دفينهء زمين و مردهء زمين . ج : اثقال . قوله تعالى
وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها .
و نيز ثقل ا خ : نام موضعى .
ثقل
(
soql
) ع . ج . ثقيل و ج . ثقال .
ثقل
(
seqal
) و (
seql
) م . ع . ثقل ثقلا و ثقلا و ثقالة . مر . ثقالة .
ثقل
(
saqal
) م . ع . ثقل ثقلا ( از باب سمع ) : بيمار گرديد و سخت شد بيمارى او .
ثقل
(
saqal
) ا . ع . متاع و كالا و كالاى مسافر و حشم وى . ج . اثقال . و هر چيز نفيس محفوظ . الحديث : انى تارك فيكم الثقلين كتاب الله و عترتى اهل بيتى و انهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض .
ثقل
(
seqal
) ا . ع . گرانى - ضد خفت .
ثقلاء
(
soqal '
) ع . ج . ثقيل يقال هو من ثقلائهم .
ثقلان
(
saqal n
) ا . ع . ( بصيغهء تثنيه ) آدميان و پريان . و رسول الثقلين : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه مبعوث بر انس و جن بود .
ثقلة
(
saqlat
) و (
saqalat
) ا . ع .
گرانى طعام در شكم .
ثقلة
(
saqalat
) و (
saqlat
) ا . ع . پينكى و سستى و كسالت يق انى وجدت ثقلة فى جسدى .
ثقلة
(
saqelat
) و (
seqalat
) و (
saqalat
) و (
saqlat
) و (
seqlat
) ا . ع . رخت و متاع و كالا يق ارتحلوا بثقلتهم اى باثقالهم و امتعتهم كلها .
ثقوات
(
soqav t
) ع . ج . ثقوة .
ثقوب
(
saqub
) ا . ع . آتش افروزينه . ج . ثقب .
ثقوب
(
soqub
) م . ع . ثقبت النار ثقوبا و ثقابا . مر . ثقابة .
ثقوب
(
soqub
) ا . ع . ج . ثقب .
ثقوة
(
soqvat
) ا . ع . سكوره كه پيالهاى از گل باشد . ج : ثقوات .
ثقه
(
seqe
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - شخص استوارى كه بر قول و فعل وى اعتماد باشد مردم را .
ثقيب
(
saqib
) ص . ع . بسيار سرخ . و ناقهء بسيار شير .
ثقيب
(
soqayb
) ص . ع . راهى از اعلاى ثعلبية تا شام .
ثقيف
(
saqif
) ا و ص . ع . مرد زيرك و چالاك . و ا خ . پدر قبيلهاى از هوازن كه نام او قسى بن منبة بن بكر بن هوازن است .
و خل ثقيف : سركهء بسيار ترش و تيز .
ثقيف
(
seqqif
) ص . ع . مرد زيرك و چالاك . و خل ثفيف : سركهء نيك ترش .
ثقيل
(
saqil
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سنگين و گران . و طعامى كه در شكم گرانى كند و تحليل نرود .
ثقيل
(
saqil
) ص . ع . كسى كه صحبت وى را ناخوش دارند . ج . ثقال و ثقلاء يقال هو من ثقال الناس و ثقلائهم . و نيز ثقيل :
سنگين و گران . ج : ثقال و ثقل (
soqol
) .
و بيمار بسيار سخت .
ثك
(
sakk
) م . ع . ثك فى الارض ثكا ( از باب ضرب ) : سياحت كرد در زمين .
ثكالى
(
sak l
) ع . ج . ثكلى (
sakl
) .
ثكثكة
(
saksakat
) م . ع . گول گرديدن و عربده كردن .
ثكثكة
(
saksakat
) ا . ع . زن خويله .
ثكل
(
sokl
) ا . ع . بىفرزندى . و موت و هلاك .
ثكل
(
sokl
) و (
sakal
) م . ع . ثكل ثكلا و ثكلا ( از باب سمع ) : مرد و هلاك شد . و ثكل فلان حبيبه : گم كرد فلان دوست خود را . و كذلك ثكلت المراة ولدها .
ثكلان
(
sakl n
) ص . ع . محروم از فرزند و كسى كه مادرش او را گم كرده باشد .
ثكلانة
(
sakl nat
) ص . ع . محروم از فرزند و زنى كه فرزند گم كرده باشد .
ثكلى
(
sakl
) ص . ع . زنى كه فرزند گم كرده باشد و محروم از فرزند . ج :
ثكالى .
ثكم
(
sakm
) م . ع . ثكمت آثارهم ثكما ( از باب نصر ) : پى گرفتم نشانهاى پاى ايشان را . و ثكم الامر : لازم گرفت آن كار را . و ثكم بالمكان : مقيم شد در آن جاى .
ثكم
(
sakam
) م . ع . ثكم الامر او الطريق ثكما ( از باب سمع ) : لازم گرفت آن كار و يا آن راه را و ثكم بالمكان :
لازم گرفت و مقيم شد در آن جاى .
ثكم
(
sakam
) و (
sokam
) ا . ع .
ميانهء راه و طريقهء آن و جهت آن .
ثكم
(
sokam
) ا . ع . رهنما و رهبر و پيشرو
ثكن
(
sakan
) ا خ . ع . نام كوهى . و ثكن الطريق : ميانهء راه .
ثكن
(
sokan
) ع . ج . ثكنة .
ثكنة
(
soknat
) ا . ع . گردن بند و حميل و رايت و علامت . و قبر و چاه آتش و مغاكچه .
و گروهى از كبوتران . و نيت ايمان با كفر .
و پارهء پشم كه در گردن شتر آويزند . و ميانهء لشكر . ج : ثكن (
sokan
) .
ثكول
(
sakul
) ص . ع . فلاة ثكول :
بيابانى كه روندهء در آن گم گردد و هلاك شود و بندرت گويند امراة ثكول يعنى زن بچه گم كرده .