تناءش
(
tan oc
) م . ع . فرا گرفتن .
و سپس ماندن و دور شدن .
تنابز
(
tan boz
) م . ع . يكديگر را عيب كردن . و لقب نهادن همديگر را .
تنابيل
(
tan bil
) ع . ج . تنبال و تنبول .
تنات
(
tann t
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا ملحى كه از آسيد تنيك ساخته مىشود .
تناتف
(
tan tof
) م . ع . بر كنده شدن موى .
تناتل
(
tan tol
) م . ع . دراز گرديدن .
و انبوه شدن علف .
تناث
(
tan ss
) م . ع . فاش شدن اسرار و ظاهر كردن آنها .
تناثر
(
tan sor
) م . ع . پراكنده گشتن .
و بيمار شدن مردم . و مردن .
تناثل
(
tan sol
) م . ع . ريختن .
تناثى
(
tan si
) م . ع . ياد آوردن با هم چيزى را .
تناجث
(
tan jos
) م . ع . با هم پراكنده كردن .
تناجح
(
tan joh
) م . ع . تناجحت احلامه : پى در پى راست آمد خوابهاى او .
تناجخ
(
tan jox
) ا . ع . تفاخر . و طپانچهء موج چندانكه نشان گذارد در آب كندها .
تناجز
(
tan joz
) م . ع . كشش كردن .
و همديگر را پيكار نمودن .
تناجش
(
tan joc
) م . ع . افزودن در بيع و جز آن الحديث لا تناجشوا اى لا يزيد بعضكم على بعض من ثمن المبيع من غيره ان يريده .
تناجل
(
tan jol
) م . ع . با هم پيكار .
و نزاع كردن .
تناجى
(
tan ji
) م . ع . با هم راز گفتن .
تناحب
(
tan hob
) م . ع . با هم پيمان نمودن . و وعده نهادن در قتال و جز آن تا وقتى .
تناحر
(
tan hor
) م . ع . تناحر القوم على الامر : حريص كردند آن قوم بر همديگر در آن كار چندانكه نزديك شد بكشش پيوندد .
و تناحرت الداران : هر دو سراى مقابل همديگر شدند . و تناحروا عن الطريق :
عدول كردند از راه .
تناد
(
tan dd
) ا . ع . پراكندگى و تفرق و تنافر و نفرت از همديگر . و منه قوله تعالى فى قراءة ابن عباس و جماعة يوم التناد .
تنادس
(
tan dos
) م . ع . يكديگر را لقب نهادن .
تنادم
(
tan dom
) م . ع . يكديگر را همنشينى كردن در مجلس شراب .
تنادى
(
tan di
) م . ع . فراهم آمدن مردم . و همديگر را خواندن . و با هم در انجمن نشستن .
تنادى
(
tan di
) ا . ع . يوم التنادى :
روز قيامت .
تناديد
(
tan did
) ا . ع . بهر سو پراكنده يق ذهبوا تناديد : بهر سو پراكنده رفتند .
تناديل
(
tan dil
) ا . پ . گروهى كه بر خلاف احكام مه آباد عمل كنند و زناديل :
آنان كه بر شريعت مه آباد عمل نمايند .
تناذر
(
tan zor
) م . ع . يكديگر را ترسانيدن .
تنار
(
tann r
) ا . ع . تنورگر .
تنازب
(
tan zob
) م . ع . يكديگر را لقب نهادن .
تنازع
(
tan zo '
) م . ع . خصومت كردن دو گروه با هم . و از همديگر گرفتن چيزى .
تنازع
(
tan zo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خصومت و منازعه و ستيزگى و مناقشه .
تنازق
(
tan zoq
) م . ع . يكديگر را دشنام دادن .
تنازل
(
tan zol
) م . ع . با هم كشش و پيكار كردن .
تناس
(
tan s
) ا . پ . فتق . و پاره شدن تناس : بيرون آمدن فتق .
تنآسا
(
tan - s
) و تن آساى (
tan - s y
) ص . پ . كسى كه هميشه خويشتن را پرورش مىدهد و نوازش مىكند .
تناسان
(
tan s n
) ص . پ . آسوده و راحت و آرام و تندرست .
تناسانى
(
tan s ni
) و تناسائى (
tan s i
) ا . پ . نوازش و آسايش بدنى و شفقت و مهربانى .
تناسب
(
tan sob
) م . ع . با يكديگر پيوند شدن .
تناسب
(
tan sob
) ا پ . - مأخوذ از تازى - مناسبت و مشابهت و موافقت و نسبت .
تناسنات
(
tan sob t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مناسبتها و مشابهتها .
تناسخ
(
tan sox
) م . ع . مردن وارثى پس وارثى پيش از قسمت كردن ميراث . و نوبت بنوبت گرديدن زمانه الحديث لم تكن نبوة الا تناسخت اى تحولت من حال الى حال يعنى امر الامة . و گذشتن قرنى بعد قرنى .
تناسخ
(
tan sox
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خروج روح از قالبى و دخول آن در قالب ديگر كه رسخ نيز گويند .
تناسخى
(
tan soxi
) ا . پ . كسى كه معتقد به تناسخ ارواح باشد .
تناسخيه
(
tan soxiyah
) ا . ع . گروهى كه به انتقال ارواح بسوى اجساد قائلاند و منكر بعث و حشراند و مىگويند فالمثاب ينتقل