تلة
(
tallat
) ا . ع . ترى و سستى و كسالت و حالت . و يك بار ريختن و يك بار افتادن .
تلة
(
tallat
) و (
tellat
) ا . ع . مشربه اى از غلاف طلع .
تلة
(
tellat
) ا . ع . هيئت ريختن و افتادن و نوع ريختن و افتادن . و قولهم هو بتلة سوء يعنى او در حالت بدى مىباشد .
تلتخ
(
tallatox
) م . ع . آلوده شدن .
تلتك
(
taltak
) ا . پ . بوتة زرگرى .
تلتلة
(
taltalat
) ا . ع . سختى و زلزله و كوزهاى از پوست طلع . ج : تلاتل .
تلتلة
(
taltalat
) م . ع . بىآرام و تفته كردن . و لرزانيدن . و جنبانيدن . و سخت رفتن و سخت راندن . و كسره خواندن تاى تفعلون را . و منه تلتة بهراء لانهم يكسرونها زيرا قبيلهء بهراء اين تا را مكسور مىخوانند .
تلتيب
(
taltib
) م . ع . جل بر اسب بستن .
تلثلث
(
talaslos
) م . ع . دودله شدن در كار . و در خاك غلطيدن .
تلثم
(
talassom
) م . ع . دهان بند نهادن .
تلثى
(
talassi
) م . ع . شلم گرفتن از درخت .
تلثيق
(
talsiq
) م . ع . تباه گردانيدن .
تلج
(
tolaj
) ا . ع . چوزهء عقاب .
تلجج
(
talajjoj
) م . ع . دعوى كردن متاع كسى را .
تلجف
(
talajjof
) م . ع . مغاكى كردن گرداگرد چاه و مغاكى شدن كنار چاه ( لازم و متعدى است ) .
تلجلج
(
talajloj
) م . ع . دودله شدن و متردد گرديدن و جنبيدن و در دهان گردانيدن سخن و چيزى را از كسى گرفتن يق تلجلج داره منه اى اخذها .
تلجم
(
talajjom
) م . ع . لجام بستن زن الحديث تلجمى اى شدى لجاما .
تلجن
(
talajjon
) م . ع . بر چفسيدن و كوفته گرديدن . و پاك ناشدن سر از چرك بشستن .
و برگ را با خستهء خرما كوفتن جهة علف ستور .
تلجيب
(
taljib
) م . ع . بسيار شير و كم شير شدن گوسپند و بز - از اضداد است .
تلجئة
(
taljeat
) م . ع . كسى را بستم بر كارى داشتن . و بدروغ فروختن چيزى را .
تلجيج
(
taljij
) م . ع . به لجه در آمدن يق لججت السفينة اى خاضت اللجة . و كذا لجج القوم اى دخلوا لجة البحر .
تلجيف
(
taljif
) م . ع . مغاكى كردن به كرانهء چاه . و درآوردن نره در اطراف كس .
تلجيم
(
taljim
) م . ع . لجمه الماء :
رسيد آب تا دهان وى .
تلجين
(
taljin
) م . ع . زدن خطمى و مانند آن تا ستبر گردد . و برگ كوفتهء با آرد و يا جو آميختن .
تلحز
(
talahhoz
) م . ع . بخيل و دشوار خوى شدن . و پس ماندن . و درنگ كردن .
و آب راندن دهن بحرص خوردن انار ترش و جز آن . و جامه بر چيدن جهة جنگ و سفر .
تلحظ
(
talahhoz
) ا . ع . تنگى .
تلحظ
(
talahhoz
) م . ع . تنك شدن و بر چسبيدن .
تلحف
(
talahhof
) م . ع . لحاف ساختن .
تلحلح
(
talahloh
) م . ع . پاى بر جاى ماندن و نگذاشتن جاى خود را يق اقاموا على اثقالهم و تلحلوا اى لم يبرحوا مكانهم .
تلحى
(
talahhi
) م . ع . عمامه به زير حنك در آورده بستن الحديث انه صلى اللّه عليه و آله نهى عن الاقتعاط و امر بالتلحى .
تلحيب
(
talhib
) م . ع . بشمشير زدن .
و نشان گذاشتن در چيزى .
تلحيج
(
talhij
) م . ع . در هم كردن و آميختن خبرى را و آشكار كردن خلاف آنچه در دل است يق لحج عليه الخبر تلحيجا .
تلحيص
(
talhis
) م . ع . به پايان رسانيدن خبر را و اندكاندك آشكار نمودن آن را . و تنگ كردن . و تنگ گرفتن كسى را و سختى نمودن در كارى . و قوت دادن در امور .
تلحيظ
(
talhiz
) ا . ع . داغى كه زير چشم باشد .
تلحيف
(
talhif
) م . ع . دامن كشان رفتن بناز .
تلحين
(
talhin
) م . ع . بآواز خوش و حزين خواندن يق لحن فى قرائته اى طرب فيها . و بخطا نسبت كردن .
تلخ
(
talx
) ص . پ . چيزى كه داراى مزهء ناگوار و غير مطبوعى باشد - خلاف شيرين - و تند و بد خو و زشت و حزين و غمگين و ظالم . و درشت و سياه رنك .
تلخا
(
talx
) ا . پ . دانهاى كه آن را نيم برشت كرده و كوفته و با آب مخلوط كرده خمير كنند و زهره و مراره را نيز گويند .
تلخاب
(
talx b
) ا . پ . آب تلخ و آب نمك .
تلخ ابرو
(
talx - abru
) ص . پ . آنكه داراى ابروى گرهدار و پرچين باشد .
تلخ ارتيج
(
talx - artij
) ا . پ . زغال و اخگر افروخته . و آتشدان و تنور قابل حمل و نقل .
تلخبار
(
talx - b r
) ص . پ . ميوهء دشتى ناگوار .
تلخ پاسخ
(
talx - p sox
) ص . پ . كسى كه جواب زشت و تلخ مىدهد .
تلخ جبين
(
talx - jabin
) ص . پ . آنكه داراى پيشانى چيندار باشد .
تلخ جكوك
(
talx - jakovk
) ا . پ .
كاسنى برى .