard - parvar
) ص . پ .
غمگين و رنجور .
دردجة
(
dardajat
) م . ع . مهر آوردن ناقه بر بچهء خود . و با هم يكى شدن . و پشتى كردن دو كس در دوستى .
دردچين
(
dard - cin
) ص . پ . آنكه درد را برميدارد .
دردح
(
derdeh
) ا . ع . حريص به چيزى .
و گندهء پير و پير فانى . ج : درادح . و اشترى كه دندانهايش از پيرى رفته و بحنك چسبيده باشد .
دردحة
(
derdehat
) ا . ع . زنى كه طول و عرض وى برابر باشد و مؤنث دردح يعنى شترانى كه از پيرى دندانهايشان رفته و بحنك چسبيده باشد . ج : درادح .
دردخاى
(
dard - x y
) ص . پ . غمگين و رنجور .
دردخوار
(
dard - x r
) ا و ص . پ .
مردم فقير و دون و فرومايه و پست . و زمين .
دردخور
(
dord - xor
) ص . پ .
دردآشام .
درد خورد
(
dard - xord
) و درد خورده (
dard - xorde
) ص . پ .
گرفتار درد .
دردر
(
dar - dar
) م ف . پ . درون درودم در .
دردر
(
dordor
) ا . ع . نشستنگاه دندان طفل پيش از برآمدن و يا عام است . ج :
درادر . و اعييتنى باشر فكيف بدردر اى لم تقبل النصح شابا فكيف و قد بدت درادرك كبرا .
دردرة
(
dardarat
) م . ع . دردر البسرة : خائيد غورهء خرما را . و تدردرت اللحية : جنبيد ريش و به حركت آمد .
در درون
(
dar - darun
) م ف . پ .
داخل و درون و در جوف و ميان .
دردرى
(
dardarr
) ص . ع . دراز خايه .
دردزده
(
dard - zade
) ا و ص . پ .
خسته و بيمار و رنجور .
در دست
(
dar - dast
) م ف . پ . آماده و حاضر و مهيا . و در دست دادن : تسليم كردن . و غدر و خيانت نمودن .
در دشت
(
dare - dact
) و (
dar - dact
) ا . پ . نام محلهاى در اصفهان .
درد شريك
(
dard - carik
) ص .
پ . همدرد و دلسوز .
دردق
(
dardaq
) ا . ع . كودك . و شتر ريزه و جز آن . و يك نوع پيمانهاى مرمى را . ج : درادق .
دردكش
(
dord - kac
) ا و ص . پ .
شرابخوار و باده پرست و كسى كه تا ته پياله و درد شراب را مىآشامد .
دردكن
(
dard - kon
) ص . پ . رنج آور و مورث و دود و رنج .
دردگير
(
dard - gir
) ص . پ . بادرد و داراى رنج و رنجور .
دردگين
(
dard - gin
) ص . پ . درد ناك و دردمند و ضعيف شده و به درد آورده شده .
دردم
(
derdem
) ا و ص . ع . زنى كه بشب آمد و رفت نمايد . و ناقة دردم :
ناقهء كلانسال . و بمعنى درداء نيز مىباشد .
دردمانيدن
(
dar - dam nidan
) ف م .
پ . دميدن كنانيدن و فرمودن .
دردمن
(
dard - man
) ا و ص . پ .
دردمند .
دردمند
(
dard - mand
) ا و ص . پ .
داراى رنج تن و يا رنج جان و دردناك و وجعناك . و خاكسار و فقير و گدا و تهىدست و ذليل و خوار . و غمناك و رنجور . و مشفق و غمخوار و مهربان و با مروت .
دردمندى
(
dard - mandi
) ا . پ .