حزفة
(
hezqat
) ا . ع . گروه مردم و مرغان و زنبور و جز آن . ج : حزق (
hezaq
) .
حزقة
(
hazoqat
) ص . ع . تنگ و كلان شكم و كوتاه قد كه در رفتن گام نزديك نهد و چون راه رود سرين بجنباند .
حزقة
(
hozoqqat
) ا و ص . ع . تنگ و كوتاه قد كه جهة كوتاهى قد گام نزديك نهد . و بدخوى . و تنگ كار . و نوعى از بازى كه زبان تازى در ترقيص كودكان گويند « حزقة حزقة ترق عين بقة » . و فى الحديث انه صلى اللّه عليه و آله كان يلعب بالحسن و الحسين و يقول ذلك فترقى الغلام حتى وضع قدميه على صدره عليه الصلاة و السلام .
حزقة
(
hazoqqat
) ع . ج . حزق .
حزقل
(
hezqel
) ا . ع . تنگخوى .
حزقل
(
hezqel
) و حزقيل (
hezqil
) ا خ . ع . نام پيغمبرى .
حزك
(
hazk
) م . ع . حزكه حزكا ( از باب ضرب ) : پيچيد آن را و افشرد . و حزكه بالحبل : بريسمان بست آن را .
حزم
(
hazm
) ا . ع . زمين درشت و بلند .
ج : حزوم . و استوارى و هشيارى و آگاهى در كار .
حزم
(
hazm
) م . ع . حزمه حزما ( از باب ضرب ) : استوار بست آن را . و حزم الفرس :
تنگ بر بست بر اسب . و حزم الرجل حزما و حزامة و حزومة ( از باب كرم ) :
هشيار شد آن مرد در كار خويش .
حزم
(
hazm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استوارى و هشيارى در كار .
حزم
(
hazam
) ا . ع . برآمدگى تهيگاه اسب .
حزم
(
hazam
) م . ع . حزم الرجل حزما ( از باب سمع ) : درماند بگلوى آن مرد چيزى .
حزم
(
hozam
) ا . ع . ج . حزمة .
حزم
(
hozom
) ع . ج . حزام و ج . حزيم .
حزماء
(
hozama '
) ع . ج . حزيم .
حزمة
(
hozmat
) ا . ع . هر چيز بهم بستهاى كه بتوان در زير بغل گرفت و يا زيادتر و يا كمتر . و هر چيز كه دست را پر كند . ج :
حزم (
hoz m
) .
حزمة
(
hazamat
) ع . ج . حازم .
حزمة
(
hozommat
) ص . ع . كوتاه .
حزمر
(
hazmar
) ا . ع . ملك و پادشاه .
حزمرة
(
hazmarat
) ا . ع . حزم و هشيارى در كار . و پرى .
حزمرة
(
hazmarat
) م . ع . حزمر الكراث حزمرة : شكفته شد گل گندنا .
و حزمر القربة : پر كرد مشك را . و حزمر فلان : با حزم و هشيار شد فلان در كار .
حزمل
(
hezmel
) ا . ع . زن فرومايه و خسيس .
حزمور
(
hozmur
) ا . ع . اخذه بحزموره : گرفت تمام آن را .
حزمى و الله
(
hazm - vall he
) . ع .
كلمهء قسم بمعنى اما و اللّه يعنى سوگند به خدا .
حزن
(
hazn
) ا . ع . زمين درشت - ضد سهل - ج : حزون . و شهرهاى تازيان . و حزن بنى يربوع : بهترين مرغزارهاى تازيان است . و منه من تربع الحزن و تشتى الضمان و تقيظ الشرف فقد اخصب .
حزن
(
hozn
) م . ع . حزنه الامر حزنا ( از باب نصر ) : اندوهناك گردانيد وى را آن كار . و حزنه حزنا : قرار داد در آن اندوه .
حزن
(
hozn
) و (
hazan
) ا . ع . اندوه .
ج : احزان . و عام الحزن : سال وفات خديجه و ابو طالب .
حزن
(
hozn
) و (
hazan
) م . ع . حزن حزنا ( از باب نصر ) و حزن و حزنا ( از باب سمع ) : اندوهگين شد .
حزن
(
hozn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اندوه و غم و آزردگى و دلتنگى .
حزن
(
hazen
) و (
hazon
) ص . ع .
اندوهگين .
حزن
(
hozan
) ع . ج . حزنة .
حزناء
(
hozan '
) ع . ج . حزين .
حزنان
(
hazn n
) ص . ع . اندوهناك .
ج : حزانى .
حزنبل
(
hazanbal
) ا . ع . زن گول .
و مرد كوتاه استوار خلقت . و عجوز فانى و ستبر لب . و بلند زهار از فرجهاى زنان و جز آن . و بيخى كه از طرف شام و بيت المقدس آورند .
حزنة
(
haznat
) ا . ع . زمين درشت .
حزنة
(
hoznat
) ا . ع . كوتاه درشت .
ج : حزن (
hozan
) .
حزنى
(
hazniy
) ص . ع . بعير حزنى :
شترى كه در زمين درشت چرا كند .
حزو
(
hazv
) م . ع . حزوت النخل و غيره حزوا ( از باب نصر ) : تخمين كردم بار آن خرما بن و جز آن را . و حزوت الشيئ : اندازه كردم آن چيز را . و حزا السراب الشخص : برداشت سراب آن شخص را . و حزا فلان : فال گوئى كرد فلان و از غيب خبر داد . و نيز حزو : زجر كردن .
حزوارة
(
hezv rat
) ا . ع . پشتهء خرد .
ج : حزاوير .
حزور
(
hazvar
) و (
hazavvar
) ا .
ع . كودك رسيده و زورمند شده . ج : حزاورة .
و مرد ضعيف و قوى - از اضداد است .
حزور
(
hozur
) م . ع . ترش گرديدن ( و الفعل من نصر ) .
حزورة
(
hazvarat
) ا . ع . ناقهء رام .
و پشتهء خرد . ج : حزاور و حزاورة . و ا خ :