شتر از خوردن عرفج .
حبج
(
habaj
) ا . ع . نام درختى . و داغى بر تهيگاة شتر . و سدهء پشكل در شكم .
حبج
(
hebj
) ا . ع . گروه مردم .
حبج
(
hebj
) و (
habj
) ا . ع . فراهم آمدنگاه قبيله .
حبج
(
habej
) ص . ع . بعير حبج :
شترى كه شكمش از خوردن عرفج دردناك باشد . ج : حبجى و حباجى (
hab j
) .
حبجات
(
habj t
) ع . ج . حبجة .
جبجة
(
habjat
) ا . ع . يك بار زدن با عصا ( اسم للمرة ) ج : حبجات .
حبجر
(
hebjar
) ا . ع . ستبر .
حبجر
(
hobjor
) ا . ع . شوات نر .
حبجى
(
habj
) ع . ج . حبج (
habej
) .
حبحاب
(
habh b
) ا . ع . مرد كوتاه زشترو و بدخوى . و لاغر و نزار از مردان و شتران . و خرد و ريزه . ج : حباحب . و نام شمشيرى . و ا خ . نام صحابى .
حبحب
(
habhab
) ا . ع . لاغر و نزار مرد باشد يا شتر . و نرم روانى آب . و ج . حبحبة .
حبحبة
(
habhabat
) ا . ع . هندوانه .
ج : حبحب . و نرم روانى آب . و سستى .
و ضعف . و افروختگى آتش . و جئت بالابل حبحبة : لاغر آوردم شتران را .
حبحبة
(
habhabat
) م . ع . حبحب الماء : به نرمى روان شد آب . و حبحب فلان : ضعيف و لاغر شد فلان . و حبحب الابل : به سختى راند شتران را . و حبحبت النار : افروخته گرديد آتش .
حبحبى
(
habhebay
) ص . ع . لاغر و نزار از مردان و شتران .
حبذا
(
habbaz
) ا . ع . حبذا الامر :
يعنى خوب و نيكو است اين كار . و جعل حب و ذا كشيء واحد و هو اسم و ما بعده مرفوع به .
حبذا
(
habbaz
) پ . كلمهء تحسين - مأخوذ از تازى - يعنى آفرين و مرحبا .
حبر
(
habr
) ا . ع . دانشمند جهودان .
و نيكوكار . و زردى دندان . و شادمانى و نعمت .
حبر
(
habr
) م . ع . حبرت الشيئ حبرا ( از باب نصر ) : نيكو كردم آن چيز را و آراستم . و نيز حبر : سياهى كردن در دوات .
و باقى ماندن نشان ضرب ( يستعمل مجهولا ) يقال حبر جلده اى ضرب فبقى اثره .
حبر
(
hebr
) ا . ع . سياهى دوات و مركب و مداد . و دانشمند جهودان . و نيكوكار . ج :
احبار و حبور . و كان يقول لابن عباس رضى اللّه عنه الحبر و البحر لعلمه . و نشان و نشان فراخى عيش . و خوبى زينت و نگار . و زردى دندان . و مانند و همتا . و صورت و رنگ يق فلان حسن الحبر و السبر اى جميل حسن الهياة . و فى الحديث يخرج رجل من النار قد ذهب حبره و سبره قال الفراء اى لونه و هيئته و قال الاصمعى اى الجمال و البهاء و اثر النعمة .
حبر
(
habr
) و (
hebr
) ا خ . ع . كعب الحبر : از علماى تابعين يهودى بود مسلمان شد و او را كعب الاحبار گفتن غلط است . و سورة الاجبار : سورهء مائده و هو جمع الحبر ( بالفتح و الكسر ) .
حبر
(
habr
) و (
habar
) م . ع . حبر فلانا حبرا و حبرا و حبرة و حبورا ( از باب نصر ) : مسرور كرد فلان را و شاد نمود قوله تعالى
فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
اى ينعمون و يكرمون و يسرون .
حبر
(
hobr
) ع . ج . حبير .
حبر
(
habar
) م . ع . حبر الرجل حبرا ( از باب سمع ) : به شد زخمهاى آن مرد و نشان آنها باقى ماند . و حبر الجرح :
تازه شد زخم و يا به شد و هنوز نشان آن باقى است . و حبرت يده : به شد دست او و گرهى ماند در استخوان . و حبرت اسنانه :
زرد شد دندانهاى وى . و حبرت الارض :
بسيار گياه گرديد زمين .
حبر
(
habar
) ا . ع . اثر و نشان . و شادى و سرور .
حبر
(
hebar
) ع . ج . جبرة (
hebarat
) و (
habarat
) .
حبر
(
haber
) ا . ع . نو و ملايم .
حبر
(
heber
) ا . ع . زردى دندان .
حبر
(
hobar
) ع . ج . حبرة .
حبرات
(
habar t
) ع . ج : حبرة (
habarat
) و (
hebarat
) .
حبرير
(
habarbar
) ا . ع . شتر نر ريزه . و بچهء شوات . و كوتاه بالاى ناكس .
و چيزى اندك يق ما اصاب منه حبربرا .
حبربرة
(
habarbarat
) ا . ع . زن كوتاه خوار و ما على راسه حبربرة . يعنى نيست بر سر او موئى .
حبربور
(
habarbur
) و (
hebarbur
) ا . ع . بچهء شوات .
حبرة
(
habrat
) م . ع . حبر حبرا و حبرا و حبورا و حبرة . مر . حبر (
habr
) و (
habar
) .
حبرة
(
habrat
) ا . ع . سرود بهشت و نغمهء نيكو . و مبالغهء در چيزى خوب و نعمت . و شادى نشاط . و فراخى عيش يقال مع الحبرة عبرة .
حبرة
(
habrat
) و (
hobrat
) و (
hebrat
) ا . ع . زردى دندان .
حبرة
(
hobrat
) ا . ع . گره درخت كه بريده از آن آوند سازند . ج : حبر (
hobar
) .
حبرة
(
hebarat
) و (
habarat
) ا و ص .
ع . نوعى از چادر يمانى يقال برد حبرة