تازى - ترتيب و انتظام و آراستگى و بند و بست .
تمهيدات
(
tamhid t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بند و بستها و ترتيبها .
تمهيدى
(
tamhidi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ابتدائى و متعلق بمقدمه .
تمهير
(
tamhir
) م . ع . كابين خواستن و كابين ساختن .
تمهيص
(
tamhis
) م . ع . پاك كردن جامه و سپيد نمودن آن را .
تمهيق
(
tamhiq
) م . ع . فراخ و بسيار شير دادن بچه را .
تمهيك
(
tamhik
) م . ع . سخت سائيدن .
تمهيل
(
tamhil
) م . ع . زمان دادن .
تمى
(
tomm
) ا . ع . پارهاى از موى و مانند آن كه به كسى دهند تا بدان گليم خود را درست و تمام سازد . ج : تمم (
tomam
) و تمم (
tamem
) .
تميال
(
tamy l
) م . ع . مال اليه ميلا و ممالا و مميلا و تميالا و ميلانا و ميلولة . مر . ميل .
تميث
(
tamyyos
) م . ع . نرم و سرد شدن زمين از باران .
تميح
(
tamayyoh
) م . ع . ناوناوان رفتن .
تميخ
(
tamayyox
) م . ع . خراميدن .
تميز
(
tamiz
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - فرق و امتياز و تشخيص . و پاك و پاكيزه . و عقل و هوش و ادراك و دريافت و فراست و بصيرت . و تميز بودن : پاكيزه بودن . و تميز پيدا كردن : عقل و ادراك و فراست و بصيرت پيدا كردن . و تميز دادن :
فرق دادن و امتياز و تشخيص دادن و جدا كردن دو چيز مانند هم را از يكديگر . و تميز داشتن : عقل و ادراك داشتن . و تميز كردن : پاك و پاكيزه كردن و فرق كردن و تشخيص دادن . و با تميز : باهوش و با بصيرت . و بىتميز : بىهوش و بىبصيرت .
تميز
(
tamayyoz
) م . ع . جدا شدن و پارهپاره گرديدن از خشم يق تميز من الغيظ اى تقطع .
تميزى
(
tamizi
) ا . پ . پاكى و پاكيزگى .
تميس
(
tamayyos
) م . ع . خراميدن .
تميشه
(
tammeyce
) ا خ . پ . شهرى از ايران كه در ايام قديم منزل فريدون بوده .
و بيشهاى نزديك شهر آمل كه به شيماى بيشه مشهور است .
تميع
(
tamayyo '
) م . ع . روان شدن و گداختن .
تميك
(
tamik
) و (
temik
) ا . پ .
رستنى سرخ رنگ و ترش مزه .
تميلات
(
tomayl t
) ع . ج . تميلة (
tomaylat
) .
تميلة
(
tomaylat
) ا . ع . جانورى در حجاز مانند گربه . ج . تملان (
teml n
) و تميلات .
تميم
(
tamim
) ا . ع . تمام خلقت .
و ا خ : قبيلهاى از عرب . و ج . تميمة و نام هيجده صحابى .
تميم
(
tamim
) ص . ع . صلب و سخت .
تميمة
(
tamimat
) ا . ع . تعويذ و مهرهء پيسهء كه در رشته كشيده براى دفع چشم بد در گردن اندازند . ج : تميم و تمائم . الحديث من علق تميمة فلا اتم الله له و اما المعاذات اذا كتب فيه القرآن و اسماء الله تعالى فلا بأس بها . و ا خ :
نام دو صحابيه .
تميمى
(
tamimiy
) ص . ع . منسوب به قبيلهء تميم .
تمئنة
(
tam'enat
) م . ع . آماده شدن .
و انديشيدن . و نگريستن . و آگاهانيدن .
تمييت
(
tamyit
) م . ع . ميرانيدن .
تمييز
(
tamyiz
) م . ع . جدا كردن .
تمييس
(
tamyis
) م . ع . دامن دراز كردن .
تمييل
(
tamyil
) م . ع . برگردانيدن .
و خمانيدن . و شكايت كردن يق ماميلوا اى لم يشكوا . و متردد بودن ميان دو چيز .
تن
(
tan
) ا . پ . بدن و توش و جسد و اندام و قد و قامت و كس و شخص و جسم مقابل عرض و خود چيزى . و خاموش . و تن آسانيدن : خاموش شدن . و تن دادن در راه كسى : خود را فدا كردن . و تن در چيزى دادن : خود را پوشيدن از آن چيز و آراستن . و تن در دادن :
راضى شدن و قبول كردن و تسليم شدن . و تن در گمان دادن : پذيرفتن و هم و انديشهاى را . و تن زدن : خاموش شدن و تحمل كردن و آرميدن و رهائى يافتن و نواختن . و تن فرو دادن : تسليم شدن و مطيع گرديدن . و تن گرفتن در چيزى :
پوشيدن آن چيز . و تن كردن : پوشيدن جامه و پوشانيدن آن . و تن محرم آسا :
بدن برهنه و عريان .
تن
(
ton
) ا . پ . يك نوع ماهى كه خشك آن را براى ترياق زهر مار به كار مىبرند . و تون و كورهء حمام . و كورهء شيشهگرى . و گل زردى كه در رنگآميزى استعمال كنند .
تن
(
tonn
) ا . ع . ماهى كه خشك آن را در ترياق زهر مار به كار مىبرند .
تن
(
tenn
) ص . ع . همتا و حريف و همزاد . ج : اتنان يق فلان تن فلان و هماتنان .
تناء
(
tonn '
) ع . ج . تانئ .
تناءة
(
ten at
) ا . ع . اقامت به جائى .