حريفى
(
harifi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مكر و فريب و حيله و تزوير .
حريق
(
hariq
) ا . ع . سوزش و سوختهء به آتش . ج : حرقى (
harq
) . و آواز بر هم سائيدگى دندانها . و نيز حريق : سوزنده قوله تعالى
وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ
اى عذاب اللهب المحرق .
حريق
(
hariq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سوختگى و سوختهء به آتش .
حريقة
(
hariqat
) ا . ع . گرمى و حروقة .
و آش اماچ . ج : حرائق .
حريك
(
harik
) ص . ع . عنين . و مردى كه از ضعف تهيگاه جهان جهان راه رود يق رجل حريك .
حريكة
(
harikat
) ص . ع . مؤنث حريك .
يق امراة حريكة .
حريم
(
harim
) ا . ع . باز داشت كرده و حرام كرده شده كه مس آن جايز نباشد . و شريك . و جامهء محرم و جامهاى كه محرمان بر كندندى و ديگر آن را نپوشيدندى . و حرم و حرمت و آبروى مردم . و آنجاى از گرداگرد حوض و چاه كه خاك وى را در آنجا ريخته باشند .
ج : احرام و حرم (
horom
) . و حريم الدار : پيرامون خانه از حقوق و مرافق .
و نيز حريم : ا خ : نام قريهاى در يمامه و محلهاى در بغداد . و از اعلام است .
حريم
(
harim
) م . ع . حرم حرما و حريما . مر . حرم .
حريم
(
harim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آنچه از پيرامون خانه كه متعلق به آن خانه باشد .
و حريم قبر امام حسين عليه السلام يك فرسخ در يك فرسخ از چهار جانب و يا پنج فرسخ از چهار جانب و يا بيست و پنج ذراع از ناحيهء سر آن حضرت .
حريمة
(
harimat
) م ع . حرم حرما و حريمة . مر . حرم . و حرم حرما و حريمة . مر . حرم .
حريمة
(
harimat
) ا . ع . ممانعت و نوميدى . و حريمة الرب : آنچه منع كرد خداى از آن كسى را كه خواست .
حريم خانه
(
harim - x ne
) ا . پ . اطاق و منزل زنانه .
حريملة
(
horaymelat
) ا . ع . درختى كه پنبهء آن نهايت نرم و سبك باشد و در بالش كنند .
حرين
(
herrin
) ع . ج . حرة .
حز
(
hazz
) ا . ع . رخنه و بريدگى در چيزى ج : حزوز . و وقت و هنگام . و زمين مغاك .
و مرد درشت كلام . و ا خ : نام موضعى .
حز
(
hazz
) م . ع . حز حلقومه بالسيف حزا ( از باب نصر ) : بريد حلقوم آن را با شمشير . و حز فى القلب : خراشيد در دل . و نيز حز : رخنه در چيزى افگندن .
و افزون شدن در شرف و كرم . و ليس فى القبيلة من يحز على كرم فلان اى يزيد .
حزء
(
haz '
) م . ع . حزاه السراب حزء ( از باب فتح ) : برداشت آن را كوراب .
و حزء الابل : گرد كرد شتران را و راند .
و حزء المراة : گائيد آن زن را .
حزا
(
haz
) و حزاء (
haz '
) ا . ع .
انيسون دشتى .
حزاء
(
hazz '
) ا . ع . منجم و ستارهشناس .
حزاب
(
hez b
) م . ع . حازب محازبة و حزابا . مر . محازبة .
حزابة
(
haz bat
) ا . ع . از اعلام است .
حزابة
(
hoz bat
) ا . ع . دشوارى و اشكال در كار .
حزابى
(
haz bi
) و (
haz biyy
) ع .
ج . حزباءة .
حزابى
(
haz bi
) و حزابية (
haz biyat
) ص . ع . كوتاه درشت اندام .
ج : حزائب . يق رجل حزاب اذا كان غليظا مائلا الى القصر . و كذلك رجل حزابية .
حزاة
(
haz t
) و حزاءة (
haz at
) ا . ع .
واحد حزاويا حزاء يعنى يك دانه انيسون دشتى .
حزاز
(
haz z
) ا . ع . سبوسهء سر . و مرد سخت عمل . و حزاز الصخر : يك نوع گياهى كه تخت سنگها و پوست درخت را مىپوشاند و بفرانسه ليكن گويند .
حزاز
(
hez z
) ا . ع . شركة حزاز :
آن شركت كه يكى را بر ديگرى اعتماد نباشد .
حزاز
(
hez z
) م . ع . حاز محازة و حزازا . مر . محازة .
حزاز
(
hoz z
) ا . پ . علتى در پوست آدمى كه هر چند برآيد پهن گردد و خارش كند و بتازى قوباء گويند .
حزاز
(
hazz z
) ا . ع . مرد سخت راننده و سخت عمل . و طعام ترش گرديدهء در معده .
و ا خ : نام چند نفر .
حزاز
(
hazz z
) و (
hozz z
) ا . ع .
غم و اندوه سخت و سوزش دل از خشم و جز آن .
حزازات
(
haz z t
) ع . ج . حزازة .
حزازة
(
haz zat
) ا . ع . واحد حزاز كه سبوسهء سر باشد . و سوزش دل از خشم و جز آن . ج : حزازات . و قوباء و حزاز .
حزازى
(
haz ziyy
) ا . ع . مرد سخت عمل . و طعام ترش گرديدهء در معده .
حزاق
(
hez q
) ا . ع . دست برنجن ستبر .
حزاقا
(
hez qan
) ا . ع . جبرا و به زور و بضرورت .
حزاقة
(
haz qat
) ا . ع . گروه و جماعت .
حزاقلة
(
hz qelat
) ا . ع . حزاقلة الناس : فرومايگان از مردم .
حزام
(
hez m
) ا . ع . هر آنچه بدان چيزى