تنانى
(
tan ni
) ص . پ . جسمانى . و تنانى دريابنده : حواس پنجگانهء ظاهرى و باطنى .
تنانيدن
(
tan nidan
) ف م . پ . بافتن كنانيدن و تنيدن فرمودن .
تنانير
(
tan nir
) ع . ج . تنور . و بنات التنانير : نان تنورى . و ذات التنانير :
عقبهء محاذى زباله و هى من منازل البارية .
تنانين
(
tan nin
) ع . ج . تنين (
tennin
) .
تناوب
(
tan vob
) م . ع . تناوبوا على الماء : قسمت نمودند آب را به سنگريزهء نر قسمت . و هم يتناوبون النوبة فيما بينهم فى الماء و غيره يعنى ايشان بنوبت مىگيرند آب و جز آن را .
تناوب
(
tan vob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آيش بنوبت .
تناوة
(
ten vat
) ا . ع . ترك مطالعهء كتب و درس و تدريس .
تناوح
(
tan voh
) م . ع . با هم روباروى گرديدن يق الجبلان يتناوحان .
تناور
(
tan var
) ص . پ . تنومند و و فربه و قوى جثه .
تناؤش
(
tan oc
) م . ع . فرا گرفتن .
و سپس ماندن . و دور شدن .
تناوش
(
tan voc
) م . ع . دست ناويدن .
و فرا گرفتن چيزى را . و باز گرديدن . و قوله تعالى
وَ أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
اى انى لهم تناول الايمان فى الاخرة و قد كفروا به فى الدنيا . و در آمدن بعض قوم در بعض .
تناول
(
tan vol
) م . ع . گرفتن يق ناولته فتناول .
تناول
(
tan vol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دريافت بخشش و انعام . و خوردن و آشاميدن .
تناوم
(
tan vom
) م . ع . خويشتن را خوابيده نمودن .
تناهب
(
tan hob
) م . ع . تناهبت الابل الارض : زمين بسيار گرفتند شتران زير سپل خود .
تناهد
(
tan hod
) م . ع . هر كسى چيزى از نفقه بيرون آوردن برابر يكديگر .
تناهز
(
tan hoz
) م . ع . شتابى كردن دو كس مر يكديگر را در امارت شهرى . و مر همديگر را فرصت يافتن .
تناهض
(
tan hoz
) م . ع . بسوى يكديگر حمله بردن . و آهنگ كردن دو خصم در جنگ .
تناهى
(
tan hi
) م . ع . بپايان رسيدن چيزى . و باز ايستادن از كار و جز آن . و يكديگر را بازداشتن يق تناهوا عن المنكر اى نهى بعضهم بعضا . و ايستادن آب در حوض و آرميدن آن . و رسيدن خبر .
تناهى
(
tan hi
) ا . ع . ج . تنهية .
تناية
(
ten yat
) ا . ع . تناوة ( و زنا و معنى ) .
تنائف
(
tan ef
) ع . ج . تنوفة . و تنائف تنف : دشتهاى فراخ دور اطراف .
تنايك
(
tan yok
) م . ع . خواب آلود شدن . و غالب شدن خواب بر كسى و تنايك الاجفان : فرو نشست پلكها بر يكديگر .
تنائى
(
tan i
) م . ع . دور شدن .
تنب
(
tonnob
) ا . پ . درخت صنوبر .
تنباح
(
tanb h
) م . ع . نبح الكلب نبحا و نبيحا و نباحا و نباحا و تنباحا .
مر . نباح (
nob h
) و نباح (
nab h
) .
تنباكو
(
tanb ku
) ا . پ . - مأخوذ از انگليسى - گياهى از طايفهء سلانه و از نباتات بومى امريكا كه برگهاى آن را خشك نموده و سپس لوله كرده و يا بريده و يا خرد نموده بوضعهاى مختلف مىكشند و اين گياه كه بومى جزيرهء كوچكى از امريكا مىباشد موسوم به تاباگو در سال 968 هجرى تخمش را ازين مملكت بفرنگستان آورده زراعت كردند و محتوى مادهء سمى خطرناكى است موسوم به نيكوتين و در بدن انسانى داراى آثارى است كه كاملا مقابلى مىكنند آثار چاى و قهوه را و كشيدن برگ تنباكو سزاوار نيست مگر ملاحان و معدن چيان و كناسان و اشخاصى را كه در هواهاى مرطوب و سرد و متعفن كه مخل سلامتى است كار مىكنند و در بيشتر ممالك متمدنهء عالم خريد و فروش تنباكو انحصار دارد و زراعت آن نيز در تحت مراقبت دولت مىباشد و در اين عمل فوايد بسيارى را براى دولت و ملت حاصل است .
تنباكو كش
(
tanb ku - kac
) ص .
پ . كسى كه قليان مىكشد .
تنبال
(
tenb l
) ا . ع . كوتاه و قصير .
ج : تنابيل .
تنبالة
(
tenb lat
) ا . ع . كوچكى و كوتاهى و قصر و قصير و كوتاه .
تنبان
(
tonb n
) ا . پ . شلوار و رغنين و پايجامه و زير جامه و پايجامهء چرمى كشتى گيران .
تنبب
(
tanabbob
) م . ع . روان شدن آب .
تن بتن
(
tan - be - tan
) م ف . پ .
كس به كس و كس بعوض كس .
تنبج
(
tanabboj
) م . ع . آماسيدن استخوان و بلند شدن آن .
تنبد
(
tanbad
) ا . پ . خاموشى و سكوت .
و نوبهء تب لرزه .
تنبد
(
tanbod
) ا . پ . جسم كلى .
تنبسه
(
tanbase
) ا . پ . قالى كوچك و گليم و طنفسه .