عطف جامه و دوخت آن را . و در دامن چيزى كرده در بر گرفت . و واهم آورد نيفهء ازار را از پيش .
ثبة
(
sobat
) ا . ع . ميانهء حوض كه آب در آن گرد آيد . و نيز ثبة : جماعت مردمان و گروه دلاوران ج : ثبات و ثبون .
ثبت
(
sabt
) ا . ع . مرد دلاور و قائم و بر جاى و ثابت دل و ثابت زبان وقت خصومت و جز آن يق فلان ثبت الغدر اذا كان لا يزل لسانه فى الخصومات و لا فى غيرها .
ثبت
(
sabt
) ص . ع . ثابت و ايستاده و بر جاى و قرار گرفته .
ثبت
(
sabt
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سواد نوشتهاى كه بعينه مطابق با اصل باشد .
و ثبت برداشتن : نوشتن از روى سند و اجاره نامچه و جز آن و حفظ كردن آن نوشته را .
و ثبت كردن : ثبت برداشتن .
ثبت
(
sabat
) ا . ع . ثبات و قيام يق له ثبت عند الحملة . و حجت يق لا احكم بهذا الا بثبت . و مرد ثقه . ج : اثبات .
ثبثبة
(
sabsebat
) م . ع . نشستن با تمكين و وقار . و تمام گرديدن كار .
ثبج
(
sabj
) م . ع . ثبج ثبجا ( از باب ضرب ) : بر اطراف هر دو پاى نشست .
ثبج
(
sabaj
) ا . ع . ميان كتف و پشت و ميانهء هر چيز و معظم آن . ج : اثباج . و سينهء سنگ خوار . و مرغى . و ا خ : نام يكى از پادشاهان يمن .
ثبج
(
sabaj
) م . ع . ثبج الكلام و الكتاب ثبجا ( از باب سمع ) : تعميه كرد در آن سخن و در آن نوشته .
ثبجاء
(
sabj '
) ص . ع . مؤنث اثبج زن پهن پشت يا بيرون آمده پشت و زن بزرگ شكم .
ثبجارة
(
sebj rat
) ا . ع . مغاكچهاى كه آب ناودان كنده باشد .
ثبجة
(
sabajat
) ا . ع . متوسط ميان جيد وردى الحديث و انطوا الثبجة اى اعطوا الوسط فى الصدمة لا من خيار المال و لا من رذالته .
ثبر
(
sabr
) م . ع . ثبره عنه ثبرا ( از باب نصر ) : بازداشت او را . و نيز ثبر :
راندن . و نااميد كردن . و بازگشتن آب دريا - ضد مد .
ثبر
(
sabar
) م . ع . ثبرت القرحة ثبرا ( از باب سمع ) : گشاده شد ريش و آماس كرد .
ثبرات
(
sabar t
) ا . ع - ج . ثبرة .
ثبرة
(
sabrat
) ا . ع . زمين نرم يق يلغت النخلة الى ثبرة من الارض . و مغاكچهاى در زمين و چاهك در چيزى . ج :
ثبرات . و خاكى مانا بآهك .
ثبرة
(
sobrat
) ا . ع . انبار غلهء پاك كردهء در خرمن .
ثبط
(
sabt
) م . ع . ثبطه عن الامر ثبطا ( از باب نصر ) : باز داشت او را از كار . و بر تاخير و درنگ داشت او را . و ثبطت شفته ثبطا : آماسيد لب او . و ثبطه على الامر : واقف كرد او را بر كار .
ثبط
(
sabat
) م . ع . ثبط ثبطا ( از باب سمع ) : سست و گرانبار شد . و ثبطت شفته ثبطا : آماسيد لب او .
ثبط
(
sabet
) ص . ع . احمق در كار خود . و مرد ضعيف و گرانبار . و اسب گران و سست . ج : اثباط و ثباط .
ثبطة
(
sabetat
) ص . ع . مؤنث ثبط .
ثبق
(
sabq
) م . ع . ثبق النهر ثبقا و تثباقا ( از باب ضرب ) : بسيار آب و تيز رو گرديد جوى . و ثبقت العين : زود اشك شد چشم .
ثبل
(
sobl
) و (
sabal
) ا . ع . بقيهء چيزى در ته آوند و جز آن .
ثبن
(
sabn
) م . ع . ثبن الثوب ثبنا و ثبانا . مر . ثبان .
ثبن
(
soban
) ع . ج . ثبنة .
ثبنة
(
sobnat
) ا . ع . دامن جامه و جز آن كه در آن خرما و مانند آن كرده در بر گيرند .
ج : ثبن (
soban
) .
ثبنة
(
sabenat
) ا . خ . ع . موضعى .
ثبوت
(
sobut
) م . ع . ثبت ثباتا و ثبوتا . مر . ثبات .
ثبوت
(
sobut
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ثبات و بقا و استوارى و پايدارى و اثبات و برهان . و به ثبوت رسيدن : مدلل شدن و واضح گشتن و ثابت گرديدن .
ثبوتة
(
sobutat
) م . ع . ثبت ثباتة و ثبوتة . مر . ثباتة .
ثبور
(
sobur
) م . ع . ثبر فلان ثبورا ( از باب نصر ) : هلاك گرديد فلان . و ثبر فلانا : هلاك گرديد فلان ( لازم و متعدى ) .
ثبور
(
sobur
) ا . ع . هلاكى و عذاب و زيان و ويل قوله تعالى
لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً .
ثبون
(
sobun
) ع . ج . ثبة .
ثبى
(
saby
) م . ع . ثبيته ثبيا ( از باب ضرب ) : گرد آوردم او را .
ثبيت
(
sabit
) ا . و ص . ع . مرد دلاور و قائم و بر جاى و مرد عقل بر جاى . و اسب سبك و تيزرو . و از اعلام است .
ثبيت
(
sobayt
) ا خ . ع . نام چند نفر .
و ابو ثبيت : كنيهء چند نفر .
ثبيتة
(
sobaytat
) ا خ . ع . نام چند زن .
ثبير
(
sabir
) ا خ . ع . نام چند كوه در