و بر هم نشاندن باران زمين را يق المطر يعزز الارض و منها . و نير تعزيز : دشوار كردن .
تعزيل
(
ta'zil
) م . ع . يكسو ساختن و جدا نمودن .
تعزيم
(
ta'zim
) م . ع . خواندن آيات قرآنى در عزايم .
تعزيه
(
ta'zie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعزيت و برپا دارى عزاى حضرت سيد الشهدا صلوات اللّه عليه و روضهخوانى و شبيه .
تعزيهدار
(
ta'zie - d r
) ا . پ . برپا دارندهء تعزيه و روضهخوانى .
تعزيه دارى
(
ta'zie - d ri
) ا . پ .
روضهخوانى .
تعزيهگير
(
ta'zie - gir
) ا . پ . تعزيهدار .
تعس
(
ta's
) ا . ع . بدى و دورى و نگونسارى و هلاكى يق تعسا له .
تعس
(
t s
) م . ع . هلاك شدن و بر روى در افتادن و خوار گرديدن ( و الفعل من فتح و سمع ) يعنى اذا خاطبت قلت تعست ( از باب فتح ) و اذا حكميت قلت تعس ( از باب سمع ) و تعسه الله يعنى هلاك گرداند او را خداى .
تعس
(
taes
) ص . ع . هلاكشونده و به روى در افتاده .
تعسر
(
taassor
) م . ع . تعسر على الامر : دشوار و سخت گرديد بر من كار و ملتوى گشت . و تعسر عليه القول : ملتبس و مشتبه گرديد به روى سخن .
تعسر
(
taassor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشوارى و سختى .
تعسعس
(
taas'os
) م . ع . بوئيدن بوى و بشب شكار جستن گرگ و جز آن .
تعسف
(
taassof
) م . ع . بىراه رفتن و خميدن از راه . و ستم كردن . و بر فوت چيزى ملول شدن .
تعسق
(
taassoq
) م . ع . آزمند شدن .
و چفسيدن . و لازم گرفتن . و ستيهيدن در طلب چيزى .
تعسن
(
taasson
) م . ع . تعسن اباه :
به پدر خود مانست . و تعسن الشيئ :
جست نشان و مكان آن چيز را . و تعسنت الارض : رويانيد زمين اندك از گياه .
تعسير
(
ta'sir
) م . ع . خلاف كردن .
و از سوى چپ آمدن . و دنب برداشتن شتر در وقت دويدن . و دشوار كردن - نقيض تيسير يق اللهم يسر و لا تعسر .
تعسيف
(
ta'sif
) م . ع . مانده گردانيدن يق عسفه تعسيفا .
تعسيل
(
ta'sil
) م . ع . طعام ساختن با انگبين . و توشه دادن انگبين را . و انگبين فراهم آوردن زنبوران در خانه .
تعسين
(
ta'sin
) م . ع . سبك گردانيدن تنگى سال پيه شتران را .
تعشب
(
taaccob
) م . ع . گياه تر چريدن و فربه گرديدن شتر .
تعشق
(
taaccoq
) م . ع . عاشقى نمودن .
تعشق
(
taaccoq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عشق و عشقورزى و محبت و دوستى .
تعشم
(
taaccom
) م . ع . خشك شدن .
تعشن
(
taaccon
) م . ع . تعشن النخلة :
پيروى و تلاش نمود اصل شاخ خرمابن را .
تعشنط
(
taacnot
) م . ع . تعشنطت المراة زوجها : در آويخت زن با شوى و خصومت نمود .
تعشى
(
taacci
) م . ع . طعام شبانگاهى خوردن و شبكور شدن - و اذا قيل لك تعش قلت ما بىتعش و لا تقل ما بىعشاء .
تعشيب
(
ta'cib
) م . ع . گياه تر رويانيدن زمين .
تعشية
(
ta'ceyat
) م . ع . عشى الطير :
آتش افروخت زير آشيانه تا مرغان كور گردند و شكار كرده شوند . و عشاه : طعام شبانگاهى خورانيد آن را . و عشى الابل : بشب چرانيد شتران را . و عشى عنه : نرمى و ملاطفت نمود بر وى .
تعشير
(
ta'cir
) م . ع . ده يك از اموال قوم گرفتن . و بده زبان بانگ كردن خر و زاغ و ده ماه بر آمدن بر آبستنى اشتر . و ده آيه كردن مصحف را . و عشرت القوم تعشيرا :
نه نفر بودند آن قوم و يك نفر افزودم تا ده نفر شدند .
تعشيش
(
ta'cic
) م . ع . كم شاخ و باريك تنه گرديدن درخت . و آشيانه ساختن مرغ . و خشك شدن گياه و زمين . و كره بستن نان و خشك گرديدن آن . الحديث لا تملا بيتنا تعشيشا : يعنى دغلى و خيانت در طعام نكنيد كه پنهان نمائيد در هر گوشهء خانه چيزى و خانه مانند آشيانه گردد .
تعشين
(
ta'cin
) م . ع . بخواست خود گفتن . و اندازه كردن .
تعص
(
taas
) م . ع . تعص تعصا ( از باب سمع ) : دردگين شد اعصاب او از بسيار رفتن .
تعص
(
taas
) ا . ع . پيچيدگى پى پا و معص . مر . معص (
maas
) .
تعصب
(
taassob
) م . ع . عصابه بر سر بستن و عصبيت كردن . و دعواى عصبيت نمودن .
و قناعت نمودن به چيزى و راضى شدن به آن .
و ميان بستن از گرسنگى .
تعصب
(
taassob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حميت و عصبيت و بر نايشتى و جانب دارى و طرفدارى و حمايت و حمايت مذهبى .
تعصر
(
t sor
) ا خ . ع . نام پدر قبيلهاى از تازيان كه باهله از آن قبيله است .
تعصر
(
taassor
) م . ع . فشرده شدن