تب و حمى .
تلام
(
tala'om
) م . ع . كفشير گرفتن جراحت و اصلاح شدن آن .
تلامذه
(
tal mezat
) ع . ج . تلميذ .
تلامى
(
tal miy
) ع . ج . تلميذ .
تلاميذ
(
tal miz
) ع . ج . تلميذ .
تلاميع
(
tal mi '
) ع . ج . تلميع .
تلان
(
tal n
) ا . پ . تالان و تاراج و غارت و يغما .
تلان
(
tal n
) ا . ع . الان و اكنون .
تلانج
(
tal naj
) (
tal nj
) ا . پ .
بانگ و مشغله و شور و غلغله .
تلاوة
(
tel vat
) م . ع . تلوت القرآن و نحوه تلاوة ( از باب نصر ) : خواندم قرآن و مانند آن را . مرتلو (
talavv
) .
تلاوت
(
tel vat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواندن با قرائت و انديشه و تأمل .
تلاوة
(
tol vat
) ا . ع . بقيهء وام و مانند آن يق تليت لى من حقى تلية او تلاوة اى بقيت بقبة .
تلاؤم
(
tal om
) م . ع . تلاءم .
تلاوم
(
tal vom
) م . ع . همديگر را نكوهيدن .
تلاوى
(
tal vi
) م . ع . گرد آمدن مردم .
تلاويدن
(
tal vidan
) و (
tel vidan
) ف ل . پ . تراويدن .
تلاهى
(
tal hi
) م . ع . باختن ببازيچه و با هم بازى كردن . و جماع نمودن .
تلايس
(
talayos
) م . ع . نيكو خوى شدن و چشم پوشيدن يق تلايس عنه .
تلايه
(
tel ye
) ا . پ . طلايه و پيش قراول و پيش رو از لشكر .
تلب
(
talb
) ا . ع . زيان و هلاكى يق تباله و تلبا .
تلب
(
taleb
) ا خ . ع . نام چند نفر .
تلبا
(
talb
) ا . پ . بلغت زند و پازند پيه گوسپند و گاو و مانند آن .
تلبب
(
talabbob
) م . ع . دامن چيدن و ميان در بستن و آمادهء كارى شدن .
تلبث
(
talabbos
) ا . ع . درنگى .
تلبث
(
talabbos
) م . ع . درنگ كردن .
تلبخ
(
talabbox
) م . ع . بمشك آلودن خود را .
تلبد
(
talabbod
) م . ع . تلبد الصوف و نحوه : در آمد بعضى از آن پشم و مانند آن در بعضى و بهم بر چفسيد . و تلبد الطائر بالارض : سينه بر زمين نهاد مرغ و لازم گرفت جاى را . و تلبدت الارض بالمطر : سخت گرديد زمين بباران .
تلبس
(
talabbos
) م . ع . تلبس بالامر :
آميخته و مبهم گرديد كار . و تلبس بالثوب كذلك . و تلبس الطعام باليد :
چسبيد آن طعام بدست .
تلبس
(
talabbos
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوشيدگى و پوشيدگى لباس .
تلبط
(
talabbot
) م . ع . دويدن . و بر پهلو خفتن . و بر خاك غلطيدن . و روى آوردن به چيزى يق تلبط اليه اى توجه . و سرگشته و متحير شدن .
تلبك
(
talabbok
) م . ع . آميخته و در هم شدن كار .
تلبن
(
talabbon
) م . ع . درنگ كردن .
تلبه
(
talbe
) ا . پ . جامهدان .
تلبيب
(
talbib
) م . ع . گريبان گرفتن و كشيدن در خصومت يق لببه اى جمع ثيابه عند نحره فى الخصومة ثم جره . و مغزدار شدن دانه . و دودله شدن .
تلبيب
(
talbib
) ا . ع . شاماكچه .
تلبئة
(
talbeat
) م . ع . فله خورانيدن ماده بچه را . و فله فرود آوردن يق لبأت الناقة اذا وقع اللباء فى ضرعها . و لبيك گفتن در حج . اصله بلا همزة قال الفراء ربما خرجت بهم فصاحتهم الى ان يهمز و اما ليس بمهموز قالوا لبأت بالحج و حلات السويق و رثأت الميت .
تلبية
(
talbeyat
) م . ع . لبى بالجج تلبية : لبيك گفت در حج .
تلبيث
(
talbis
) م . ع . درنگ كردن فرمودن . و بر درنگ داشتن كسى را .
تلبيح
(
talbih
) م . ع . پير سالخورده شدن .
تلبيد
(
talbid
) م . ع . لبد الصوف تلبيدا : زد پشم را و به آب تر كرده بر نيام شمشير دوخت تا حمايل پاره نگردد . و لبد المحرم : گذاشت در سر آن كمى از صمغ و يا خطمى تا مويهاى وى بسته گردد .
و لبد الخرقة : پاره دوخت بر آن خرقه .
و نيز تلبيد : درشت گردانيدن نم زمين را .
تلبيس
(
talbis
) م . ع . در آميختن و پنهان داشتن مكر و عيب از كسى .
تلبيس
(
talbis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فريب و حيله و مكر و تزوير و كذب و دروغ و خدعه و ريا و غدر و آلايش و فساد و تكذيب و ناراستى و اغتشاش . و تلبيس كردن : تزوير كردن و خلاف عرضه كردن .
تلبيق
(
talbiq
) م . ع . نرم گردانيدن .
تلبيك
(
talbik
) م . ع . آميختن چيزى به چيزى .
تلبين
(
talbin
) م . ع . خشت زدن .
تلبين
(
talbin
) و تلبينة (
talbinat
) ا . ع . آشى كه از سبوس و شير و انگبين و يا از سبوس تنها سازند .
تلبيه
(
talbie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لبيك گفتن در حج .