تحجر
(
tahajjor
) م . ع . حجره ساختن و تحجر عليه : تنگ گرفت بر او .
و تحجر الجرح : ريمناك و سخت گرديد جراحت .
تحجز
(
tahajjoz
) م . ع . تحجز بالازار : بر ميان بست ازار را . الحديث :
راى رجلا متحجز ابجبل و هو محرم اى مشدود الوسط .
تحجم
(
tahajjom
) م . ع . بر افروختن از حرص و آز .
تحجن
(
tahajjon
) م . ع . كژى .
تحجن
(
tahajjon
) م . ع . كژ شدن .
تحجؤ
(
tahajjo '
) م . ع تحجأ به :
لازم گرفت آن را و چنگ در زد و شاد گرديد و بخيلى كرد به آن و مولع و حريص شد .
تحجى
(
tahajji
) م . ع . زمزمه كردن و تحجى بالمكان : مقيم شد در جاى يق تحجيت بهذا المكان اى سبقتكم اليه و لزمته قبلكم . و تحجى الشيئ : قصد كرد آن چيز را .
تحجيب
(
tahjib
) م . ع . در پرده كردن و باز داشتن و منه ملك محجب .
تحجير
(
tahjir
) م . ع . حجر القمر :
خرمن كرد ماه يا گرد شد ماه بخطى باريك .
و نيز تحجير داغ كردن گرداگرد چشم شتر بآهن مدور يق حجرت عين البعير اذا و سمت حولها بمسيم مستدير .
تحجيل
(
tahjil
) م . ع . حجلت المراة بنانها : رنگ كرد زن سر انگشتها را بخضاب . و حجلت عينه : فرو رفت چشم آن بمغاك . و نيز تحجيل حجله ساختن براى عروس . و عروس را بحجله آوردن يق حجل العروس تحجيلا .
تحجيل
(
tahjil
) ا . ع . سپيدى دست و پاى اسب . و يكون فى رجلين و يد و فى رجلين فقط و لا يكون فى اليدين خاصة و لا فى يد واحدة دون الاخرى الا مع رجل او رجلين قليلا كان او كثيرا بعد ان جاوز الارساغ و لا يجاوز الركبتين و لا العرقوبين لانها مواضع الاحجال و هى الخلاخل و القيود .
و داغ سپيد در پستانهاى ناقه از پستانبند .
و داغى مر شتران را . و تحجيل المقرى :
اندك شير در كاسهء بزرگ ريخته از آب پر كردن چنان كه در خشكسال و قلت شير كردندى .
تحجيم
(
tahjim
) م . ع . حجم تحجيما : تيز نگريست .
تحجين
(
tahjin
) م . ع . حجن العود تحجينا : خمانيد چوب را .
تحجين
(
tahjin
) ا . ع . داغ كج .
تحدب
(
tahaddob
) م . ع . تحدب به : آويخت بوى . و تحدب عليه : مهربانى كرد بر وى . و تحدبت المراة : ناكدخدا ماند زن و نامهربان شد بر بچههاى خود .
تحدب
(
tahaddob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوز پشتى و برآمدگى . و تحدب داشتن : برآمده بودن .
تحدث
(
tahaddos
) م . ع . سخن گفتن .
تحدر
(
tahaddor
) م . ع . فرود آمدن يق تحدر الماء عن الحساب و الدمع من العين
تحدس
(
tahaddos
) م . ع . تحدس الاخبار و عن الاخبار : تفحص اخبار كرد .
تحدم
(
tahaddom
) م . ع . تحدم عليه غيظا : دندان سائيد بر وى از خشم .
تحدى
(
tahaddi
) م . ع . قصد كردن چيزى را و برابرى كردن در كارى . و پيش خواندن خصم را و غلبه جستن يق تحديت فلانا اى باريته فى فعل و نازعته الغلبة .
تحديث
(
tahdis
) م . ع . سخن گفتن .
و حدثته نفسه بكذا يعنى امر كرد او را نفس وى به اين كار .
تحديج
(
tahdij
) م . ع . تيز نگريستن .
تحديد
(
tahdid
) م . ع . حدد السكين تحديدا : تيز كرد كارد را به سنگ يا بسوهان . و حدد الزرع : بدير برآمد زراعت بجهة درنگى باران . و حدد اليه و له : قصد كرد آن را . و نيز تحديد : تيز بر كسى نگريستن و حد چيزى پديد كردن .
تحديد
(
tahdid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعيين حد و كرانه . و تحديد كردن : كرانهء چيزى را معين كردن . و تحديد حدود كردن : تعيين حدود كردن .
تحدير
(
tahdir
) م . ع . آماس كردن اندام از زخم چوب . و بشتاب بانگ نماز گفتن .
تحديق
(
tahdiq
) م . ع . تيز نگريستن يق حدق اليه بالنظر . و نيز تحديق : گرد كسى برآمدن .
تحذق
(
tahazzoq
) م . ع . خود را حاذق و زيرك وانمودن بىآنكه باشد .
تحذل
(
tahazzol
) م . ع . تحذل عليه : مهربان گرديد بر وى و ترسيد براى وى .
تحذلق
(
tahazloq
) م . ع . حذاقت خود ظاهر كردن و لاف زدن در حذاقت درصورتىكه حاذق نباشد . و گرفتن چيزى را .
تحذلم
(
tahazlom
) م . ع . شتافتن .
و مر يتحذ لم اى مر كانه يتدحرج . و تحذلم : ادب پذيرفت و دانا گرديد .
تحذير
(
tahzir
) م . ع . حذره تحذيرا : ترسانيد او را .
تحذير
(
tahzir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترسانيدن .
تحذيف
(
tahzif
) م ع . حذفه تحذيفا : آماده و نيكو كرد آن را . و كل شيئى اخذت من نواحيه حتى سويته و صنعته