و دحضت برجله : لغزيد پاى او . و دحضت الشمس : درگشت آفتاب . و يق : دحضت الشمس عن كبد السماء . و دحضت الحجة دحضا و دحوضا : باطل گشت آن حجة .
دحض
(
dahz
) و (
dahaz
) ص . ع .
مكان دحض : جاى لغزان . و كذا مكان دحض . ج : دحاض .
دحق
(
dahq
) م . ع . دحقه دحقا ( از باب فتح ) : راند آن را و دور گردانيد . و دحقت الرحم بالماء : انداخت زهدان آب منى را و قبول نكرد . و قبح الله اما دحقت به اى ولدته . و دحقت يده عنه :
كوتاه شد دست وى از آن . و قد دحقه الناس اى لا يبالى به . و نيز دحق : برآمدن زهدان ناقه بعد از زائيدن .
دحقبة
(
dahqabat
) م . ع . دحقبه دحقبة : سخت راند آن را از پس پشت وى .
دحقلة
(
dahqalat
) م . ع . دميده شدن شكم .
دحقوم
(
dohqum
) ا . ع . بزرگ خلقت .
دحل
(
dahl
) م . ع . دحل دحلا ( از باب فتح ) : داخل شد در نقب . و درآمد در اطراف خيمه . و كند اطراف چاه را . و دحل عن فلان : دورى كرد از فلان . و گريخت و پوشيده گرديد و بترسيد .
دحل
(
dahl
) و (
dohl
) ا . ع . مغاك تنگ دهان فراخ شكم كه در آن بتوان رفت و بسا باشد بروياند درخت كنار را . و كاواكى كه در زير آب كنند . و كاواكى كه در عرض پهلوى تك چاه باشد . و شكافى كه ساخته شود در خانههاى باديه نشينان براى داخل شدن زن وقتى كه در خانهء كسى در آيد . و زمين پست و استادنگاه آب . ج : ادحل و ادحال و دحول و دحلان و دحال .
دحل
(
dahal
) م . ع . بسيار مال شدن .
و زيرك گشتن . و فريب بسيار دادن . و تشويش كردن در بيع تا قادر گردد بر حاجت خود . و فربه كوتاه بالا و برآمده شكم بودن . و فرو هشته گوشت و كلان شكم بودن ( و الفعل من سمع ) .
دحل
(
dahel
) ص . ع . رجل دحل :
مرد فروهشته گوشت كلان شكم . و بسيار مال و متمول . و زيرك و بسيار فريبنده . و تشويش كنندهء در بيع تا قادر شود بر حاجت خود .
و فربه كوتاه بالا برآمده شكم .
دحلاء
(
dahl '
) ا . ع . چاه سرتنگ .
دحلان
(
dohl n
) ا . ع . كاواك در زمين .
و ج . دحل و يا دحل .
دحلة
(
dahlat
) و (
dohlat
) ا . ع .
چاه .
دحلطة
(
dahlatat
) م . ع . دحلط دحلطة : آشفتگى كرد در سخن .
دحلمة
(
dahlamat
) م . ع . دحلمه دحلمة : انداخت او را از كوه و يا در چاه .
دحم
(
dahm
) م . ع . دحمه دحما ( از باب فتح ) : سخت راند آن را . و دحم المراة : جماع كرد با آن زن .
دحم
(
dehm
) ا . ع . بيخ و ريشه .
دحمرة
(
dahmarat
) م . ع . دحمر القربة دحمرة : پر كرد مشك را .
دحمس
(
dahmas
) ا و ص . ع . مشك سركه . و ليل دحمس : شب تاريك .
ج : دحامس . و رجل دحمس : مرد گندمگون درشت فربه .
دحمس
(
dahmas
) و (
dehmes
) و (
dohmos
) ا . ع . سياه از هر چيزى .
دحمس
(
dehmes
) ص . ع . تاريك .
دحمسان
(
dohmos n
) ا . ع . احمق .
دحمسان
(
dohmos n
) و دحمسانى (
dohmos niyy
) ا . ع . مرد گندمگون درشت فربه .
دحمسة
(
dahmasat
) ص . ع . ليلة دحمسة : شب تاريك . ج : دحامس .
دحملة
(
dahmalat
) ا . ع . زن لاغر فروهشته پوست . و زن دفزك نازك اندام .
دحملة
(
dahmalat
) م . ع . دحمل به دحملة : غلطانيد آن را به روى زمين . و دحمل القوم : گذاشت قوم را برابر شدهء به زمين افتادهء پامال .
دحمور
(
dohmur
) دابهء كوچك .
دحموق
(
dohmuq
) ا . ع . كلان شكم بزرگ خلقت .
دحن
(
dahn
) ص . ع . مرد ساكت بد باطن .
دحن
(
dahan
) م . ع . دحن دحنا ( از باب سمع ) : كوتاه بالاى كلان شكم گرديد .
دحن
(
dahen
) ص . ع . رجل دحن :
مرد گريز بد باطن . و فربه كوتاه بالاى كلان شكم .
دحنة
(
dehannat
) ا . ع . زمين بلند .
دحنة
(
dehannat
) و (
dehennat
) ص . ع . فربه كوتاه بالاى كلان شكم .
دحندح
(
dehendeh
) ا . ع . يك نوع بازى مر كودكان تازى را . و دابهء كوچك .
دحو
(
dahv
) م . ع . دحا الله الارض دحوا ( از باب نصر و فتح ) : گسترد و فراخ گردانيد خداى زمين را . و دحا المطر الحصى : گسترد و برابر گردانيد باران ريگها را . و دحا الرجل : جماع كرد آن مرد . و دحا البطن : بزرگ شد و فرو هشته گرديد شكم . و يق للاعب بالجوز :
ابعد المدى و ادحه اى ارمه . و نيز دحو : دست و پا اندازان رفتن اسب .
دحوة
(
dahvat
) ا . ع . نام يكى از دو پسر معوية بن بكر بن هوازن .
دحوح
(
dahuh
) ا . ع . زن كلان جثه .