تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 947

مساهمون:

ص٩٤٧

تكفف

(
takaffof
) م . ع . دست پيش كسى داشتن به خواهش يق فلان يتكفف الناس : اى طلب بكفه .

تكفكف

(
takafkof
) م . ع . باز ايستادن .

تكفل

(
takaffol
) م . ع . پذيرفتار كسى گرديدن و كفالت كردن .

تكفؤ

(
takaffo '
) م . ع . ناوناوان رفتن يق تكفئت المراة فى مشيتها اى تبخترت .

تكفى

(
takaffi
) م . ع . دراز شدن گياه

تكفيت

(
takfit
) م . ع . فراز گرفتن چيزى را . و به پنجه گرفتن .

تكفير

(
takfir
) م . ع . پوشيدن چيزى را . و ناچيز كردن گناه را . و فروتنى نمودن مر كسى را . و دست بر سينه نهادن پيش كسى . و بر سر نهادن پادشاه تاجى را كه بديدنش خضوع لازم آيد . و كفارهء سوگند و جز آن دادن يق كفر عن يمينه . و منسوب كردن به كفر .

تكفير

(
takfir
) ا . ع . تاج شاهى .

تكفير

(
takfir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نسبت به بىدينى و گناهگارى . و تكفير كردن : به بىدينى نسبت كردن .

تكفيل

(
takfil
) م . ع . پذيرفتارى دادن و پذيرانيدن و تيمار دارى كردن قوله تعالى
وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا .

تكفين

(
takfin
) م . ع . كفن پوشانيدن مرده را و كفن ساختن جهة وى .

تكفين

(
takfin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كفن كردن مرده .

تكك

(
tekak
) ع . ج . تكة (
tekkat
) .

تكك

(
tokak
) ع . ج . تاك (
t kk
) .

تككة

(
takakat
) ع . ج . تاك (
t kk
) .

تكل

(
takal
) م . ع . تكل عليه تكلا ( از باب سمع ) : توكل نمود بر او ( لغة فى اتكل ) .

تكل

(
takel
) و (
tekel
) ا . پ . گوسپند شاخدار جنگى . و پسر سادهء نو خط . و مردم ابله بىاندام .

تكلاب

(
takl b
) م . ع . با هم برجستن .

تكلام

(
tekell m
) م . ع . تكلم كلمة و بكلمة تكلما و تكلاما : سخن گفت .

تكلام

(
takl m
) و (
takall m
) ص . ع . رجل تكلام : مرد نيكو سخن فصيح كلام . و كذا رجل تكلام .

تكلامة

(
takl mat
) و (
takall mat
) ص . ع . رجل تكلامة مرد نيكو سخن فصيح كلام و كذلك رجل تكلامة .

تكلان

(
tokl n
) ا . ع . عجزنمائى و كار سپردگى بر ديگرى - اسم است توكل را .

تكلة

(
toklat
) ا . ع . تكلان .

تكلة

(
tokalat
) ص . ع . رجل تكلة : مرد عاجز كه كار خود را به ديگرى سپارد و بر وى تكيه نمايد .

تكلتو

(
takaltu
) ا . پ . چيزى كه از نمد و جز آن دوزند و زير زين گذارند و ترمه نيز گويند تا بر پشت اسب از زين آسيبى نرسد . و بروت و شارب .

تكلح

(
takalloh
) م . ع . سپيد بودن دندان در وا كردن لبها در ترش‌روئى . و ترش روئى كردن . و پياپى درخشيدن برق .

تكلد

(
takallod
) م . ع . درشت و ستبر گرديدن .

تكلس

(
takallos
) م . ع . سيراب شدن يق تكلس من الماء . و سخت دويدن .

تكلع

(
takallo '
) م . ع . فراهم آمدن و با هم سوگند خوردن .

تكلف

(
takallof
) م . ع . به خود گرفتن كارى را بىفرمودن كسى . و رنج بر خود نهادن .

تكلف

(
takallof
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عدم ميل و عدم رغبت . و محنت و مشقت . و توجه و سعى و كوشش و مداومت و زحمت . و اسراف و خرج بىاندازه . و افراط در آداب و رسوم و نوازش . و ظاهرسازى و رياكارى و تروير . و با تكلف : يا ريا و با زحمت و مشقت . و بىتكلف : بىريا و بىمشقت . و تكلف كردن : رنج بردن و محنت كشيدن .

تكلفات

(
takallof t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - محنت‌ها و مشقتها و رنجها و مزاحمات و آداب و تشريفات و پذيرائيها و نوازشها و ظاهرسازيها . و تكلفات رسمى : توجهات نوازشانه و خوش‌آمدگيهاى زبانى . و تكلفات مجلس : تشريفات مجلس و آداب و رسوم مهمان‌نوازى .

تكلفة

(
taklefat
) ا . ع . حملت الشيئ تكلفة : بمشقت و دشوارى برداشتم آن چيز را .

تكلف مزاج

(
takallof - maz j
) ص . پ . مبادى آداب و خوش‌آمدگوى .

تكلل

(
takallol
) م . ع . تكلل به : احاطه نمود آن را و فرا گرفت . و تكلل السحاب بالبرق : نرم درخشيد برق .

تكلم

(
takallom
) م . ع . تكلم كلمة و بكلمة تكلما و تكلاما : سخن گفت .

تكلم

(
takallom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گفتگو و سخن .

تكلمات

(
takallom t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گفتگوها و سخنها .

تكلؤ

(
takallo '
) م . ع . بيعانه گرفتن . و بيعانه خواستن . و مهلت و زمان خواستن .

تكله

(
tokle
) ا . پ . شخص ديوانه و شوريده و مجنون . و ا خ : نام اتابكى كه در شيراز پادشاهى كرده .

تكلى

(
takalli
) م . ع . در صف پسين