تنبسيدن
(
tanbasidan
) ف م . پ . تافتن ريسمان .
تنبط
(
tanabbot
) م . ع . به نبطيان مانستن . و خود را به آنها منسوب كردن . و بر آوردن سخن را . و بيرون آوردن آب از چاه .
تنبع
(
tanabbo '
) م . ع . اندك اندك بر آمدن آب .
تنبك
(
tanbak
) و (
tonbak
) ا . پ .
جناغ زين اسب و دامنهء زين اسب .
تنبك
(
tonbak
) ا . پ . خنبك و دهلى دم دراز از چوب و يا سفال كه در زير بغل گرفته بنوازند . و بسر انگشت چيزى برداشته و خوردن و چيزى را بانگشت ابهام و سبابه و وسطى گرفته و خوردن و تنبك تعليم : تنبكى كه در وقت كشتى و تعليم ورزش نوازند .
تنبل
(
tanbal
) ص و ا . پ . كاهل و بيكار و هيچكاره و تهبل و تهمل و تن پرور و فربه و مسخره .
تنبل
(
tanbol
) ا . پ . تانبول .
تنبل
(
tanbol
) و (
tonbal
) ا . پ .
مكر و فريب و نيرنگ و سحر و جادو .
تنبل
(
tanbol
) ا . ع . تانبول كه تامول نيز گويند .
تنبل
(
tenbal
) ا . ع . كوتاه .
تنبل
(
tanabbol
) م . ع . آگاه و تيز خاطر گرديدن . و گرامى شدن . و استنجا كردن به سنگ و كلوخ . و تيز دستى نمودن . و تير با خود داشتن . و فضل نمودن از خود . و مردن مردم و شتر و جز آن . و يك يك گرفتن تير درشت را . و تنبل ما عندى : گرفت آنچه نزد من بود .
و تنبل فلان : بتكلف نبالت نمود فلان .
تنبلى
(
tanbali
) ا . پ . كاهلى و تنپرورى .
تنبليت
(
tanbalit
) ا . پ . سربار يعنى بار كوچكى كه بر بار بزرگ بندند و نيز بار كوچكى كه بر بالاى چاروا گذاشته روى آن سوار شوند و يك لنگهء بار .
تنبو
(
tanbu
) ا . پ . قسمى از خيمه .
تنبؤ
(
tanabbo '
) م . ع . دعوى نبوت كردن .
تنبور
(
tanbur
) ا . پ . طنبور كه يك نوع سازى است و طبل و دهل .
تنبوك
(
tanbuk
) ا . پ . كمانى بسيار كم زور كه كباده نيز گويند . و جناغ زين و دامنهء زين و تسمهء ركاب و طاق زين .
تنبول
(
tanbul
) ا . پ . برگ پان كه در هندوستان با آهك و فوفل تركيب كنند . و كمان كم زور و كباده .
تنبول
(
tonbul
) ا . ع . كوتاه . ج :
تنابيل .
تنبه
(
tanbe
) ا . پ . چوب گنده و بزرگى كه در پس در نهند تا گشوده نگردد . و جامهدان بزرگ .
تنبه
(
tanabboh
) م . ع . بيدار و هوشيار شدن .
تنبه
(
tanabboh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هوشيارى و بيدارى از خواب و آگاهى و تنبيه و پند و نصيحت . و شرمسارى و خجالت و شرمندگى .
تنبى
(
tanabbi
) م . ع . ادعاى غيب گوئى كردن .
تنبيب
(
tanbib
) م . ع . انبوب برآوردن گياه و يا انبوب شدن آن .
تنبئة
(
tanbeat
) م . ع . خبر دادن و آگاه كردن .
تنبيت
(
tanbit
) م . ع . پروردن كودك را . و درخت نشاندن . و نبت اجلك بين عينيك : هميشه مرگ را در جلو خود به بين .
تنبيت
(
tanbit
) و (
tenbit
) ا . ع .
درخت رسته خرد باشد يا كلان .
تنبيدن
(
tanbidan
) ف ل . م . پ .
لرزيدن و طپيدن و بىآرام شدن . و كمين كردن و دام نهادن و پيچيدن و رشتن .
تنبيذ
(
tanbiz
) م . ع . افشردن و انداختن ( شدد للكثرة ) . و بگنى ساختن .
تنبيز
(
tanbiz
) م . ع . لقب نهادن ( شدد للمبالغة ) .
تنبيس
(
tanbis
) م . ع . سخن گفتن .
و هميشه در نفى استعمال مىشود يق ما نبس بكلمة .
تنبيسه
(
tanbise
) ا . پ . تنبسه و قالى كوچك و گليم .
تنبيط
(
tanbit
) م . ع . آب بر آوردن از چاه .
تنبيق
(
tanbiq
) م . ع . نوشتن . و نبق بالضرط : آهسته تيز داد .
تنبيك
(
tonbik
) ا . پ . تنبك و جناغ زين اسب .
تنبيل
(
tanbil
) م . ع . سنگ استنجا دادن كسى را . و تير دادن . و نبلت فلانا بطعامى اى ناولته شيئا بعد شيئ .
تنبيه
(
tanbih
) م . ع . بيدار گردانيدن .
و واقف كردن به چيزى و بنام خواندن كسى را يق نبه باسمه . و نام آور گردانيدن از گم نامى .
تنبيه
(
tanbih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيدارى از خواب . و آگاهى پس از غفلت و آگاه گردانيدگى . و پند و نصيحت . و ملامت و سرزنش و سياست و عقوبت . و تنبيه شدن :
آگاه شدن و سياست شدن و بيدار شدن از غفلت . و تنبيه كردن : چوب زدن و كتك زدن و سياست كردن و آگاه كردن . و تنبيه و تاكيد كردن : باربار و به سختى نصيحت كردن .
تنبيهات
(
tanbih t
) ا . پ . - مأخوذ