تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 960

مساهمون:

ص٩٦٠

تلوص

(
talavvos
) م . ع . پيچيدن و برگرديدن .

تلوط

(
talavvot
) م . ع . كار قوم لوط و لواط كردن .

تلوع

(
tolu '
) م . ع . تلع النهار تلوعا ( از باب فتح ) : بلند بر آمد روز . و تلع الضحى : منبسط گرديد چاشتگاه . و تلع الرجل : سر بر آورد مرد از هر چه كه در او بود . و تلع الثور من الكناس : سر بر آورد گاو از جاى باش خود .

تلوك

(
taluk
) و (
talovk
) ا . پ . هدف و نشانهء تير . و آوند شراب خورى كه به صورت شير و گاو و ديگر جانوران باشد .

تلول

(
talul
) ا . ع . دير انقياد و كاهل و سست .

تلؤم

(
tala'om
) م . ع . كفشير پذيرفتن زخم و اصلاح شدن آن .

تلوم

(
talavvom
) م . ع . انتظار و درنگ كردن در كارى يق تلوم فى الامر .

تلوم

(
talavvom
) ا . ع . درنگى و نگرانى .

تلون

(
tolun
) ا . ع . حاجت و درنگى و ديرى .

تلون

(
talavvon
) م . ع . گوناگون شدن .

تلون

(
talavvon
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىثباتى و بىقرارى و ناپايدارى و خود سرى و اضطراب و عدم راحت و عدم ثبات و تغيير .

تلونان

(
talavvon t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تغييرات و بىقرارىها و ناپايداريها .

تلونة

(
tolunat
) ا . ع . حاجت . و درنگى و ديرى .

تلون طبع

(
talavvon - tab '
) و

تلون مزاج

(
talavvon - mez j
) ص . پ . بىقرار و بىثبات و خيالى و مضطرب .

تلون مزاجى

(
talavvon - mez ji
) ا . پ . بىقرارى .

تلونه

(
talune
) ا . پ . شكوفه و بهار درخت .

تلوه

(
talavvoh
) م . ع . تلوه السراب : مضطرب گرديد و درخشيد سراب .

تلوى

(
talavv
) ا . ع . نوعى از كشتى خرد .

تلوى

(
talavvi
) م . ع . تافته و دو تاه گرديدن . و خميدن . و روى گردانيدن . و پراكنده شدن . و درخشيدن برق در ابر يق تلوى البرق .

تلويب

(
talvib
) م . ع . بملاب كه نوعى از بوى خوش و يا زعفران باشد آلودن چيزى را و يا ملاب آميختن .

تلوية

(
talveyat
) م . ع . سخت تافتن يق لويت اعناق الرجل فى الخصومة ( شدد للكثرة و المبالغة ) . و قوله تعالى
لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ
.

تلويث

(
talvis
) م . ع . بند كردن . و آلودن . و آميختن . و تيره كردن آب را . و تر نهادن خرما در آب و جز آن . و انگشت خويش خائيدن كودك .

تلويج

(
talvij
) م . ع . كژ گردانيدن يق لوج بنا الطريق اذا عوج .

تلويح

(
talvih
) م . ع . گرم گردانيدن آتش . و سوختن آفتاب رنگ روى را . و سپيد موى نمودن پيرى كسى را . و قوت به قدر حاجت دادن يق لوح الصبى : خورش بده كودك را بقدرى كه نگاه دارد او را . و پرنگ دادن جامه را . و شمشير درخشانيدن يق لوح بسيفه . و گونه بر گردانيدن سفر و تشنگى مردم را .

تلويز

(
talviz
) م . ع . بادام آگندن در خرما و يا انجير .

تلويص

(
talvis
) م . ع . انگبين صافى خوردن .

تلويق

(
talviq
) م . ع . بروغن و يا مسكه نيكو كردن طعام را .

تلويم

(
talvim
) م . ع . سخت نكوهيدن و لام نوشتن .

تلوين

(
talvin
) م . ع . گوناگون كردن و لون البسر ( مجهولا ) : پديد گشت در آن بسر آثار پختگى و رسيدگى .

تله

(
tale
) ا . پ . هر چيزى كه جانورى در آن بقيد در آيد . و جائى كه چاروا در آن بندند . و اوتوئى كه بر جامه و مانند آن كشند . و خريطه و جوال و نره . و سنگ فسان .

تله

(
tale
) و (
talle
) ا . پ . پايهء نردبان و زينه پايه .

تله

(
tele
) ا . پ . زر اندوخته . و پايهء نردبان و زينه پايه .

تله

(
talah
) م . ع . تله تلها ( از باب سمع ) : تلف شد . و تله فلان : زنهار حواست فلان . و تله زيد : واله و سر گشته گرديد زيد . و تله فلان كذا و عن كذا : فراموش كرد آن را فلان .

تله

(
telle
) ا . پ . كمند و دام و زر .

تلهب

(
talahhob
) م . ع . افروخته شدن و روشن گرديدن آتش .

تلهجم

(
talahjom
) م . ع . روشن شدن راه . و اثر پا گذاشتن قافله در راه . و شيفتگى كردن به چيزى يق تلهجم به اى اولع .

تلهذم

(
talahzom
) م . ع . بريدن . و خوردن .

تلهع

(
talahho '
) م . ع . تلهع فى الكلام : افزونى نمود در سخن .

تلهف

(
talahhof
) م . ع . دريغ خوردن يق تلهف عليه .