( قياس لا سماع فيه ) .
تكييل
(
takyil
) م . ع . بددلى و نامردى كردن .
تگ
(
tag
) ا . پ . ته و بن و پائين .
و بوم و زمين . و دو و فرياد و بانگ بلند و جار . و تگ دريا : ته دريا و قعر دريا .
و بتگ نشستن : فرو رفتن .
تگ
(
tag
) ا . پ . بلغت زند و پازند خرماى رسيده .
تگاب
(
tag b
) ا . پ . قيف و پيالهاى از سيم و جز آن كه در ته آن لولهاى باشد و با آن شراب و گلاب و مانند آن در شيشه كنند . و زمين نشيب پر سبزه و علف كه آب باران بر آن بدود و جابجا بماند . و جنگ و خصومت و پردهاى از موسيقى . و اخ :
روستائى از ولايت گنجه .
تگاندن
(
tag ndan
) و تگانيدن (
tag nidan
) ف م . پ . دور كردن گرد از چيزى بواسطهء جنبانيدن و حركت دادن و جنبش دادن و بشدت حركت دادن و افشاندن .
تگاو
(
tag v
) ا . پ . تگاب .
تگاور
(
tag var
) و تگاوره (
tag vare
) ا . پ . اسب دوندهء خوش رفتار .
تگ بن
(
tag - bon
) ص . پ . نيك بىعمق و كم تگ .
تگتاز
(
tag - t z
) ا . پ . دو و تاخت و جستجو .
تگ دو
(
tag - dav
) ا . پ . تفحص و دوندگى در كارى و تجسس . و تعب و ماندگى .
تگدى
(
tagaddi
) ا . پ . گدائى و دريوزه گرى . و تگدى كردن : گدائى كردن .
تگرگ
(
tagarg
) ا . پ . ژاله و يخچه .
تگرگ
(
tagrag
) ا . پ . پايه و پى ديوار .
تگل
(
tagl
) ا . پ . گروه سپاهيان جنگى .
تگل
(
tegl
) ا . پ . پارچه و رقعهاى كه بر جامه پينه كنند . و جوان خوبروى .
تگلتو
(
tagaltu
) و تگلتى (
tagalti
) ا . پ . سبدى كه بر پشت حمل كنند و تكلتو و بروت و شارب .
تگمر
(
togmar
) ا . پ . تكمر و تخمار .
تگ و دو
(
tago - dov
) ا . پ . دويدگى و دوندگى در كارى . و تعب و ماندگى .
تگيدن
(
tagidan
) ف ل . پ . دوندگى كردن و اين سو و آن سو رفتن .
تگين
(
tagin
) و (
tegin
) ا . پ .
دلاور و بهادر و توانا و آتش . و ا خ .
نام پهلوانى .
تگيناباد
(
tagin b d
) ا خ . پ .
نام جائى .
تل
(
tal
) ا . پ . كوه پست و پشتهاى بلند . و هر چيزى كه بر روى هم ريخته خرمن كرده باشند و توده . و پسر امرد مزلف . و تل ريگ : تودهء ريگ . و مه .
تل
(
tol
) ا . پ . كيسهاى كه خياط سوزن و انگشتانه و نخ در آن نهد .
تل
(
tall
) ا . ع . تودهء خاك و تودهء ريگ و پشته .
ج : تلال . و بالش . ج : اتلال . و تل باشر : ا خ . قلعهاى در طرف شمال حلب .
و تل خالد : ا خ . قلعهاى در نواى حلب .
و تل السلطان : ا خ . موضعى نزديك حلب .
و تل الصافيه : ا خ . قلعهاى نزديك فلسطين . و تل كيسان : ا خ . موضعى در سواحل شام .
تل
(
tall
) م . ع . تله تلا ( از باب نصر ) : بر زمين زد او را و يا بر گردن و روى افگند او را يق تله للجبين . و تل الناقه :
فرد خوابانيد ناقه را . و تل فلانا بتلة سوء :
متهم كرد فلان را بامر زشت . و تل الشيئ فى يده : انداخت آن چيز را در دست او .
الحديث « اوتيت بمفاتيح خزائن الارض فتلت فى يدى » . و تل تلا ( از باب ضرب و نصر ) : ريخت و افتاد و ساقط گرديد . و تل جبينه : خوى بر آورد پيشانى او . و نيز تل : فروهشتن ريسمان در چاه .
تلا
(
tala '
) ا . پ . سائل و گدا .
تلاء
(
tal '
) ا . ع . عهد و زنهار و امان و تير امان كه بر آن نام مستجير نوشته باشند .
تلاء
(
tall '
) ص . ع . تلاء القرآن :
بسيار تلاوتكنندهء قرآن .
تلاؤم
(
tal om
) م . ع . كفشير پذيرفتن زخم و اصلاح شدن .
تلاب
(
tal b
) و (
tel b
) ا . پ .
تالاب و حوض و آب بيرون ريخته شده .
تلابانيدن
(
tal b nidan
) م . ف .
قهقهه و نقنقه كنانيدن .
تلابيبة
(
tol bibat
) ا . ع .
راستى كار .
تلابيدن
(
tal bidan
) ف ل . پ .
قهقهه و نقنقه كردن و بانگ كردن غوك و مرغ خانگى پس از تخم نهادن .
تلاتف
(
tal tof
) ا . پ . شور و غوغا و مردم چركين و پليد كه از كثافت .
و نجاست پرهيز نكند و از او نفرت كنند .
تلاتل
(
tal tel
) ع . ج . تليل و ج .
تلتلة .
تلاتل
(
tol tel
) ا . ع . فربه نازك اندام .
تلاتوف
(
tal tuf
) ا . پ . تلاتف .
تلاتون
(
tal tun
) ا . پ . پرهيز و اجتناب از چركينى و پليدى و كثافت .
تلاتين
(
tal tin
) ا . پ . بلغار و چرم خوش بوئى كه از روسيه مىآورند .