تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1120

مساهمون:

ص١١٢٠

جمانى

(
jomm niy
) ص . ع . آنكه موهاى سرش انبوه و دراز باشد . منسوب الى الجمة على غير قياس .

جماهير

(
jam hir
) ع . ج . جمهور .

جمائر

(
jam er
) ع . ج . جميرة .

جمائل

(
jam el
) ع . ج . جمل .

جمة

(
jammat
) ا . ع . چاه بسيار آب . و جمة الظهيرة : معظم گرمگاه . و جمة الماء : جاى ژرف از آب . ج : جمام . و جمة السفينة : جائى از كشتى كه آب تراويدهء از درزها در آن جمع شود .

جمة

(
jammat
) و (
jommat
) ا . ع . جماعت انبوه از مردمان كه ديت خواهند يق جاء فى جمة عظيمة . و كذلك فى جمة عظيمة . ج : جمم .

جمة

(
jommat
) ا . ع . تمامى موى سر و انبوهى آن و موى فرود بناگوش .

جمتود

(
jamtud
) ا . پ . نيل مقصود و شادى نفس بواسطهء امور حسنه‌اى كه از آن صادر شود .

جمثورة

(
jomsurat
) ا . ع . تودهء خاك .

جمجاه

(
jam - j h
) ص . پ . از القاب پادشاهان يعنى پادشاهى كه قدر و مرتبهء او مانند جم است .

جمجم

(
jamjam
) ا . ع . - مأخوذ از جمجم فارسى و بمعنى آن .

جمجم

(
jomjom
) ا . پ . گيوه كه پا افزارى است زيرش ازلته و رويش از ريسمان .

جمجم

(
jomjom
) ع . ج . جمجمة .

جمجمة

(
jamjamat
) م . ع . سخن نا پيدا گفتن . و پنهان داشتن چيزى در دل . و هلاك گردانيدن .

جمجمة

(
jomjomat
) ا . ع . كاسهء سر و استخوانى كه در آن دماغ مىباشد . ج : جمجم . و نوعى از پيمانه . و چاه در شوره‌زار . و قدح چوبين . و چوب قلبه كه در آن آهن تعبيه كنند . ج : جماجم .

جمجمه

(
jomjome
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاسهء سر كه تفاغ و كدفت نيز گويند .

جمح

(
jamh
) م . ع . جمح الفرس جمحا و جموحا و جماحا ( از باب فتح ) : توسنى كرد آن اسب . و جمحت المراة زوجها : برآمد زن از خانه و رفت پيش اهل خود بدون اجازت شوهر قبل از طلاق . و جمح الرجل : خودراى گرديد آن مرد . و نيز جمح : شتافتن يق جمح فى اثره جمحا . و قوله تعالى
لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحُونَ
اى يسرعون . و جمح الصبى الكعب بالكعب : انداخت كودك كعب را بر كعب تا ببرد آن را از جاى وى .

جمحظة

(
jamhazat
) ا . ع . خرفه‌اى كه بچهء خرد را در گهواره بدان پيچند و رسنى كه دست و پاى گاو و گوسپند را در وقت كشتن بدان بندند .

جمحل

(
jommahl
) ا . ع . گوشت اندرون صدف .

جمخ

(
jamx
) ا . ع . بزرگى و فخر .

جمخ

(
jommax
) ع . ج . جامخ .

جمخر

(
jamxar
) ا . ع . هر ناى مانندى از استخوان كه ميان تهى باشد .

جمخور

(
jomxur
) ا . ع . كاواك ميان تهى .

جمد

(
jamd
) م . ع . جمده جمدا ( از باب نصر ) : بريد آن را . و جمد حقى : واجب شد حق من و ثابت گرديد . و جمد الماء و كل سائل جمدا و جمودا ( از باب كرم و نصر ) : افسرده و بسته گرديد .

جمد

(
jamd
) ا و ص . ع . ماء جمد : آب بسته و فسرده . و از اعلام است .

جمد

(
jomd
) و (
jomod
) و (
jamad
) ا . ع . زمين بلند و سخت . ج : اجماد و جماد .

جمد

(
jamad
) ا . ع . برف و آب منجمد و ج . جامد .

جمد

(
jomod
) ا خ . ع . نام كوهى دو نجد .

جمد چينى

(
jamade - cini
) ا . پ . ملح چينى .

جمدر

(
jamdar
) ا . پ . - مأخوذ از سانسكريت - سلاحى دودمه كه بهندى كتاره و به فارسى كنونى قداره گويند .

جمر

(
jamr
) م . ع . جمر القوم على الامر جمرا ( از باب نصر ) : گر آمدند آن قوم بر آن كار . و جمر الفرس : در قيد جست اسب . و جمره : خدرك آتش داد آن را . و جمر فلانا : دور و يكسو گردانيد فلان را .

جمر

(
jamr
) ا . ع . ج . جمرة .

جمرات

(
jamar t
) ع . ج . جمرة . و جمرات حج : سه موضع است . مر . جمرة . و جمرات العرب : بنو ضبة بن ادو نبو حارث بن كعب و بنو نمير بن عامر و يا عبس و حارث و ضبة لان امهم رات فى المنام انه خرج من فرجها ثلاث جمرات فتزوجها كعب بن المدان فولدت له الحارث و هم اشراف اليمن ثم تزوجها بغيض بن ريث فولدت له عبسا و هم فرسان العرب ثم تزوجها اد فولدت له ضبة فجمرتان فى مضر و جمرة فى اليمن .

جمرة

(
jamrat
) ا . ع . خدرك آتش . ج : جمر و جمرات . و تف زمين . و هزار سوار . و قبيله‌اى كه دست يكى كند و با قبيلهء ديگر نياميزد . و قبيله‌اى كه در آن سه صد سوار باشد . و يك سنگريزه . و يك‌بار انداختن سنگ . و يكى از جمرات حج كه در آن رمى جمار كنند و آن را سه موضع است در منى : جمرة الاولى و جمرة الوسطى و جمرة العقبة .

جمره

(
jamre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى -
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1120 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )