خنگ
(
xang
) ا . پ . تباهى و فساد . و بد نفسى و بد ذاتى . و محرومى .
خنگ
(
xeng
) ا و ص . پ . سفيد . و خاكسترى . و لباس سفيد . و زه كمان . و اسب خاكسترى موى سفيد . و خنگ راهوار : اسب تيزرو . و خنگ زر : آفتاب . و خنگ شب آهنگ : ماه و صبح صادق . و اسب ابلق سياه و سفيد . و براق كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله در شب معراج بر آن سوار بود .
خنگ
(
xong
) ا . پ . گوشه و زاويه و بيغوله . و عاشقى سخت . و عاشق زار بى خود .
خنگا
(
xeng
) ا و ص . پ . قوى هيكل و پهلوان و زور آور و روستائى پهلوان و دهقان زور دار .
خنگال
(
xeng l
) ا . پ . سوراخ كه نشانهء تير باشد .
خنگ بت
(
xeng - bot
) ا . پ . معشوق سرخ بت را گويند و مىگويند در كوه با ميان از مضافات كابل دوبت بزرگ عظيم الجثه كه بلندى هر يك پنجاه و دو گز است از عجايب روزگار واقع شده يكى نر خنگ بت و ديگرى ماده سرخ بت و درون آنها مجوف است حتى درون انگشتان آنها و بتازى اين دو بت را يغوث و يعوق خوانند .
خنگ بيد
(
xeng - bid
) ا . پ . هر خارى و خار سفيد .
خنگ زيور
(
xeng - zivar
) ا . پ .
اسب ابلق و دو رنگ .
خنگسار
(
xeng - s r
) ا و ص . پ . كسى كه همهء موى سر وى سپيد بود . و شوره .
خنگل
(
xangal
) ا . پ . جوشن .
خنگو
(
xangu
) ا . پ . گياهى كه بر خار ترنجبين مىپيچد و آن را كشوث نيز گويند .
خنگ لوك
(
xeng - luk
) و خنگ و
لوك
(
xang - o - luk
) ا . پ . شخص عاجز و بىكاره كه هيچ كار از وى برنيايد .
خنلچك
(
xonlacak
) ا . پ . نام گياهى .
و ريش در پشت اسب و ستور باركش .
خنمة
(
xanamat
) ا . ع . تنگى نفس وقت گرفتن بينى . و انداختن خلط سينه .
خننة
(
xonanat
) ا . ع . گاو كلان سال ستبر .
خنو
(
xanv
) م . ع . خنا خنوا ( از باب نصر ) : فحش گفت .
خنوة
(
xanvat
) ا . ع . پليدى مردم و ستور و جز آن . و فرجهاى در كازه .
خنوت
(
xennavt
) ا . ع . مرد چابك شتاب زده كه بر نهالى نخسبد . و مرد درماندهء گول .
و حيوانى دريائى .
خنوخ
(
xanux
) ا . ع . ادريس پيغمبر كه به فارسى خنجوخ گويند .
خنود
(
xonud
) ا . پ . بار اندكى كه بر پشت ستور باركش نهند تا قابل نشستن سوار بر آن باشد .
خنور
(
xanur
) ا . پ . كشاورز و زارع و زراعت كننده .
خنور
(
xanur
) و (
xonur
) و (
xonnur
) ا . پ . كاسه و كوزه . و كوزهء گلى كه در آن پول نگاه دارند . و ظروف و اوانى و ساير آلات و ضروريات و لوازم خانه و اثاث البيت . و دو بستهاى كه روى اسب گذارند و ميان آنها سوار بنشيند . و كشتكارى و زراعت .
خنور
(
xennur
) و (
xenavvar
) ا .
ع . دنيا .
خنور
(
xannur
) و (
xennavr
) ا .
ع . ام خنور : كفتار . و گاو . و سختى .
و نعمت . و نام است و دبر . و نام مصر و بصره . و كذا ام خنور فى الكل .
خنور
(
xannur
) و (
xanavvar
) ا . ع .
نى تير و هر درخت نرم . و سست . و نعمت ظاهر .
خنوز
(
xonuz
) م . ع . خنز خنزا و خنوزا . مر . خنز .
خنوز
(
xannuz
) ا . ع . كفتار . و صف اخير در جنگ .
خنوس
(
xonus
) م . ع . خنس عنه خنسا و خنوسا . مر . خنس .
خنوس
(
xennavs
) ا . ع . شير بيشه .
خنوص
(
xennavs
) ا . ع . خوك بچه .
و ريزهء از هر چيزى . ع : خنانيص .
خنوصة
(
xennavsat
) ا . ع . خرما بن كه به آن دست رسد . و ببر بچه .
خنوع
(
xanu '
) ص . ع . غدار و مكار و پيمان شكن .
خنوع
(
xonu '
) ا . ع . نرم گردنى و فروتنى .
خنوع
(
xonu '
) م . ع . خنع خنعا و خنوعا . مر . خنع .
خنوف
(
xanuf
) ص . ع . شترى كه در وقت دويدن سوى سوار سر گرداند ( مذكر و مونث در وى يكسان است ) . يق : جمل خنوف و ناقة خنوف . ج : خنف .
خنوف
(
xanuf
) ا . ع . خشم .
خنى
(
xany
) م . ع . خنى الجذع خنيا ( از باب ضرب ) : بريد آن تنهء خرما بن را .
خنى
(
xan
) م . ع . خنى عليه خنى ( از باب سمع ) : فحش گفت مر او را . و نيز خنى : هلاك كردن و تلف نمودن . و بسيار شدن تخم ملخ . و بسيار گياه شدن چراگاه و دراز شدن زمانه بر كسى .
خنى
(
xaniy
) ص . ع . كلام خن :
سخن فحش .
خنيا
(
xony
) ا . پ . سرود و ساز و نغمه و آهنگ و ترانه .