پ . كشته شدهء با خنجر .
خنجرود
(
xanjerud
) ا . پ . تصور و خيال واهى و ياوه .
خنجرى
(
xanjari
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رنگارنگى ابريشم . و يك نوع طبل كوچكى .
خنجرى
(
xanjariyy
) ص . ع . رجل خنجرى اللحية : مرد زشت ريش .
خنجرير
(
xanjarir
) ا . ع . خمجرير .
خنجست
(
xanjast
) ا . پ . نام جائى كه افراسياب از آنجا فرار كرده بسلامت جست .
خنجف
(
xanjaf
) ص . ع . ناقهء بسيار شير .
خنجك
(
xanjak
) ا . پ . خار خسك . و و سياه دانه . و يك نوع غلهاى .
خنجك
(
xenjak
) ا . پ . درمنه .
خنجك
(
xonjak
) ا . پ . بنه و حبة الخضراء .
و درخت بنه .
خنجل
(
xenjel
) ا . پ . زن دفزك و بىشرم و گول و احمق و بد زبان .
خنجلة
(
xanjalat
) م . ع . ازدواج كردن مر زن خنجل را .
خنجوخ
(
xanjux
) ا . پ . نام ادريس پيغمبر كه بتازى خنوخ و يا اخنوخ گويند .
خنجور
(
xonjur
) ا . ع . ناقهء بسيار شير .
ج : خناجر .
خنجورة
(
xonjurat
) ص . ع . ناقة خنجورة : شتر مادهء ضخم . و شتر مادهء بسيار شير .
خنجه
(
xonje
) و (
xanje
) ا . پ . آوازى كه هنگام مجامعت بخصوص نزديك بانزال از بينى آدمى برميآيد و خنج خنج نيز گويند .
خنجيده
(
xanjide
) ا . پ . بلسان .
خنجيده
(
xonjide
) ا . پ . پروانه و چراغ پره و شب پره .
خنجير
(
xanjir
) و (
xenjir
) ا . پ . هر چيز تند و تيز . و بوى گنده و تيزى كه از سوختن استخوان و چرم و پشم و پنبهء چرب شده و فتيلهء خاموش گشته و جز آن برآيد . و نوك نيزه و سنان .
خنخنة
(
xanxanat
) م . ع . در بينى سخن گفتن كه فهميده نشود و منگيدن .
خنجيل
(
xanjil
) ا . پ . بلغت مردم اصفهان باد پيچ .
خند
(
xand
) ا و ص . پ . خنديدگى .
و خنده كننده و تبسم كننده .
خنداخند
(
xand - xand
) ا . پ . خندهء متصل و از روى دل .
خندان
(
xand n
) ص . پ . متبسم و خنده كننده . و شكوفه كننده .
خندان
(
xand n
) ا . پ . نام شهرى در چين .
خندان خند
(
xand n - xand
) و خندان خندان (
xand n - xand n
) ص و م ف . پ . بلند خنده كننده . و در حال خنده .
خنداندن
(
xand ndan
) و خندانيدن (
xand nidan
) ف م . پ .
خنديدن كنانيدن .
خندب
(
xondob
) ا . ع . بدخوى .
خندبان
(
xondob n
) ا . ع . بسيار گوشت .
خندخريش
(
xand - xaric
) ا . پ .
استهزا و مسخره .
خند خند
(
xand - xand
) ا . پ . خندهء متصل و از روى دل و خنداخند .
خندروس
(
xandarus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ذرة و ذرة مكه . و گندم مكه . و ترخنه شير .
خندريس
(
xandaris
) ا . ع . مى كهنه .
ج : خنادر . و خنطة خندريس : گندم كهنه .
خندريلى
(
xandarili
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نوعى از كاسنى برى .
خندستان
(
xandest n
) ا . پ . فسوس و مسخره و لاغ . و مجلس مسخرگى و معركهء مسخرگى و سخريه . و لب و دهان معشوق .
خندستانى
(
xandest ni
) ا . پ . لب و دهان معشوق .
خندع
(
xonda '
) ا . ع . نوعى از ملخ . و نوعى از ملخهاى ريزه .
خندع
(
xondo '
) ا . ع . كمينه و فرومايه .
خندف
(
xendef
) ا . ع . قبيلهاى از تازيان .
خندفة
(
xandafat
) م . ع . خدف الرجل خندفة : پا از هم دور نهاد آن مرد در رفتار و برگردانيد قدمها را بر يكديگر و هو من التبختر .
خندق
(
xandaq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جوى و گوى كه بر گرد حصار و قلعه و لشكرگاه كنند تا مانع آمدن دشمن گردد .
مر . خنذق . و خندق زدن : خندق كندن .
خندگى
(
xandagi
) ا . پ . ضحك و حالت خنده .
خندلة
(
xandalat
) ا . ع . پرى و آكندگى جسم .
خندلس
(
xandales
) و خندليس (
xandalis
) ا . ع . ناقهء بسيار گوشت فروهشته .
خندناك
(
xand - n k
) ص . پ . شاد و خرم و بشاش و خنده كننده .
خند و تند
(
xand - o - tand
) ا . پ . - تند از اتباع است - زير و زبر و تاخت و تاراج و پراكندگى و پريشان . و چيزى كه بر آن زيان و نقصان رسيده باشد .
خندوف
(
xonduf
) ا . ع . ناو ناوان خرامندهء بكبر و نشاط .