تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1030

مساهمون:

ص١٠٣٠

ثخين

(
saxin
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ستبر و كلفت .

ثداء

(
sed '
) ع . ج . ثدى . و ثدى و ثدى (
sad
) .

ثداء

(
sodd '
) ا . ع . گياهى كه در بيخ آن طرثوث مىرويد .

ثداة

(
soddaat
) ا . ع . واحد ثداء .

ثدام

(
sed m
) ا . ع . پالونه و ترش پالا .

ثدغ

(
sadq
) م . ع . ثدغ راسه ثدغا ( از باب فتح ) : شكست سر او را .

ثدق

(
sadq
) م . ع . ثدق المطر ثدقا ( از باب نصر ) : نيك باريد . و ثدق الوادى : روان شد رودبار . و ثدق الخيل : فرو گذاشت خيل را برفتار . و ثدق بطن الشاة : شكافت شكم گوسپند را .

ثدقم

(
sedqem
) ا . ع . گنگلاج و ا خ : نام مردى .

ثدم

(
sadm
) ا . ع . گنگلاج و فربه گول .

ثدمة

(
sadmat
) ا . ع . مؤنث ثدم .

ثدن

(
sadan
) م . ع . ثدن اللحم ( از باب سمع ) : بوى گرفت گوشت . و ثدن فلان : بسيار گوشت گران گرديد فلان .

ثدن

(
saden
) ص . ع . كسى كه بسيار گوشت گران داشته باشد . و گوشت بوى گرفته .

ثدنة

(
sadenat
) ص . ع . امراة ثدنة : زن ناقص خلقت .

ثدواء

(
sadv '
) ا خ . ع . نام موضعى .

ثدى

(
sady
) و (
sedy
) و (
sad
) ا . ع . پستان زن و گاه پستان مرد را هم گويند . يذكر و يؤنث . ج : اثدى و ثدى و ثدى و ثداء . المثل تجوع الحرة و لا تاكل ثدييها اى لا تاكل اجرة الرضاع و كانت العرب تعد ذلك عارا يضرب فى صيانة الرجل نفسه من خسيس المكاسب .

ثدى

(
sad
) ا . ع . بزرگ پستانى .

ثدى

(
sad
) م . ع . ثدى ثديا ( از باب سمع ) : تر گرديد . و ثديت : بزرگ پستان گرديد .

ثدى

(
sadiy
) و ثدى (
sediy
) ع . ج . ثدى و ثدى و ثدى (
sad
) .

ثدياء

(
sady '
) ص . ع . امراة ثدياء : زن بزرگ پستان .

ثدية

(
sodayyat
) ا . ع . چيزى كه در آن فارسان پى و پرو مانند آن گذارند . و ذو الثدية ا خ : لقب جرقوص بن زهير مهتر خوارج و لقب عمرو بن عبد ود قتيل امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام .

ثر

(
sarr
) ص . ع . فراخ و بسيارگوى . و ابر بسيار باران . و اسب تيزرو .

ثر

(
sarr
) م . ع . ثره ثرا ( از باب نصر ) : پراكنده و پريشان كرد او را . و ثرت الناقة ثرا و ثرورا و ثرارة و ثرورة ( از باب نصر و سمع ) . بسيار شير شد آن ناقه و فراخ سوراخ پستان گرديد . و كذلك ثرت العين و ثرت الطعنة و غيرها .

ثرا

(
sar
) م . ع . ثرى ثرا ( از باب سمع ) : بسيار مال شد . و ثريت بك : بسيار مال شدم بسبب تو . و ثرى بفلان : بىنياز شد بسبب فلان از مردم . و ثرى به : شاد شد بوى .

ثراء

(
sar '
) ا . ع . بسيارى مال و توانگرى يق انه لذو ثراء اى لذو عدد و كثرة مال .

ثراء

(
sar '
) م . ع . ثرا القوم ثراء ( از باب نصر ) : بسيار مال شدند آن قوم و افزوده شدند . و كذلك ثرا المال و ثرا الله القوم : بسيار گردانيد خدا قوم را . و ثرونا القوم : بسيار مال شديم نسبت بقوم .

ثراب

(
ser b
) ع . ج . ثربة .

ثراتم

(
sar tem
) ع . ج . ثرتم .

ثرارة

(
sar rat
) م . ع . ثرثرا و ثرارة و ثرورة . مر . ثر .

ثرار

(
ser r
) ع . ج . ثرة و ثرة .

ثرارة

(
sarr rat
) ا . ع . چشمهء بسيار آب .

ثرام

(
sar m
) ا خ . ع . پشته‌اى به يمن .

ثرائد

(
sar ed
) ع . ج . ثريد .

ثرب

(
sarb
) ا . ع . پيه تنك بالاى شكنبه و روده . ج : ثروب و اثرب و ثربات . و ج ج : اثارب . و نيز ثرب : ج . ثربة .

ثرب

(
sarb
) م . ع . ثربه ثربا ( از باب ضرب ) : نكوهيد و سرزنش كرد او را بر معصيت . و ثرب المريض : بر كند از آن بيمار جامهء وى را .

ثرب

(
sareb
) ا . ع . چاهى مر محارب را .

ثرباء

(
sarb '
) ص . ع . شاة ثرباء : گوسپند فربه .

ثربات

(
sarab t
) ا . ع . انگشتان و ج . ثرب .

ثربان

(
sarab n
) ا . خ . ع . قلعه‌اى به يمن .

ثربة

(
sarbat
) ا . ع . دنب يا پيه آن . ج : ثرب و ثراب .

ثربى

(
sarbiy
) ص . ع . منسوب به ثرب .

ثرة

(
sarrat
) ص . ع . مؤنث ثر . و چشمهء بسيار آب . و زخم فراخ بسيار خون . وزن بسيار گوى .

ثرة

(
sarrat
) و (
serrat
) ص . ع . ناقه و يا گوسپند بسيار شير و فراخ سوراخ پستان . ج : ثرور و ثرار .

ثرتم

(
sortom
) ا . ع . باقى طعام يا نان خورش در خنور و يا در بن كاسه . ج : ثراتم .

ثرثار

(
sars r
) ص . ع . بيهوده‌گوى بسيار فرياد . ج : ثرثارون . و درهم خوار