تعاوى
(
ta vi
) م . ع . تعاووا عليه :
گرد آمدند بر وى و كذلك تعاوت الكلاب :
گرد آمدند سگان .
تعاويذ
(
ta viz
) ع . ج . تعويذ .
تعاهد
(
ta hod
) م . ع . تيمار داشتن و نگاهداشت امور نمودن . و عهد نو بستن .
تعاهد
(
ta hod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - معاهده و تعهد .
تعاهدات
(
ta hod t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتفاق طرفين و معاهدات .
تعاير
(
ta yor
) م . ع . يكديگر را عيب كردن .
تعايش
(
ta yoc
) م . ع . با هم ديگر زيست كردن .
تعايى
(
ta yi
) م . ع . تعايى بالامر :
در ماند در كار و عاجز گشت و نيكو و استوار نتوانست كرد . و تعايى عليه الامر :
دشوار شد به روى كار .
تعب
(
taab
) م . ع . تعب تعبا ( از باب سمع ) : مانده گرديد .
تعب
(
taab
) ا . ع . ماندگى و مشقت .
تعب
(
taab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رنج و محنت و زحمت و سختى و ماندگى . و تعب دادن : آزردن و مانده كردن و خسته نمودن .
تعب
(
taeb
) ص . ع . مانده .
تعبان
(
ta'b n
) ص . ع . مانده و خسته .
تعبب
(
taabbob
) م . ع . تعبب النبيذ :
ستيهيد در خوردن نبيذ .
تعبد
(
taabbod
) م . ع . پرستش كردن خداى را . و تعبد البعير : سركشى نمود شتر . و تعبد البعير : راند شتر را چندانكه عاجز و مانده گرديد . و تعبد فلانا : بندهء خود ساخت فلان را . و تعبد فلان اى تكلف فى العبادة .
تعبد
(
taabbod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قبول بندگى و فرمانبردارى و پرستش و عبادت .
تعبدا
(
taabbodan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از روى تعبد و بندگى و بطور بندگى و اجبار نه بطور آزادى و خواهش .
تعبس
(
taabbos
) م . ع . ناخوش و ترش روى گرديدن .
تعبشم
(
taabcom
) م . ع . عبشمى يعنى از طايفهء عبد شمس شدن .
تعبعب
(
taab'ob
) م . ع . هلاك كردن كسى را .
تعبقس
(
taabqos
) م . ع . عبقسى يعنى از طايفهء عبد القيس شدن و ادعاى خويشى و قرابت كردن .
تعبى
(
taabbiy
) م . ع . آراستن و آماده كردن لشكر و سامان آن را .
تعبئة
(
ta'beat
) م . ع . آماده نمودن و ساخته كردن سامان لشكر را .
تعبية
(
ta'beyat
) م . ع . آراستن و آماده كردن لشكر و سامان آن را .
تعبيد
(
ta'bid
) م . ع . رميدن و گريختن و به بندگى گرفتن . و رام كردن . و خوار داشتن . و گرامى داشتن - از اضداد است .
و ما عبدان فعل : ديرى نكرد در كار .
تعبير
(
ta'bir
) م . ع . سخن از كسى و يا از دل خود گفتن يق عبر عنه . و بيك بار سنجيدن درم بعد از آنكه بتفاريق سنجيده باشد .
و پيمودن گندم و مانند آن . و عبر الرؤياء :
بيان كرد خواب را و آگاه كرد از انجام كار .
و عبر بالماء : درگذشت از آب و در گذرانيد .
و عبر عما فى نفسه : بيان كرد آنچه در دلش بود . و عبر عنه غيره : استفسار نمود غيرى پس بيان كرد از او . و عبر به :
نمود او را گرمى چشم . و عبر به الامر :
دشوار شد كار بر وى . و عبر الكتاب :
بانديشه خواند نامه را بىآواز . و عبرت به :
هلاك گردانيدم او را .
تعبير
(
t bir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفسير و تأويل و بيان و توصيف . و گزاره و گزارش و گزارشن . و تعبير خواب بيان كردن خواب و آگاه نمودن انجام كار را .
و تعبير كردن : بيان كردن بعبارت ديگر كه واضحتر باشد .
تعبير گو
(
ta'bir - gov
) ا . پ . معبر و آنكه تعبير خواب بيان مىكند . و گزارشگر و گزارش كن .
تعبير نامه
(
ta'bir - n me
) ا . پ .
كتابى كه در آن تعبير خوابها را نوشتهاند .
و گزارش نامه و گزار نامه .
تعبيس
(
ta'bis
) م . ع . ترشروئى كردن ( شدد للمبالغة ) .
تعبيق
(
ta'biq
) م . ع . گلو بريدن و ذبح كردن .
تعبيل
(
ta'bil
) م . ع . فرو افگندن برگ درخت را .
تعبيئ
(
ta'bi '
) م . ع . آماده و ساخته كردن سامان لشكر را .
تعبيه
(
ta'bie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آمادگى و آرايش . و مقرر و نصب و محكم .
و تعبيه ساختن : مرتب و منظم كردن و قرار دادن . و تعبيه شدن : واقع شدن و قرار گرفتن . و تعبيه شكستن : نامرتب كردن و تغيير دادن . و تعبيه كردن : آماده كردن و آراستن و مقرر نمودن و نصب كردن و محكم نمودن .
تعة
(
ta'at
) م . ع . تع تعا و تعة .
مر . تع (
ta '
) .
تعتاب
(
ta't b
) م . ع . يك پاى را برداشته جهان جهان رفتن آدمى .