تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1031

مساهمون:

ص١٠٣١
و بسيار خوار و پراكنده و پريشان .

ثرثار

(
sars r
) ا خ . ع . نهرى بزرگ در آسياى صغير در ميان سنجار و تكريت .

ثرثارة

(
sars rat
) ص . ع . زن بسيار گوى . و چشمهء بسيار آب .

ثرثارون

(
sars runa
) ع . ج . ثرثار .

ثرثرة

(
sarsarat
) م . ع . پراكندن و پريشان كردن . و بسيار خوردن . و آميختن طعام . و بسيار گفتن و بيهوده بتكرار حرف زدن .

ثرثور

(
sorsur
) ا . ع . ثرثور كبير و ثرثور صغير ا خ : دو نهر در ارمنيه .

ثرثورة

(
sarsurat
) ص . ع . چشمهء بسيار آب .

ثرد

(
sard
) م . ع . ثرد الخبز ثردا ( از باب نصر ) : تريد ساخت نان را . و ثرد الثوب : غوطه داد جامه را در رنگ . و ثرد الخصية : ماليد خايه را . و ثرد الذبيحة : ذبح كرد با چيزى كند كه كه اوداج آن پاك بريده نشد و يا شكست گردن مذبوج را پيش از از آنكه سرد شود . و هو منهى عنه . و نيز ثرد : كسى را از معركه خسته و مجروح برداشتن كه هنوز زنده باشد . ( و يستعمل مجهولا ) يق ثرد فلان اى حمل من المعركة جريحا و به رمق .

ثرد

(
sard
) ا . ع . باران نرم . و نام گياهى . و ثرد الخصية : مكان خصى كردن .

ثرد

(
sarad
) ا . ع . كفتگى لب .

ثردة

(
sordat
) ا . ع . نان تريد .

ثرط

(
sart
) ا . ع . سريش و گولى .

ثرط

(
sart
) م . ع . ثرطه ثرطا ( از باب نصر و ضرب ) : عيب كرد آن را . و نيز ثرط : ريخ زدن . و گول شدن .

ثرطلة

(
sartalat
) ا . ع . فروهشتگى و سستى .

ثرطلة

(
sartalat
) م . ع . جامه كشان گذشتن .

ثرطمة

(
sartamat
) م . ع . سرنگون كردن نه از غضب و تكبر . و ثرطم الكبش : بسيار فربه شد كبش .

ثرطئة

(
serteat
) ا . ع . سست كوتاه و گول از مردان و زنان .

ثرع

(
sara '
) م . ع . ثرع ثرعا ( از باب سمع ) : طفيلى شد بر قوم خود .

ثرعط

(
sor'ot
) ص . ع . طين ثرعط : گل تنك و رقيق .

ثرعطة

(
sor'otat
) ا . ع . آشاميدنى رقيق .

ثرعطط

(
soro'tot
) ص . ع . طين ثرعطط : گل تنك و رقيق .

ثرعطط

(
soro'tot
) و ثرعططة . (
soro'totat
) و ثرعطيطة (
sora'teytat
) ا . ع . آشاميدنى رقيق .

ثرعلة

(
sor'olat
) ا . ع . پرهاى گردن خروس .

ثرغ

(
sarq
) ا . ع . مخرج آب از دلو . ج : ثروغ .

ثرغ

(
saraq
) م . ع . ثرغ فلان ثرغا ( از باب سمع ) : گشاد شد مخرج آب دول فلان .

ثرغامة

(
serq mat
) ا . ع . زوجه و زن .

ثرغل

(
sorqol
) ا ع . روباه ماده .

ثرغول

(
sorqul
) ا . ع . گياهى .

ثرقبى

(
sorqobiy
) و ثرقبية (
sorqobeyyat
) ص . ع . نوعى از جامه هاى سپيد مصرى كه از كتان بافند يق ثوب ثرقبى و ثياب ثرقبية .

ثرم

(
sarm
) م . ع . شكستن دندان را بزدن ( و الفعل من ضرب ) .

ثرم

(
saram
) م . ع . ثرم ثرما ( از باب سمع ) : اثرم گرديد .

ثرم

(
saram
) ا خ . ع . نام كوهى بيمامه .

ثرماء

(
sarm '
) ا . ع . مؤنث اثرم . مر . اثرم .

ثرمان

(
sarm n
) ا . ع . درختى ماناباشنان كه شتر و گوسپند خورد .

ثرمة

(
sarmat
) ا خ . ع . شهرى به جزيرهء صقلية .

ثرمد

(
sarmad
) ا . ع . شعبى در كوه اجاه .

ثرمداء

(
sarmad '
) ا خ . ع . موضعى و يا آبى در ديار بنى سعد .

ثرمدة

(
sarmadat
) ا . ع . شورهء گياهى .

ثرمدة

(
sarmadat
) م . ع . ثرمد اللحم ثرمدة : نه پخت گوشت را و يا خاكسترآلود كرد آن را .

ثرمط

(
sermet
) ص . ع . نعجة ثرمة : ميش مادهء بزرگ كه در خائيدنش آوازى برآيد .

ثرمط

(
soramet
) و ثرمطة (
sormotat
) ا . ع . گل تر و با رقيق آبكى .

ثرمطة

(
sarmatat
) م . ع . ثرمط المضغ : بآواز خائيد . و ثرمطت الارض : ثرمطة ناك گرديد زمين .

ثرمل

(
sormol
) ا . ع . جانورى . و ام ثرمل كفتار .

ثرملة

(
sarmalat
) م . ع . ريخ زدن . و خوردن گوشت كه هنوز پخته نباشد . و خام داشتن طعام . و يا آوردن نان آلودهء بخاكستر از عجلهء مهمانى . و تباه خوردن طعام چنان كه ريش و دهن بپالايد . و ثرمل القوم من الطعام اى اكلوا ما شاؤا . و ريزه‌كارى ناكردن در كار .

ثرملة

(
sormolat
) ا . ع . چاهك لب و چيز باقيماندهء در خنور . و روباه ماده . و ا خ .