تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 944

مساهمون:

ص٩٤٤
مىزند از دلاورى و توانائى خود .

تكتكة

(
taktakat
) م . ع . پا سپردن تا به حد شكستن سر .

تكتكت

(
takatkot
) م . ع . آهسته و نرم رفتن و يا گام نزديك نهاده شتافتن .

تكتل

(
takattol
) ا . ع . رفتار پست قامتان .

تكتم

(
toktam
) ا خ . ع . چاه زمزم و نام زنى .

تكتيب

(
taktib
) م . ع . نوشتن و نوشتن آموختن . و كتب الكتيبة : آماده كرد كيتبه را و فراهم آورد و كتيبه كتيبه كرد .

تكتيع

(
takti '
) م . ع . كتع اللحم : ريزه‌ريزه بريد گوشت را .

تكتيف

(
taktif
) م . ع . بآهن پيوند نمودن آوند را و بند زدن آن . و بلند شدن فروع شانهء اسب در رفتار . و ريزه‌ريزه بريدن گوشت را . و شانه جنبان رفتن اسب .

تكتيل

(
taktil
) م . ع . گل كردن و يا خمير كردن با دست .

تكتيم

(
taktim
) م . ع . نيك پنهان داشتن و پوشانيدن ( شدد للمبالغة ) .

تكثح

(
takassoh
) م . ع . تكثح بالحصى : سنگريزه انداخت و زد با آن .

تكثر

(
takassor
) م . ع . بسيار نمودن و بسيار شدن .

تكثرات

(
takassor t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعددات و چيزهاى متعدد .

تكثم

(
takassom
) م . ع . توقف و درنگ كردن در چيزى و سرگشته گرديدن . و دو تا شدن و پنهان شدن .

تكثيب

(
taksib
) م . ع . كثب الشيئ تكثيبا : كم گرديد آن چيز .

تكثيب

(
taksib
) ا . ع . كمى و قلت .

تكثئة

(
takseat
) م . ع . سر شير خوردن . و خوردن ستور سرهاى علف را . و بهمهء معانى كثء نيز آمده . مر . كثء .

تكثيح

(
taksih
) م . ع . آشكارا گردانيدن .

تكثير

(
taksir
) م . ع . افزودن .

تكثير

(
taksir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افزونى و ازدياد و افزايش و افراط .

تكثيع

(
taksi '
) م . ع . سر گرفتن شير . و فراهم آمدن بر شير چربش و سرشير . و نرم گشتن شكم ستور . و روان شدن آن . و به شدن بالاى ريش . و بر آمدن گياه زمين يق كثعت الارض اى نجم نباتها . و كفك انداختن ديگ . و بيك‌بار در آمدن ريش . و بسيار و دراز شدن آن . و خورده شدن چربش بالاى خيك يق كثعت السقاء : خوردم من چربى بالاى خيك را .

تكثيف

(
taksif
) م . ع . ستبر گردانيدن .

تكثيف

(
taksif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هنگفتى و هنگفت شدگى و ستبرى .

تكحل

(
takahhol
) م . ع . سرمه كشيدن . و تكحلت الارض بالنبات : سبزى گياه را نمودار كرد زمين .

تكحيب

(
takhib
) م . ع . غوره بر آوردن رز يق كحب الكرم اذا اظهر كحبه او كثرحبه : بر آمد غورهء آن رزو بسيار شد دانهء آن .

تكحيص

(
takhis
) م . ع . محو و ناپديد كردن يق كحص الكتاب .

تكحيل

(
takhil
) م . ع . سرمه كشيدن چشم را .

تكدح

(
takaddoh
) م . ع . خراشيده شدن پوست .

تكدر

(
takkaddor
) م . ع . تيره شدن يق تكدر الماء و تكدرت معيشته .

تكدر

(
takaddor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كدورت و تيرگى و تاريكى و مهمومى و ترش‌روئى و آشفتگى .

تكدس

(
takaddos
) م . ع . شتافتن . و نيك دويدن . و دوش جنبان راه رفتن . و سينه و پائين هر دو پستان را برداشته راه رفتن . و كاهلانه راه رفتن . و رفتن اسب چنان كه گوئى گرانبار است .

تكدكد

(
takadkod
) م . ع . سخت راندن .

تكده

(
takaddoh
) م . ع . شكسته شدن يق سقط فتكده .

تكدئة

(
takdeat
) م . ع . بر زمين نشاندن سرما كشت را . و دير بر آوردن زمين گياه را بسبب سرما خوردگى .

تكديح

(
takdih
) م . ع . خراشيدن . و يا معيوب كردن روى كسى را ( شدد للمبالغة ) .

تكديد

(
takdid
) م . ع . راندن .

تكدير

(
takdir
) م . ع . تيره كردن يق كدر الماء تكديرا .

تكدير

(
takdir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كدورت و تيرگى و آشفتگى . و تكدير خاطر : تشويش خاطر .

تكديم

(
takdim
) م . ع . خوردن گوسپند سرهاى گياه را بدون آنكه از بيخ آن را بچرد .

تكديه

(
takdih
) م . ع . شكستن . و جدا كردن موى به شانه . و خراشيدن روى ( شدد للمبالغة ) .

تكذاب

(
tekezz b
) ا . ع . دروغ‌گوى .

تكذب

(
takazzob
) م . ع . بتكلف دروغ گفتن . و دروغ‌گوى پنداشتن كسى را .

تكذيب

(
takzib
) م . ع . كاذب شدن ناقه . و حمل فلان فما كذب : بددلى نكرد فلان . و ما كذب ان فعل كذا : درنگ نكرد . و كذب بالامر تكذيبا و كذابا : نيك انكار كرد امر را قوله تعالى
كَذَّبُوا بِآياتِنا كِذَّاباً .
و كذب فلانا :