تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 955

مساهمون:

ص٩٥٥

تلخ جوان

(
talx - jav n
) ا . پ . زهر و سم و مرگ .

تلخ جوك

(
talx - juk
) و تلخ چكوك (
talx - cakovk
) و تلخ چوك (
talx - cuk
) ا . پ . كاسنى برى .

تلخ خو

(
talx - xov
) و (
talx - xu
) ص . پ . درشت خو .

تلخ خوان

(
talx - x n
) ا . پ . زهره و مراره .

تلخ دانه

(
talx - d ne
) ا . پ . جليف و شبرم .

تلخ رو

(
talx - ru
) ص . پ . تند مزاج و درشت‌رو .

تلخ روده

(
talx - rude
) ا . پ . روده‌اى كه داراى سرگين باشد .

تلخ زبان

(
talx - zab n
) ص . پ . آنكه بدرشتى و تلخى سخن گويد .

تلخ عمر

(
talx - omr
) و تلخ عيش (
talx - ayc
) ص . پ . آنكه به سختى و زحمت زندگانى مىكند .

تلخك

(
talxak
) ا . پ . كمى تلخ . و حنظل و كاسنى . و ا خ . نام يكى از ندماى محمود غزنوى .

تلخ كام

(
talx - k m
) ص . پ . نامراد و نااميد و محروم . و هر چيزى كه در دهان داراى مزهء تلخ باشد .

تلخ كامى

(
talx - k mi
) ا . پ . نامرادى و نااميدى و حرمان . و تلخ مزگى .

تلخ كردار

(
talx - kerd r
) ص . پ . سخت‌رو و درشت و تند .

تلخ كميت

(
talx - komayt
) ص . پ . كميتى كه رنگش مايل بسياهى باشد .

تلخ گفتار

(
talx - goft r
) ص . پ . كسى كه سخنان وى درشت و تلخ باشد .

تلخ گو

(
talx - gu
) ص . پ . آنكه بدرشتى سخن مىگويد و بد آواز كه داراى آهنگ خوشى نباشد . و تند و تيز و طعنه‌زن .

تلخ مزاج

(
talx - mez j
) ص . پ . تندخو و تيز طبيعت .

تلخناك

(
talxn k
) ص . پ . بسيار تلخ و داراى تلخى .

تلخ و ترش

(
talx - o - torc
) ا . پ . محنت و مشقت دنيا .

تلخه

(
talxe
) ا . پ . تلخ دانه و شبرم و صفرا و جاى صفرا كه مراره باشد .

تلخى

(
talxi
) ا . پ . مرارت . و مزهء تلخ . و سرزنش و سختى . و كاسنى .

تلخى چشيده

(
talxi - cacide
) ص . پ . سختى ديده .

تلخيص

(
talxis
) م . ع . بيان كردن . و پيدا و روشن كردن . و ويژه و بىآميغ گردانيدن .

تلخينه

(
talxine
) ا . پ . شير ترش خشك كرده شده و ترخنه .

تلد

(
tald
) و (
told
) و (
talad
) ا . ع . مال قديمى موروثى . و ستورى كه نزد صاحبش زاده و يا نتاج داده باشد .

تلد

(
told
) ص . پ . هر چيز آماسيده .

تلد

(
told
) ا . ع . چوزهء عقاب .

تلد

(
talad
) ا . ع . آنكه در عجم‌زاده و در عرب پرورش يافته باشد .

تلد

(
talad
) م . ع . تلد فى بنى فلان تلدا ( از باب سمع و نصر ) : اقامت كرد در بنى فلان .

تلداغ

(
tald q
) م . ع . لدغته العقرب و الحية لدغا و تلداغا ( از باب فتح ) : گزيد او را كژدم و مار . و لدغه بكلمة : طعن كرد او را بسخن .

تلدد

(
taladdod
) م . ع . چپا راست برگشته نگريستن . و سرگشته و متحير شدن و درنگ كردن .

تلدم

(
taladdom
) م . ع . كهنه شدن جامه و موزه و در پى خواه گرديدن آن . در پى كردن جامه را و پاره زدن بر موزه ( لازم و متعدى است ) .

تلدن

(
taladdon
) م ع . درنگ كردن يق تلدن عليه .

تلديد

(
taldid
) م . ع . آشكارا و فاش كردن . و متفرق و پريشان نمودن .

تلديس

(
taldis
) م . ع . نعل بستن ستور . و پاره زدن موزه را .

تلديم

(
taldim
) م . ع . در پى كردن جامه را .

تلدين

(
taldin
) م . ع . نرم گردانيدن و نرم كردن جامه را .

تلذذ

(
talazzoz
) م . ع . خوش‌مزه يافتن چيزى را يق تلذذه و به اى وجده لذيذا .

تلذذ

(
talazzoz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لذت و لذت يافتگى .

تلذع

(
talazzo '
) م ع . به چپ و راست نگريستن . و سير نمودن بخوشى و شتابان .

تلزج

(
talazzoj
) م . ع . دوسنده بودن . و با هم برچسبيدن گياه . و پاك ناشدن سر ار شستن . و رفتن ستور از پى گياه .

تلزح

(
talazzoh
) م . ع . آب راندن دهن از خوردن انار و آلو .

تلزق

(
talazzoq
) م . ع . چسبيدن .

تلزلز

(
talazloz
) م . ع . جنبيدن .

تلزؤ

(
talazzo '
) م . ع . پر شدن .

تلزيب

(
talzib
) م . ع . چسبيدن گل و سخت شدن آن .

تلزئة

(
talzeat
) م . ع . دادن . و نيكو چرانيدن شتران را .

تلزيز

(
talziz
) م . ع . استوار كردن . و گرد اندام استوار خلقت گردانيدن .