جانوران چيزى را با چنگال خود . و چنگ شدن : خميده و منحنى شدن و متقلص گشتن دست و پا . و چنگ مريم : گياهى مانند پنج انگشت بسته كه عوام چون زنى دشوار زايد آن را در آب نهند همينكه و اشد گويند آن زن خواهد زائيد . و چنگ موزه : نوك برگشتهء موزه . و با چنگ گرفتن : با پنجه گرفتن .
چنگ
(
ceng
) ا . پ . منقار مرغان . و نوك سنان و پيكان .
چنگ
(
cong
) ا . پ . سخن و گفتار .
و كشتى و جهاز بزرگ . و دانهاى كه مرغ از زمين برچيند .
چنگار
(
cang r
) ا . پ . خرچنگ . و سرطان . و اسب ابرش .
چنگال
(
cang l
) ا . پ . پنجهء مردم و ديگر جانوران و هدف و نشانهء تير . و سپر .
و مردم باريك ميان . و افزارى دستهدار و فلزى و يا چوبى و داراى چهار پنجه كه بدان غذا خورند و چيزى را برگيرند . و يك نوع طعامى كه نان گرم و روغن و شيرينى را درهم كرده مالش دهند تا نيك آميخته شود و بخورند و چنگالى نيز گويند .
چنگالخواست
(
cang l - x st
) و چنگالخوان (
cang l - x n
) و چنگالخوست (
cang l - xost
) و چنگالخوش (
cang l - xoc
) ا . پ .
نوعى از طعام كه چنگال نيز گويند . و هر چيز درهم ماليدهء نيك آميخته .
چنگاله
(
cang le
) ا . پ . چنگال .
چنگالى
(
cang li
) ا . پ . طعامى كه چنگال نيز گويند .
چنگ پشت
(
cang - poct
) ص . پ .
كوز پشت و احدب .
چنگدو
(
cangdu
) ا خ . پ . شهرى در چين .
چنگ دهن
(
cang - dahan
) ا . پ .
بربط يهودان .
چنگرنگاچه
(
cangarnag ce
) ا خ .
پ . نام يكى از علماى برهمن .
چنگز
(
cengez
) ا . پ . چنگيز .
چنگش
(
cengec
) ا خ . پ . مبارزى تورانى كه در جنگ افراسياب رستم وى را كشت .
چنگك
(
cangak
) ا . پ . قلاب و قلابى كه فيل را بدان رانند .
چنگل
(
cangal
) ا . پ . جنگل .
چنگل
(
cangol
) ا . پ . پنجهء مردم و مرغان و ديگر جانوران . و قلاب .
چنگلانى
(
cangl ni
) و چنگلاهى (
cangl hi
) و چنگلائى (
cangl i
) ا .
پ . غليواج .
چنگلوك
(
cangaluk
) ا و ص . پ .
كسى و يا حيوانى كه دست و پاى آن كج و ناراست باشد و كسى كه در نشستن و برخاستن محتاج بامداد و معاونت ديگرى بود . و شخص فالج و مفلوج .
چنگله
(
cangale
) ا . پ . پنجهء مردم و جانوران پرنده همچون بازو شاهين . و قلاب .
و يك نوع سازى كه چنگ نيز گويند .
چنگله
(
cengele
) ا . پ . موى مرغول مجعد و پيچيده .
چنگ مرغ
(
cang - morq
) ا . پ .
چنگال مرغ . و زينپوش .
چنگوان
(
cangv n
) ا خ . پ . شهرى در هندوستان .
چنگوك
(
canguk
) ا و ص . پ . شخص ناقه كه تازه از بيمارى برخاسته و بامداد و اعانت كسى و يا چيزى حركت مىكند و مردم چنگلوك .
چنگه
(
cange
) ا خ . پ . نام پادشاهى عياش و ستمگر كه دختران مردم را به زور برده ازالهء بكارت از آنان مىنمود . و عيد چنگه : روزى را گويند كه اين پادشاه كشته شد .
چنگى
(
cangi
) ا . پ . نوازندهء چنگ و مقلد و رقاص .
چنگيدن
(
cangidan
) ف ل . م . پ .
سخن گفتن . و بازى در آوردن از روى تقليد .
چنگيز
(
cangiz
) و چنگيز خان (
cangiz - x n
) ا خ . پ . سر سلسلهء پادشاهان مغول كه در 558 هجرى متولد شده و در 625 وفات نمود .
چنو
(
conu
) م ف . پ . چون او و مانند و مثل او .
چنو
(
conu
) ا . پ . درخواست و عرض و استدعا .
چنود پل
(
conud - pol
) ا . پ . پل صراط .
چنه
(
cane
) ا . پ . چانه و زنخ .
چنه
(
cene
) ا . پ . چينه و دانهء مرغان .
چنه دان
(
cene - d n
) ا . پ . حوصله و چينهدان مرغان .
چنيبه
(
cenibe
) ا . پ . دليرى و مردانگى و جرات .
چنيدن
(
cenidan
) ف م . پ . جمع كردن و فراهم آوردن و چيدن . و نصيحت كردن و پند دادن . و چكيدن .
چنيده
(
cenide
) ص . پ . چيده و از زمين برچيده و انتخاب كرده شده و بر بالاى هم گذارده و گسترده .
چنيزو
(
cenizu
) ا . پ . پول نقد و آماده .
چنين
(
conin
) م ف . پ . چون اين و مانند اين و مثل اين . و همچو و بدين طريق و بدين منوال و بدين وضع . و چنين بادا :