از تازى - تغيير . و سرنگونى و واژگونى و تبديل . و انقلاب . و انحراف سخن و يا چيز ديگرى از حالت و وضع خود . و تقلب .
تحريفات
(
tahrif t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تغييرات و انقلابات .
تحريق
(
tahriq
) م . ع . نيك سوزانيدن به آتش . و حرق المرعى الابل : تشنه كرد چراگاه شتران را .
تحريك
(
tahrik
) م . ع . حركه تحريكا : جنبانيد او را .
تحريك
(
tahrik
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنبش و حركت و هيجان و اضطراب و تحريص و ورغلانيدگى و برانگيختگى . و اغوا .
و ترغيب .
تحريم
(
tahrim
) م . ع . حرم الله تحريما : حرام گردانيد آن را خدا . و حرم :
در حرم در آمد . و در ماه حرام داخل شد .
و با حرمتى شد كه هتك آن روا نباشد . و نيز تحريم : ناپيراستن پوست و رياضت تام نا يافتن ستور . و شكوهمند گردانيدن كسى را .
و حرم الصلاة : تحريمه بست نماز را .
تحريمه
(
tahrime
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تكبير اولى نماز يعنى تكبيرى كه بعد از نيت گويند و اين را تحريمه از آن جهت گويند كه شخص بعد از گفتن آن بر خود حرام مىگرداند تكلم با مردم و حركات و معاملات را در مدت نماز .
تحريمى
(
tahrimi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز غير مشروع كه شرع آن را نهى كرده باشد .
تحزب
(
tahazzob
) م . ع . گرد آمدن و گروه گروه شدن قوم .
تحزز
(
tahazzoz
) م . ع . بريده شدن .
تحزفر
(
tahazfor
) م . ع . بزرگى نمودن از خود . گردنكشى كردن و به كسى كه متكبر است مىگويند . هو يتحز فر علينا اى يتعظم كانه من آل ذى حزفر . و ذو حزفر بن شرجيل از ملوك حمير بوده .
تحزق
(
tahazzoq
) م . ع . سخت بخيل شدن .
تحزم
(
tahazzom
) م . ع تحزم الفرس : تنگ بسته شد بر اسب . و تحزم الرجل : ميان در بست آن مرد .
تحزن
(
tahazzon
) م . ع . اندوهگين شدن . و تحزن عليه : اندوه نمود بر وى و بخشود .
تحزو
(
tahazzov
) م ع . تحزى تحزوا : فال گوئى كرد و خبر داد از غيب .
تحزى
(
tahazzi
) م . ع . تحزى تحزيا : فال گوئى كرد و خبر داد از غيب .
تحزيب
(
tahzib
) م . ع . حزب الاحزاب تحزيبا : گردآورد گروهها را .
و حزب القرآن : ورد كرد قرآن را .
تحزيه
(
tahzeyat
) م . ع . حزى النخل تحزية : اندازه كرد بار خرما بن را بر درخت .
و حزى الطير : راند مرغان را . و حزى السراب الشخص : برداشت سراب آن شخص را .
تحزيز
(
tahziz
) م . ع . بر هم سودن دندان را و اندازه كردن و حزز اسنانه :
تيز كرد سر دندان را چنان كه دندان جوانان باشد .
تحزيز
(
tahziz
) ا . ع . خوبى و تيزى دندان يق فى اسنانه تحزيز اى اشر .
تحزين
(
tahzin
) م . ع . اندوهگين كردن كسى را يق حزنه .
تحزين
(
tahzin
) ا . ع . باريكى آواز يقال هو يقرا بالتحزين اى يزقق صوته .
تحس
(
tahs
) ا . ع . دل پر غصه و اندوه .
تحسب
(
tahassob
) م . ع . چيزى را بالش كردن . و تحسب الخبر : تفحص اخبار كرد .
تحسحس
(
tahashos
) م . ع . جنبيدن .
و تحسحس او بار الابل : افتاد پشمهاى شتران .
تحسر
(
tahassor
) م . ع . دريغ خوردن و سر گردان شدن . و مانده گرديدن . و تحسرت المراة : برهنه روى شد زن .
و تحسرت الطير : ريخت پرهاى كهن آن مرغان و بر آمد پرهاى نو . و تحسر و بر البعير : ريخت پشم شتر از ماندگى . و تحسرت الجارية : آكنده شد گوشت آن كنيزك . و تحسر البعير : رفت آكندگى گوشت شتر و پيه ناكى وى بسوارى چند روزه كه از خوردن علف بهار بهم رسيده بود و سخت گرديد بجاى خويش گوشتهاى فرو هشتهء آن .
تحسر
(
tahassor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رنج و اندوه . و افسوس و پشيمانى و تأسف .
تحسس
(
tahassos
) م . ع . شنيدن سخن قوم و پرسيدن خبر و جستن آن براى نيكى .
تحسف
(
tahassof
) م . ع . تحسفت الاوبار : افتادند پشمهاى شتر و پريدند .
تحسن
(
tahasson
) م . ع . زينت دادن و آراستن و نيكو كردن .
تحسى
(
tahassi
) م . ع . تحسى المرق : آشاميد شوربا را اندك اندك بمهلت .
تحسيب
(
tahsib
) م . ع . بر بالش نشاندن كسى را . و سير خورانيدن و سير نوشانيدن .
و دادن آنچه شخص بدان خشنود شود . و چيزى را بالش كردن و مرده را در كفن پيچيده در گور كردن و با دفن كردن در سنگستان .
تحسية
(
tahseyat
) م . ع . حسيته المرق تحسية : آشامانيدم به او شوربا را اندك اندك .
تحسيد
(
tahsid
) م . ع . حسد بردن بر كسى .
تحسير
(
tahsir
) م . ع . مانده كردن .