خنزرة
(
xanzarat
) ا . ع . ستبرى .
و تبر كلان كه بدان سنگها شكنند .
خنزوان
(
xanzav n
) ا . ع . كپى و بوزينه . و خوك نر .
خنزوان
(
xonzov n
) ا . ع . تكبر و نخوت .
خنزوانات
(
xonzov n t
) ع . ج .
خنزوان . يقال : هو ذو خنزوانات .
خنزوانة
(
xonzov nat
) و خنزوانية (
xonzov niyyat
) ا . ع . تكبر و نخوت .
خنزوب
(
xanzub
) ص . ع . دلير بر فجور .
خنزوة
(
xonzovat
) ا . ع . نخوت و تكبر .
خنزير
(
xenzir
) ا . ع . خوك و خوك نر . و گراز . ج : خنازير . و شحم الخنزير :
پيه خوك .
خنزيرة
(
xenzirat
) ا . ع . مؤنث خنزير كه خوك ماده باشد .
خنزيرى
(
xenziri
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بخنزير . و لانهء خوك و محوطهاى كه در آنجا خوكها را جاى دهند .
خنس
(
xans
) م . ع . خنس عنه خنسا و خنوسا ( از باب نصر و ضرب ) : سپس ماند از آن . و خنس زيدا : سپس كرد زيد را و گذشت از آن . و خنس الابهام :
گرفت نر انگشت را . و خنس بفلان : غايب كرد فلان را . الحديث : يخرج عنق من النار فتخنس بالجبارين فى النار اى تدخلهم و تغيبهم فيها . و نيز خنس و خنوس : پنهان شدن و غايب گرديدن .
خنس
(
xons
) ع . ج . اخنس و خنساء .
خنس
(
xanas
) ا . ع . سپس رفتگى بينى از روى با اندك بلندى سر آن ( و الفعل من سمع ) .
خنس
(
xonos
) ا . ع . آهوان . و گاوان .
و جاى آهوان .
خنس
(
xonnas
) ا . ع . ستارهها . و ستارههاى سيار . و پنج سيار يعنى زحل و مشترى و مريخ و زهره و عطارد .
خنساء
(
xans '
) ص . ع . مؤنث اخنس زنى كه بينى وى سپس رفته باشد و سر بينى آن اندكى بلند باشد . و ماده گاو وحشى يعنى صفت است مر آن را . ج : خنس .
خنساء
(
xans '
) ص . ع . نام زنى شاعر .
خنسار
(
xans r
) ا . پ . يك نوع جانور آبى كه گوشت آن مأكول است .
خنستان
(
xonest n
) ص . پ . مبارك و ميمون و فرخنده و خجسته .
خنسر
(
xansar
) ص . ع . رجل خنسر :
مردى كه در محل زيان كارى باشد . ج :
خناسرة .
خنسر
(
xenser
) ا . ع . لئيم . و سختى و داهيه .
خنسرى
(
xansar
) ا . ع . ضلالت . و هلاكت . و غدر . و لآمت .
خنسرى
(
xansaryy
) ص . ع . رجل خنسرى : مردى كه در محل زيان كارى باشد .
ج : خناسرة .
خنسير
(
xensir
) ا . ع . لئيم و فرومايه .
خنشا
(
xonc
) و خنشان (
xonc n
) و (
xenc n
) ص . پ . مبارك و ميمون و خجسته و خنستان و فرخنده .
خنشفير
(
xancafir
) ا . ع . سختى .
خنشل
(
xancal
) ا . ع . شتر تيزرو و ستبر و سخت و درگذرنده .
خنشلة
(
xancalat
) م . ع . لرزيدن از كلان سالى و پيرى . يق : خنشل الرجل خنشلة .
خنشليل
(
xancalil
) ا . ع . شتر تيزرو و ستبر و سخت و درگذرنده .
خنشوش
(
xoncuc
) ا . ع . بقيهء مال .
و چند از شتران . يق : بقى لهم خنشوش اى قطعة من الابل .
خنصر
(
xenser
) و (
xensar
) ا . ع .
انگشت خرد كه كالوج باشد و چلك و كابليج نيز گويند . و انگشت ميانه . و انگشت خرد پا ( مونث است ) . ج : خناصر .
خنصيص
(
xensis
) ا . ع . ببر بچه .
خنضاب
(
xenz b
) ا . ع . پيه مقل .
خنضبة
(
xonzobat
) ص . ع . امراة خنضبة : زن فربه .
خنضرف
(
xanzaref
) ا . ع . زن ستبر پر گوشت و كلان پستان .
خنط
(
xant
) م . ع . خنطه خنطا ( از باب ضرب ) : رنج و غم داد او را .
خنطثة
(
xantasat
) م . ع . خنطث خنطثة : با تبختر خراميد .
خنطرف
(
xantaref
) ا . ع . عجوز فانى .
و زن ستبر پر گوشت و كلان پستان .
خنطل
(
xantal
) سختى . و عطار و سوداگر عطريات . و گروه ملخ . ج : خناطل .
خنطليلة
(
xantalilat
) ا . ع . گلهء شتر و گاو . و پارهاى از ابر .
خنطول
(
xontul
) ا . ع . نره . و شاخ دراز چارپايان .
خنطولة
(
xantulat
) ا . ع . پارهاى از ابر .
خنطولة
(
xontulat
) ا . ع . گلهء گاو و شتر و ستور . ج : خناطيل .
خنطير
(
xentir
) ا . ع . عجوز كلان سال كه پلكها و گوشت روى او فروهشته باشد .
خنظأة
(
xanza'at
) ا . ع . گفتار زشت .
خنظاة
(
xanz t
) م . ع . خنطى به خنظاة : نكوهش كرد او را و فحش