را بندند . و تنك ستور . و حزام الصبى :
دستبند كودك در گهواره . ج : حزم (
hozom
) .
حزامة
(
haz mat
) م . ع . حزم الرجل حزما و حزامة و حزومة ( از باب كرم ) : هشيار شد آن مرد در كار خويش . و حزم الفرس : سخت كرد تنگ اسب را .
حزامة
(
hez mat
) ا . ع . آنچه بوى چيزى را بندند . و تنگ ستور . و دستبند كودك در گهواره .
حزامير
(
haz mir
) ا . ع . اخذه بحزاميره : گرفت تمام آن را .
حزان
(
hez n
) ع . ج . حزين .
حزان
(
hezz n
) و (
hozz n
) ع . ج .
حزيز .
حزانة
(
hoz nat
) ا . ع . نخستين تاخت تازيان بر ايرانيان كه ضياع و عقار بسيار بدست آوردند . و عيال مرد كه بجهة ايشان اندوه خورد . و از اعلام است .
حزانى
(
haz n
) ع . ج . حزنان .
حزاور
(
haz ver
) و حزاورة (
haz verat
) ع . ج . حزورة .
حزاوير
(
haz vir
) ع . ج . حزوارة .
حزائب
(
haz eb
) ع . ج . حزابى و حزابية .
حزائق
(
haz eq
) ع . ج . حزيقة .
حزب
(
hazb
) م . ع . حزبه الامر حزبا ( از باب نصر ) : رسيد او را كار سخت كه اندوهناك كرد او را .
حزب
(
hazb
) ا . ع . دشوارى و سختى و اشكال در كارهاى سخت .
حزب
(
hezb
) ا . ع . نصيب و بهره . و طايفه . و سلاح . و گروه مردم . و وردى از نماز و قراءة و جز آن كه شخص بر آن معتاد باشد . ج : احزاب . و حزب الرجل :
ياران و مددكاران مرد كه بر راى وى باشند .
و نيز حزب : زمين درشت .
حزب
(
hezb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گروه و طايفه . و يك جزء از يك صد و بيست جزء قرآن مجيد .
حزب
(
hozob
) و (
hozb
) ع . ج .
حزيب .
حزب
(
hozob
) ع . ج . حازب .
حزباء
(
hezb '
) ع . ج . حزباءة .
حزباءة
(
hezb at
) ا . ع . زمين درشت .
ج : حزابى و حزابى و حزباء .
حزة
(
hazzat
) ا . ع . واحد حزكه رخنه و بريدگى در چيزى باشد . و وقت و هنگام و فصل .
و ا خ : نام موضعى ميان نصيبين و راس عين .
و شهرى نزديك موصل . و موضعى در حجاز .
حزة
(
hozzat
) ا . ع . نيفهء ازار . و گردن .
و پارهء گوشت بدرازا بريده و يا خاص است بجگر . ج : حزز .
حزحزة
(
hazhazat
) ا . ع . آسيب در دل از بيم و درد . و پس و پيش گردانيدن سردار صفهاى لشكر را در جنگ و آراستن آن را .
حزد
(
hazd
) ا . ع . درو لغتى است در حصد .
حزر
(
hazr
) م . ع . حزر اللبن حرزا ( از باب نصر ) : ترش و زبان گز گرديد آن شير . و كذلك حرز النبيذ . و حرز وجهه : عبوس كرد و چين در پيشانى افگند .
و حزر الشيئ : اندازه كرد آن چيز را . يق حزرت القوم ماة رجل . و حزر النخل حزرا و محزرة : تخمين كرد بار آن خرما بن را .
حزراء
(
hazr '
) ا . ع . ماست نيك ترش .
حزرات
(
hazar t
) ع . ج . حزرة .
حزرة
(
hazrat
) ا . ع . يك نوع درختى ترش . و درخت كنار تلخ و تلخى آن . و دوست داشته شده و برگزيدهء از مال . ج :
حزرات . و ا خ : نام چاهى در عربستان .
حزرقة
(
hazraqat
) ا . ع . تنگى و حبس .
حزرقة
(
hazraqat
) م . ع . حزرقه حزرقة : حبس كرد او را و تنگ گرفت بر وى .
حزز
(
hazaz
) ا . ع . سختى و شدت و درشتى .
حزز
(
hozaz
) ع . ج . حزة (
hozzat
) .
حزز
(
hozoz
) ع . ج . حزيز .
حزفرة
(
hazfarat
) ا . ع . زمين سنگناك هموار كه املس باشد .
حزفرة
(
hazfarat
) م . ع . حزفره حزفرة : پر كرد آن را . و حزفر المتاع :
محكم بست آن متاع را . و حزفر القوم للقوم : مستعد و آماده شدند آن گروه مر گروه ديگر را .
حزفرة
(
hazfarrat
) ا . ع . جاى سخت .
حزق
(
hazq
) م . ع . حزق الرباط حزقا ( از باب ضرب ) : بركشيد بند را و تنگ كرد و كذلك حزق الوتر . و حزق الرجل بالحبل : محكم بست آن مرد را بريسمان . و حزق الشيئ : فشرد آن چيز را و منضغط كرد . و نيز حزق : تيز دادن .
حزق
(
hezq
) ا . ع . گروه مردم و مرغان و زنبور و جز آن . ج : حزق (
hezaq
) . و نيز حزق : نوعى از مركب كه بپالان خرد ماند .
حزق
(
hazaq
) ا . ع . بخيلى و بدخوئى .
حزق
(
hezaq
) ع . ج . حزق و حزقة .
حزق
(
hozoq
) ع . ج . حزيقة . و ج . حزيق .
حزق
(
hazoqq
) ص . ع . كوتاه . و كسى كه گام نزديك نهد جهة ضعف بدن . و دست بسته . و بدخوى .
حزق
(
hozoqq
) ص . ع . تنگ و كوتاه قد كه جهة كوتاهى قد گام نزديك نهد . و ضعيف و كلان شكم كوتاه كه چون راه رود سرين بجنباند .