جنگ ايستادن - گويند و هو مقلوب تكيل .
تكلئ
(
takli '
) م . ع . بيعانه گرفتن .
و به كرانه رسانيدن كشتى و بستن كشتى را .
و به جائى آمدن كه باد كم گذرد . و بند كردن .
و بار داشتن . و پيش آمدن . و نگريستن .
تكليب
(
taklib
) م . ع . تربيت و تعليم كردن سگ را براى شكار .
تكلئة
(
takleat
) م . ع . بيعانه گرفتن .
و به كرايه رسانيدن كشتى را . و بستن كشتى را . و به جائى آمدن كه باد كم گذرد . و بند كردن . و بار داشتن . و پيش آمدن و نگريستن .
تكلية
(
takleyat
) م . ع . در آمدن بخانهاى كه در وى جاى پوشيدن باشد يق كلا فلان اى اتى مكانا فيه مستتر .
تكليد
(
taklid
) م . ع . بر يكديگر فراهم آوردن چيزى را .
تكليز
(
takliz
) م . ع . فراهم آوردن .
تكليس
(
taklis
) م . ع . سيراب گرديدن .
و كلس عليه : حمله كرد بر وى و كوشيد .
و كلس عن قرنه : برداشت و حمل كرد و باز داشت و دفع كرد . و كلس عنه :
بددل شد و فرار كرد از آن .
تكليس
(
taklis
) ا . ع . باصطلاح كيميا سوزانيدن چيزى را تا مانند آهك گردد .
تكليف
(
taklif
) م . ع . زياده از اندازهء طاقت كار فرمودن كسى را .
تكليف
(
taklif
) ا . ع . امر و نهى خدا مر بنده را . ج : تكاليف .
تكليف
(
taklif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ارتكاب هر كار دشوارى كه فوق طاقت باشد و دستور العمل . و زحمت و سختى و دشوارى و تصديع و رنج و عذاب و اذيت و ستم و كار پر مشقت . و حق و فرض و كارى كه بايد بجا آورده شود و واجب بود . و سن تكليف :
سن رشد و بلوغ . و به تكليف رسيدن :
بسن رشد و بلوغ رسيدن و بالغ شدن . و تكليف كردن : فرمان كارى را دادن و حكم باجراى امرى كردن و زحمت دادن .
تكليفات
(
taklif t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تكاليف و كارهاى پر مشقت و سختيها و دشواريها و رنجها و اذيتها و ستمها و عذابها .
و تكليفات شرعيه : واجبات و كارهائى كه اجراى آنها واجب باشد .
تكليل
(
taklil
) م . ع . كند شدن بينائى و شمشير و كارد و جز آن . و رفتن و در هلاكت و زيان گذاشتن اهل را . و اكليل پوشانيدن كسى را . و كلل فى الامر : كوشيد در آن كار . و كلل الشيئ : زينت داد آن چيز را بجواهر . و كلل السبع : حمله كرد . و كلل عن الامر : باز ايستاد از آن كار و بددلى كرد .
تكليم
(
taklim
) م . ع . كلمه تكليما و كلاما : سخن گفت با او . و كلمه تكليما :
مجروح كرد آن را ( شدد للمبالغة )
تكمار
(
tokm r
) ا . پ . تخمار كه تير بىپيكان بود و بعوض پيكان گرهى از چوب و يا استخوان دارد .
تكمر
(
tokmar
) ا . پ . تكمار .
تكمش
(
takammoc
) م . ع . شتاب كردن .
و ور ترنجيده و فراهم شدن پوست .
تكمكم
(
takamkom
) م . ع . كلاه گرد پوشيدن . و فرو شدن در جامه يق تكمكم فى ثيابه . و فرو پوشيدن سر را .
تكمل
(
takammol
) م . ع . تمام شدن و تمام كردن ( لازم و متعدى است ) .
تكملة
(
takmelat
) م . ع . كمل تكميلا و تكلملة . مر . تكميل .
تكمله
(
takmele
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تكميل و تتمه .
تكمم
(
takammom
) م . ع . فرو گرفتن چيزى را و مدهوش و رفته عقل شدن يق تكمم القوم ( مجهولا ) اذا غمى عليهم و عظوا .
تكمؤ
(
takammo '
) م . ع . تكمأه :
ناپسند و ناخوش داشت آن را . و تكمأت عليه الارض : پوشيد آن را زمين و پنهان كرد . و خرج الناس يتكمأون : بيرون آمدند مردمان براى چيدن سماروغ .
تكمه
(
tokme
) ا . پ . گوى گريبان و هر گوئى كه در مادگى داخل كنند خواه در گريبان باشد و يا جاى ديگر . و گره .
تكمه
(
tekme
) ا . پ . ابريشم زر دوزى و زر اعلا .
تكمه
(
takammoh
) م . ع . سرگشته شدن يق خرج يتكمه فى الارض اى لا يدرى اين يتوجه .
تكمهل
(
takamhol
) م . ع . گرد آمدن .
تكمى
(
takammi
) م . ع . تكمى العسكر ( مجهولا ) : كشته شدند دلاوران لشكر . و تكمى فلان : پوشيد و پنهان داشت و تازه كرد فلان پيمان را . و تكمت الفتنة الناس : فرا گرفت فتنه همهء مردم را . و تكمى فلان فلانا : آهنگ كرد فلان فلان را .
تكمئة
(
takmeat
) م . ع . سماروغ دادن براى خوردن .
تكميت
(
takmit
) م . ع . كميت گردانيدن اسب را به صنعت يق كمتت اى صيرت بالصنعة كميتا . و پنهان داشتن خشم را .
تكميد
(
takmid
) م . ع . گرم كردن عضوى را به بستن كماد و جز آن بر وى .
تكميش
(
takmic
) م . ع . شتابانيدن .
و نيك كوشيدن شتربان در راندن شتران .
تكميل
(
takmil
) م . ع . كمله تكميلا و تكملة : كامل گردانيد و نيكو كرد آن را .
تكميل
(
takmil
) ا . پ . - مأخوذ از