تحطيم
(
tahtim
) م . ع . حطمه :
بسيار شكست آن را .
تحظرب
(
tahazrob
) م . ع . تحظرب السقاء : پر گرديد مشك . و تحظرب الرجل : پر شد آن مرد از دشمنى و يا از طعام و مانند آن .
تحظير
(
tahzir
) ا . ع . زمن التحظير : آن زمانى است كه عمر رضى اللّه عنه وادى القرى را پس از بدر كردن يهودان ميان مسلمانان و بنى عذرة تقسيم كرد يقال كان هذا زمان التحظير و هو كالتاريخ عندهم .
تحف
(
tohaf
) ع . ج . تحفة و تحفة (
tohfat
) .
تحفاية
(
tahf yat
) م . ع . حفى حفاوة و حفاوة و حفاية و تحفاية .
مر . حفاوة .
تحفة
(
tohfat
) م . ع . اتحفه تحفة : هديه داد او را .
تحفة
(
tohfat
) و (
tohafat
) ا . ع .
هديه و ارمغان . ج : تحف (
tohaf
) .
تحفجات
(
tohfaj t
) پ . ج . تحفه .
تحفز
(
tahaffoz
) م . ع . بر سر پاى نشستن .
تحفش
(
tahaffoc
) م . ع . پيوسته بودن در خانهء كوچك . و گرد آمدن . و تحفشت المراة للرجل : دوستى ظاهر كرد آن زن براى آن مرد .
تحفظ
(
tahaffoz
) م . ع . پرهيز كردن و هشيار و بيدار بودن . و يك يك ياد گرفتن .
تحفگى
(
tohfagi
) ا . پ . - مأخوذ از تحفهء تازى - كميابى . و هديه . و انعام .
و ضيافت .
تحفل
(
tahaffol
) م . ع . زينت گرفتن و آراسته شدن . و تحفل الماء و اللبن :
گرد آمد آب و شير . و تحفل المجلس :
پر گرديد آن انجمن از مردم .
تحفه
(
tohfe
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - ارمغان و سوغات و هديه . و سود و چيز تازه و چيز بديع و نفيس . و عنايت و مهربانى . و تحفه دادن : انعام دادن و پيشكش دادن .
تحفى
(
tahhaffi
) م . ع . كوشيدن در كسب . و تحفى به : نوازش فراوان كرد و فرحت و سرور ظاهر نمود بوى و بسيار پرسيد از حال وى .
تحفيش
(
tahfic
) م . ع . پيوسته بودن در خانهء كوچك .
تحفيض
(
tahfiz
) م . ع . حفضه تحفيضا : انداخت آن را از دست . و حفضهم : سپس انداخت آنها را . و حفض الله عنه : تخفيف كرد خداى از وى .
و حفض الارض : خشك گردانيد زمين را . و حفضت الارض ( مجهولا ) : خشك گرديد زمين .
تحفيظ
(
tahfiz
) م . ع . ياد دادن كتاب و جز آن كسى را .
تحفيف
(
tahfif
) م . ع . پوشيدن چيزى را بجامه و جز آن . و سخت عيش و كم مال گرديدن . و حفف حوله : طواف كرد و گرداگرد آمد آن را .
تحفيل
(
tahfil
) م . ع . زينت دادن و آراستن . و چند گاه نادوشيدن گوسپند را تا جهت فروختن بزرگ پستان و پر شير نمايد .
و حفل الماء : گرد كرد آب را .
تحقد
(
tahaqqod
) م . ع . كينه گرفتن .
تحقق
(
tahaqqoq
) م . ع . تحقق الخبر : صحيح و درست شد خبر . و تحقق الامر : درست بدانست كار را .
تحقق
(
tahaqqoq
) ا . پ - مأخوذ از تازى - حقيقت و واقعيت و راستى .
تحقير
(
tahqir
) م . ع . حقره تحقيرا : خرد و خوار داشت آن را . و حقر الكلام : خرد و حقير شمرد سخن را .
تحقير
(
tahqir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوارى و حقارت و نكوهش و اهانت .
تحقيرا
(
tahqiran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور خوارى و بطور اهانت و كوچكى و حقارت .
تحقيرانه
(
tahqir ne
) م ف . پ .
بطور حقارت و كوچكى و خوارى .
تحقيق
(
tahqiq
) م . ع . درست و راست كردن و حققه : واجب كرد آن را و حقق قوله : بدانست و تصديق كرد سخن او را .
تحقيق
(
tahqiq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسيدگى و وارسى . و راستى و درستى و حقيقت و واقعيت . و اهل تحقيق : فيلسوفان و مجتهدين .
تحقيقا
(
tahqiqan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور راستى و حقيقت و يقينا و بدون شبهه .
تحقيقات
(
tahqiq t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وارسيها و تفتيشها .
تحقيقانه
(
tahqiq ne
) م ف . پ .
بطور تحقيق و از روى واقعيت و حقيقت .
تحقيقى
(
tahqiqi
) ص . پ . حتمى و و يقينى و بدون شبهه .
تحكر
(
tahakkor
) م . ع . احتكار كردن و افسوس خوردن .
تحكك
(
tahakkok
) م . ع . پيش آمدن كسى را ببدى و كاويدن . ( و يعدى بالباء ) يق فلان يتحكك بك اى يتمرس و يتعرض لشرك .
تحكل
(
tahakkol
) م . ع . ستيهيدن بجهل .
تحكم
(
tahakkom
) م . ع . فرمان بردن و حكم كردن .