تكويد
(
takvid
) م . ع . گرد آوردن و توده ساختن .
تكويذ
(
takviz
) م . ع . تا بكاذة رسيدن ازار .
تكوير
(
takvir
) م . ع . پيچيدن دستار بر سر . و در پيچيدن هر چيزى . و گرد كردن و فراهم آوردن رخت را و بستن آن .
و انداختن يق طعنه فكوره اى القاه . و يا به نيزه زده انداختن يق كورت الرجل اذا طعنته فالقيته مجتمعا . و بر زمين افگندن در كشتى و جز آن . و كندن . و رنگ گردانيدن .
و پوشانيدن . و فرو گرفتن . و زيادت كردن .
و در آوردن شب را در روز و روز را در شب قوله تعالى
يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهارِ وَ يُكَوِّرُ النَّهارَ عَلَى اللَّيْلِ
اى يغشى الليل على النهار و يغشى النهار على الليل او ينقص من احدهما و يزيد على الاخر . و قوله تعالى و
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
اى ذهب ضوءها .
تكويس
(
takvis
) م . ع . پر گردانيدن و نگونسار كردن الحديث و الله لو فعلت ذلك لكوسك الله فى النار .
تكويع
(
takvi '
) م . ع . كوعه بالسيف : به تيغ زد او را چندان كه كج گرديد استخوان ساق دست او .
تكويف
(
takvif
) م . ع . بريدن . و بكوفه رفتن . و كاف نوشتن .
تكويم
(
takvim
) م . ع . توده توده كردن خاك را و بلند نمودن سر توده را .
تكوين
(
takvin
) م . ع . هست كردن و نو بيرون آوردن چيزى را . و آفريدن خداى موجودات را يق كون الله الاشياء اى اوجدها .
تكوين
(
takvin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هست شدگى و موجود شدگى .
تكه
(
take
) ا . پ . بز سر گروه و پيش رو گوسپندان و بز نر خواه كوهى و يا غير كوهى . و يك جلد دفتر . و سرگين گاو و گاوميش كه جهة سوختن بدست پهن نموده و خشك كرده باشند . و ا خ . طايفهاى از تركمان .
تكه
(
toke
) ا . پ . نوعى از تير كه بجاى پيكان گرهى دارد . و پشته و بلندى .
تكه
(
teke
) ا . پ . پاره و قطعه و بخش از هر چيز . و تكهتكه : پارهپاره و لقمهلقمه .
تكه
(
tekkah
) ا . پ . بند شلوار .
تكهف
(
takahhof
) م . ع . كهفناك گرديدن كوه . و به سمج در آمدن . و كندن آب جوانب چاه را چندانكه آواز جنبيدن آن شنيده شود .
تكهل
(
takahhol
) م . ع . بمرد كهل مانستن . و خود را بقبيلهء كهلان منسوب كردن .
تكهن
(
takahhon
) م . ع . فالگوئى كردن و فالگوى شدن .
تكهيف
(
takhif
) م . ع . به شكل و هيئت كهف ساختن .
تكى
(
taki
) ا . پ . دويدگى و تاخت .
تكى
(
tekkiy
) ا . ع . شلوار بند فروش و شلوار بند باف .
تكيدن
(
takidan
) ف ل . پ . جنبيدن و دويدن و پوئيدن و تاختن . و تكانيدن فرش .
تكيز
(
takiz
) ا . پ . هسته و تخم انگور و تكژ .
تكيس
(
takayyos
) م . ع . بتكلف زيركى نمودن . و ظرافت كردن .
تكيسه
(
takise
) ا . پ . رخت اسب وزين و خريطهء زين .
تكيشميشى
(
takicmici
) ا . پ . تكشمشى .
تكيف
(
takkayyof
) م . ع . عيب ناك كردن .
تكيل
(
takayyol
) م . ع . در پس لشكر ايستادن .
تكين
(
takin
) ا . پ . هستهء انگور و و تكيز و تكژ . و ا خ . نام پادشاهى .
تكين
(
takin
) ص . پ . فرودين و زيرين .
تكيه
(
takye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - محل آسايش . و چيزى كه بر آن پشت گذارند و پشتى و لشن و صندلى و كرسى دستهدار .
و طاق و قبه و ساده . و بالش و پشت و پناه و استناد و اعتماد . و خانقاه و منزل دراويش و فقرا و جائى كه در آن بدراويش طعام دهند و حسينيهاى كه در آن روضه خوانند . و تكيه دادن و تكيه زدن و تكيه كردن :
پشت دادن و آسايش نمودن و راحت كردن .
و تكيه آوردن : پناه آوردن . و تكيه داشتن : پشت و پناه داشتن و اعتماد و استناد داشتن . و نيز تكيه كردن :
اعتماد كردن .
تكيه جاى
(
takye - j y
) ا . پ . محل آسايش و پناهگاه و ملجأ .
تكيه دار
(
takye - d r
) ا . پ . گوشه نشين و زاهد و قلندر و درويش .
تكيهء كلام
(
takyeye - kal m
) ا . پ .
كلمهاى كه در تكلم داخل كنند بدون آن كه داراى معنى باشد .
تكيه گاه
(
takye - g h
) ا . پ . محل تكيه و محل آسايش و محل سكون و استراحت و متكا . و پناه و پشتى .
تكيه نشين
(
takye - necin
) ا و ص .
پ . كسى كه در خانقاه منزل گزيند .
تكييت
(
takyit
) م . ع . پر كردن آوند .
و آسان و سهل گردانيدن رخت و سامان را .
تكييف
(
takyif
) م . ع . نيك بريدن و قول المتكلمين كيف الشيئى تكييفا فتكيف