همديگر نگريستن كه كدام يك بزرگتر است .
تكامل
(
tak mol
) م . ع . تمام شدن .
تكاميشى
(
tak mici
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعاقب و نيك كوشيدن در راندن .
تكان
(
tak n
) ا . پ . صدمه و جنبش و لرزش و بر جهيدگى از جاى . و تكان خوردن : از جاى بر جستن و جنبيدن و لرزش گرفتن و مضطرب شدن . و تكان دادن : از جاى حركت خود دادن و راندن و لرزانيدن و جنبانيدن .
تكانيدن
(
tak nidan
) ف م . پ .
جنبانيدن و جنبش دادن و به حركت در آوردن و جنبانيدن درخت .
تكاو
(
tak v
) ا . پ . زمين آب كند و مجرائى كه سيل كنده باشد و زمين ناهموار كه بعضى جاى آن را آب فرو گرفته باشد و بعضى جاى خشك بود . مر . تكاب .
تكاوح
(
tak voh
) م . ع . مروسيدن با يكديگرى در بدى يق تكاوحا اى تمارسا و تعالجا فى الشيئ بينهما .
تكاور
(
tak var
) ا . پ . ستور روندهء خوش رفتار عموما و اسب و اشتر خوش رفتار خصوصا . تكاور ابلق : دنيا و روزگار و روز و شب .
تكاوس
(
tak vos
) م . ع . تو بر تو شدن گوشت . و بسيار بر هم نشستن گياه و علف .
تكاول
(
tak vol
) م . ع . اظهار كوتاهى نمودن . و باز ايستادن از امرى .
تكايد
(
tak yod
) م . ع . هم را فريفتن و مكر نمودن يق هما يتكايدان و لا يقال يتكاودان .
و تكايده الامر اى شق عليه و اشتد .
تكايد
(
tak yod
) ا . ع . سختى و دشوارى يق فيه تكايد اى تشدد .
تكايس
(
tak yos
) م . ع . زيرك گردانيدن .
تكايل
(
tak yol
) م . ع . به يكديگر پيمودن .
و خلاف و معارضه نمودن در دشنام يق هما يتكايلان . و لا تكايل بالدم اى لا يجوز لك ان تقتل الا ثارك .
تكبب
(
takabbob
) م . ع . تكببت الابل : بر افتادند شتران از بيمارى و يا لاغرى . و تكبب الرجل : رنجيده و منقبض گرديد آن مرد از بيمارى و يا سردى .
و تكبب الرمل : بسته شد ريگ و تو بر تو نشست .
تكبد
(
takabbod
) م . ع . تكبدت الشمس : در ميانهء آسمان در آمد آفتاب .
و تكبد الامر : آهنگ كار كرد . و تكبد اللبن : ذفرك شد و ستبر گرديد شير . و كذا تكبد الدم .
تكبر
(
takabbor
) م . ع . بزرگمنشى نمودن و گردنكشى كردن .
تكبر
(
takabbor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غرور و خودبينى و گردنكشى و گستاخى و بزرگمنشى و عظمت و بزرگوارى و برتنى و بوج و پغار .
تكبرانه
(
takabbor ne
) م ف . پ .
بطور تكبر و بزرگمنشى و بطور بوج و پغار .
تكبس
(
takabbos
) م . ع . پا سپرده شدن .
تكبكب
(
takabkob
) م . ع . در پيچيده شدن بجامه .
تكبن
(
takabbon
) م . ع . فربه شدن .
تكبند
(
tak - band
) ا . پ . كمربندى از ابريشم و يا پشم شتر و مانند آن كه بر يك سر آن تكمه و يا مهرهاى و بر سر ديگرش انگلهاى نصب كنند و چون خواهند بر كمر بند كنند مهره را در انگله اندازند .
تكبى
(
takabbi
) م . ع . تكبى على المجمرة : در وا داشت جامه را بر بوى سوز و بخور كرد .
تكبيب
(
takbib
) م . ع . كباب ساختن .
تكبية
(
takbeyat
) م . ع . كبى النار :
خاكستر انداخت بر آتش .
تكبيث
(
takbis
) م . ع . پهلو خمانيدن كشتى را و نقل كردن رخت آن بديگر كشتى .
تكبيد
(
takbid
) م . ع . در ميانهء آسمان در آمدن آفتاب و جز آن . و كبد النجم السماء : در وسط آسمان در آمد آن ستاره .
تكبير
(
takbir
) م . ع . كبر تكبيرا و كبارا : اللّه اكبر گفت . و كبر الشيئ :
بزرگ و كلان گردانيد آن چيز را و بزرگ شمرد و به بزرگى صفت كرد آن را .
تكبير
(
takbir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اللّه اكبر گفتن .
تكبيع
(
takbi '
) م . ع . نيك بريدن ( شدد للمبالغة ) .
تكبيل
(
takbil
) م . ع . كبل الاسير :
بند كرد اسير را در زندان و جز آن . و كبلتك دينك : در تاخير انداختم وام تو را .
تكة
(
takkat
) م . ع . تكه تكا و تكة .
مر . تك .
تكة
(
takkat
) ا . ع . شلوار بند . ج :
تكك (
tekak
) .
تكتاز
(
tak - t z
) ا . پ . دو و تاخت و سرعت و شتاب و تلاش و تجسس .
تكتب
(
takattob
) م . ع . فراهم آمدن و مجتمع شدن .
تكتف
(
takattof
) م . ع . تكتفت الخيل :
بلند گرديد فروع شانههاى آن خيل . و تكتف الكتفان فى مشيه : برجست آن كتفان در رفتار خود و كتفان ملخى را گويند كه تازه به پريدن آمده باشد .
تك تك
(
tak - tak
) م ف . پ . يكى يكى و جدا و فردفرد . و تكتك پا : آواز پا در هنگام رفتن . و تكتك پا رفتن : ترسيدن از آواز پا . و تكتك پا مىرساند : او لاف