تحميس
(
tahmis
) م . ع . بخشم آوردن كسى را . و چيزى از دوا و جز آن بر آتش گذاشتن مدت كمى و سخت و درشت گردانيدن .
تحميس
(
tahmis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برشته كردن چيزى و بو دادن آن .
تحميش
(
tahmic
) م . ع . فراهم آوردن چيزى را . و بخشم آوردن كسى را .
تحميص
(
tahmis
) م . ع . صيد كردن آهوان در نيمروز .
تحميض
(
tahmiz
) م . ع . هم زانو شدن در جماع و اندك كردن چيزى يق حمض لنا فلان فى القرى اى قلل .
تحميط
(
tahmit
) م . ع . مايل كردن درختى بر درخت رز تا از آفتاب در پناه باشد .
و خوار كردن و زدن كسى را بىمبالغه . المثل :
اذا ضربت فلا تحمط .
تحميق
(
tahmiq
) م . ع . حمقه تحميقا : بحماقت نسبت كرد او را و حمق ( مجهولا ) : مىخورد .
تحميق
(
tahmiq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نسبت حماقت به كسى دادن .
تحميل
(
tahmil
) م . ع . حمله الامر تحميلا و حمالا : فرمود او را ببر داشتن و كردن كار . و حمله حاجته اى ساله القيام بها .
تحميل
(
tahmil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بار نهادگى و زير بار بردگى . و تحميل كردن : كارى را به كسى فرمودن كه فوق طاقت او باشد . و چيزى را به كسى دادن بدون ميل و رغبت . و بعنف و جبر از كسى چيزى گرفتن .
تحميم
(
tahmim
) م . ع . حمم الماء : گرم كرد آب را . حمم الرجل :
سياه كرد روى مرد را بانگشت . و حمم الغلام : بر آمد ريش كودك . و حمم الراس : بر آمد موى سر بعد ستردن . و حممت الارض : بر آورد زمين گياههاى سبز مايل بسياهى . و حمم الفرخ : پر بر آورد چوزه . و نيز تحميم : متعه دادن بزن مطلقه يق حمم امراته تحميما و تحمة اى متعها بعد الطلاق .
تحناذ
(
tahn z
) م . ع . حنذ الشاة حنذا و تحناذا : بريان كرد گوسپند را در مغاكى و گذاشت بالاى آن سنگهاى گرم تا خوب پخته شود . مر . حنذ (
hanz
) .
تحنب
(
tahannob
) م . ع . تحنب فلان : كوز گرديد فلان از پيرى . و تحنب عليه : مهربان گرديد بر وى .
تحنبل
(
tahanbol
) م . ع . سر پست كردن .
تحنث
(
tahannos
) م . ع . عبادت كردن شبهاى چند . و گوشه گرفتن از پرستش بتان . و انداختن گناه را از خود و تحنث من كذا : توبه كرد از آن .
تحندس
(
tahandos
) م . ع . تحندس الليل : تاريك شد شب . و تحندس الرجل : افتاد و ضعيف شد آن مرد .
تحنط
(
tahannot
) م . ع . تحنط الميت : خوش بوى شد مرده بحنوط .
تحنطر
(
tahantor
) م . ع . تردد نمودن . و گرد گرديدن .
تحنف
(
tahannof
) م . ع . خود را ختنه كردن . و كناره گرفتن از پرستش بتان .
و حنيف گرديدن . و دين حنيف اختيار كردن .
و تحنف اليه : ميل كرد بسوى او .
تحنك
(
tahannok
) م . ع . عمامه از زير زنخ بر آوردن و تحت الحنك انداختن .
تحنن
(
tahannon
) م . ع . تحنن عليه : مهربانى نمود بر او .
تحنوء
(
tahanno '
) م . ع رنگين شدن به حنايق حناه فتحنا : خضاب كرد آن را به حنا پس خضاب كرده شد .
تحنى
(
tahanni
) م . ع . تحنى عليه : مهربان گرديد بر وى . و نيز تحنى :
كج و خميده گرديدن .
تحنئ
(
tahni '
) م . ع . حنا تحنيئا و تحنئة . مر . تحنئة .
تحنيب
(
tahnib
) م . ع . سر فرو افگندن و كج و مايل گردانيدن . و حنب از جا : سغ را استوار بنا كرده كج و مايل گردانيد .
تحنيب
(
tahnib
) ا . ع . كجى و و كوزى در دستهاى اسب و پشت آن .
تحنئة
(
tahneat
) م . ع . حناه تحنيئا و تحنئة : رنگ كرد آن را به حنا و خضاب كرد .
تحنية
(
tahniat
) م . ع . حنى العود تحنية : خم داد چوب را . و حنى الظهر :
دو تا كرد پشت را .
تحنيط
(
tahnit
) م . ع . حنط الميت تحنيطا : حنوط پاشيد بر مرده . و حنط الرمث : سپيد گرديد گياه رمث و رسيد .
تحنيف
(
tahnif
) م . ع . حنفه تحنيفا : احنف گردانيد او را .
تحنيق
(
tahniq
) م . ع . حنق الزرع تحنيقا : از غلاف بر آمد و منتشر شد خارهاى خوشهء زراعت .
تحنيك
(
tahnik
) م . ع . حنكه تحنيكا : ماليد حنك او را و حنك بست او را و لبيشه كرد . و حنك الصبى : خرما و مانند آن خائيده بكام كودك ماليد . و حنكته السن :
استوار خرد گردانيد او را تجربهها .
تحنين
(
tahnin
) م . ع . حننت الشجرة تحنينا : گل آورد درخت . و حنن : باز پس گشت و بددلى كرد يق حمل