زن قوله تعالى
فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ
:
واگرفت آدم از پروردگارش كلمات چند .
تلقى
(
talaqqi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملاقات و پذيرفتن چيزى .
تلقيب
(
talqib
) م . ع . لقب به : لقب نهاد بر آن .
تلقية
(
talqeyat
) م . ع . چيزى بسوى كسى انداختن قوله تعالى
إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ
اى يلقى اليك وحيا من اللّه تعالى .
تلقيث
(
talqis
) م . ع . آميختن .
تلقيح
(
talqih
) م . ع . گشن دادن خرما بن را . و آبستن كردن باد درخت را . و باصطلاح طب كوبيدن آبله و جز آن .
تلقيف
(
talqif
) م ع . فرو بردن طعام از گلو . و فرو خورانيدن . و به دو دست سپردن اسب زمين را در برجستن . و يا نيك برداشتن وى دو دست را در آن گويا دراز مىكشد دستها را . و يا بر سينه زدن شتر دستها را در سير .
تلقيم
(
talqim
) م . ع . فرو خورانيدن .
تلقين
(
talqin
) م . ع . فهمانيدن و تفهيم كردن .
تلقين
(
talqin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعليم و تربيت و آموختن و گرفتن سخن از كسى .
و تلقين كردن : تعليم كردن و پند دادن .
و تلقين گفتن : آنچه پس از دفن كردن مرده از مسائل دينى در سر گور او گويند .
تلك
(
talk
) ا . پ . ورق طلا و طلق و نوعى از پارچه .
تلك
(
talk
) ص . پ . تلخ - ضد شيرين .
تلك
(
telk
) ا . پ . زنجبيل تر و تازه .
تلك
(
tolk
) ا . پ . لوبيا .
تلك
(
talak
) ا . پ . كسى كه سبلتش بزرگ و كلفت باشد و آنكه ريشش ريخته باشد .
و سپر و هدف و نشانه .
تلك
(
telak
) ا . پ . جامهء پيشدار آستين كوتاه . و درخت زعرور .
تلك
(
telka
) ع . مؤنث ذلك يعنى اين .
تلكد
(
talakkod
) م . ع . دست در گردن كسى انداختن . و ستبر گوشت گرديدن . و بعض چيزى به بعض آن چسبيدن .
تلكو
(
talakov
) ا . پ . قسمى از درخت امرود .
تلكؤ
(
talakko '
) م . ع . تلكأ عليه :
پس انداخت و تاخير كرد .
تلكيم
(
talkim
) م . ع . مرمت نمودن و در پى كردن .
تلگراف
(
telegr f
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى . آلتى كه بواسطهء آن از فاصلههاى بسيار دور اخبار و مطالب را عبور داده و باعانت علامات مخصوص و رمزها مر يكديگر را اطلاع مىدهند و تلگراف كردن : رسانيدن اخبار و مطالب را باعانت تلگراف .
تلگرافچى
(
telegr f - ci
) ا . پ .
كسى كه مباشر عمل تلگراف باشد .
تلگرافنامه
(
telegr f - n me
) ا . پ .
مطلب تلگرافى كه به روى كاغذ نوشته باشند .
تلگرافى
(
telegr fi
) ص . پ .
منسوب به تلگراف .
تلل
(
talal
) ا . ع . ترى و نمناكى .
تلل
(
tolol
) ع . ج . تليل .
تلم
(
talm
) م . ع . تلم الحراث الارض تلما ( از باب ضرب و نصر ) : شيار كرد آن كشاورز زمين را .
تلم
(
telm
) ا . ع . كودك خط دميده . و كشاورز . و زرگر . و يا دمهء دراز برزگران .
ج : تلام .
تلم
(
talam
) ا . ع . آب كندو يا شكاف در زمين بدرازا . ج : اتلام .
تلماء
(
telemm '
) م . ع . تلمى تلماء :
برگرديد گونهء او يا گندمگون گشت .
تلماح
(
talm h
) م . ع . لمح البرق و النجم لمحا و لمحانا و تلماحا ( از باب فتح ) : درخشيد برق و ستاره .
تلماظ
(
telemm z
) ا ع . هر آنكه بر دوستى كسى نپايد .
تلماظة
(
telemm zat
) ا . ع . زن بيهوده گوى بسيار سخن ياوه دراى .
تلمج
(
talammoj
) م . ع . ناشتا شكستن و لب ليسيدن .
تلمخ
(
talammox
) م . ع . تلمخ بكلام قبيح : سخن زشت آورد .
تلمذ
(
talammoz
) م . ع . آموختن يق تلمذ عند فلان اى تعلم .
تلمذة
(
talmazat
) م . ع تلمذ له تلمذة : شاگرد شد مر او را و شاگردى كرد وى را .
تلمز
(
talammoz
) م . ع . در پى يكديگر جستن . و شتابى كردن در رفتار .
تلمس
(
talammos
) م . ع . باربار جستن و در پى يكديگر جستن .
تلمسان
(
telmes n
) ا خ . ع . يكى از شهرهاى كشور الجزاير داراى 44094 نفر جمعيت .
تلمظ
(
talammoz
) م . ع . زبان گرد دهن بر آوردن بعد از ظعام و لب ليسيدن . و طعام در دهان گردانيدن . و مزه در يافتن . و زبان بيرون آوردن مار .
تلمع
(
talammo '
) م . ع . ربودن چيزى را .
تلمق
(
talammoq
) م . ع . خوردن يق ما تلمق بشيئ اى ما تلمج .
تلمك
(
talammok
) م . ع . چشيدن و ليسيدن . و زنخ پيچيدن شتر را . و زبان گرد دهن بر آوردن بعد خوردن . و ما تلمك بلماك : اى ما ذاق شيئا .