آواز گشتن .
تخرس
(
taxarros
) م . ع . تخرست المراة : طعام مهمانى ولادت خود پخت آن زن . و منه المثل تخرسى يا نفس لا مخرسة لك اى اصنعى لنفسك الخرسة قالته امراة ولدت و لم يكن لها من يهتم لها يضرب فى اعتناء المرء بنفسه .
تخرص
(
taxarros
) م . ع . تخرص على : افترا كرد بر من .
تخرط
(
taxarrot
) م . ع . تخرط الطائر اى اخذ الدهن من مدهنه بزمكاه :
بد مغزه گرفت آن مرغ روغن از روغندان يعنى بيرون كشيد آن مرغ مادهء دسم را از سرين خود .
تخرق
(
taxarroq
) م . ع . دروغ بر بافتن . و دريده و پارهپاره شدن . و فراخ دستى كردن در سخاوت .
تخرم
(
taxarrom
) م . ع . شكافته گرديدن و تخرمت الخرزة : باز گرديد درز .
و تخرم زبد فلان اى سكن غضبه : آرام گشت خشم فلان . و تخرمت المنية القوم :
از بيخ بركند آن قوم را مرگ . و فلان يتخرم زبده : پيش مىآيد ما را فلان بظلم و حماقت .
و تخرم الرجل : معتقد دين خرمى گرديد فلان . و نيز تخرم : سوراخ شدن مرواريد و مهره و يا پرهء بينى .
تخرمل
(
taxarmol
) م . ع . تخرمل الثوب : پارهپاره گرديد جامه .
تخرور
(
toxrur
) ا . ع . مرد متوسط ميان چالاكى و سستى .
تخريب
(
taxrib
) م . ع . خربه تخريبا : ناآبادان كرد آن را . و خرب الدار :
ويران كرد خانه را .
تخريب
(
taxrib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ويرانى و خرابى و پايمالى و پاسپردگى و انهدام .
تخريج
(
taxrij
) م . ع . خرجه تخريجا : بيرون آورد آن را . و خرجه فى الادب : فرار راه افگند او را در علم ادب و بر ساخت . و خرج اللوح : نوشت بعض لوح را و گذاشت بعض آن را . و خرج العمل : بر انواع و اقسام گردانيد آن كار را .
و خرجت الساعة المرعى : چريد بعض جاى چراگاه را و گذاشت بعض جاى آن را .
تخريج
(
taxrij
) ا . ع . فراخى در جائى و تنگى در جائى ديگر يق عام فيه تخريج .
تخريس
(
taxris
) م . ع . خرس على المراة تخريسا : طعام مهمانى ولادت پخت براى آن زن .
تخريش
(
taxric
) م . ع . خرش الزرع تخريشا : برآمد سر خوشهء زراعت .
تخريص
(
texris
) و تخريصة (
texrisat
) ا . ع . خشتك پيراهن و جز آن - معرب تيريز .
تخريط
(
taxrit
) م . ع . خرط الدواء فلانا تخريطا : راند دوا شكم فلان را .
تخريف
(
taxrif
) م . ع . خرفه تخريفا : خرف خواند او را .
تخريق
(
taxriq
) م . ع . دريدن و پارهپاره كردن . و بسيار دروغ گفتن .
تخريم
(
taxrim
) م . ع . خرم الخرزة : باز كرد درز را .
تخزب
(
taxazzob
) م . ع . تخزب الجلد : تهبج كرد پوست . و تخزب ضرع الناقة : آماس كرد پستان آن ماده شتر .
تخزبز
(
taxazboz
) م . ع . بزرگى نمودن . و روى ترش كردن . و تخزبز البعير : بدست زد شتر هر آنكه را كه يافت .
تخزبوب
(
taxzabub
) ا . ع . ماده شتر نجيب .
تخزع
(
taxazzo '
) م . ع . تخزع عن قومه : تخلف كرد از قوم خود . و تخزع اللحم من الجزور : پاره گوشت جدا كرد از جزور . و تخزع القوم الشيئ :
بخش بخش كرده گرفتند آن قوم ميان خود .
تخزل
(
taxazzol
) م . ع . تخزل السحاب : بعض ابراز گرانى بر بعض ديگر برآمد . و نيز تخزل : رفتن بگرانبارى و سستى .
تخزلج
(
taxazloj
) م ع تخزلج فى مشيه : شتاب كرد در رفتار .
تخزم
(
taxazzom
) م . ع . تخزم الشوك فى رجله : خليد خار در پاى او .
تخزير
(
taxzir
) م . ع . تنگ كردن و بهم كشيدن .
تخزيع
(
taxzi '
) م . ع . بريدن .
تخزيم
(
taxzim
) م . ع . خزم البعير :
خزامه در بينى شتر كرد .
تخس
(
taxs
) و (
taxas
) ا . پ .
تافتن دل از غم و الم .
تخس
(
toxas
) ا . ع . دلفين كه نوعى از جانوران دريائى باشد .
تخسية
(
taxseyat
) م . ع . خسى تخسية :
طاق و جفت بازيد با گردكان .
تخسير
(
taxseyr
) م . ع . خسره تخسيرا : هلاك كرد او را .
تخش
(
taxc
) ا . پ . بالا و صدر مجلس و نوعى از تير . و تير آتشبازى . و نوعى از كمان كه تير بسيار كوچكى دارد .
تخشا
(
taxc
) ص . پ . سعى كنده و كوشنده .
تخشب
(
taxaccob
) م . ع . تخشبت