حريص شدن .
تطمل
(
tatammol
) م . ع . آلوده شدن يق تطمل بالطيب تطملا : اى تلطخ .
تطميح
(
tatmih
) م . ع . طمح الفرس :
برداشت اسب هر دو دست را . و طمح ببوله : بلند انداخت كميز را . و فى الحديث انه نهى عن التطميح بالبول .
تطمير
(
tatmir
) م . ع . نورديدن و فروهشتن پرده .
تطميع
(
tatmi '
) م . ع . اميدوار كردن و آزمند گردانيدن كسى را .
تطميع
(
tatmi '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترغيب و تحريض .
تطميل
(
tatmil
) م . ع . ببوى خوش آلودن و خوش بوى كردن .
تطميم
(
tatmim
) م . ع . طمم الطائر :
فرود آمد مرغ بر شاخ درخت .
تطنثر
(
tatansor
) م . ع . گران شدن جسم از بسيار خوردن پيه .
تطنف
(
tatannof
) م . ع . آگاه گرديدن و انتظار كردن يق ما تطنفت نفسى الى هذا اى ما اشفت . و پوشيدن . و آمدن كسى را يقال هو يتطنفهم اى يفشاهم .
تطنى
(
tatanni
) م . ع . طنى بعيره :
داغ كرد در پهلوى شتر خود .
تطنيب
(
tatnib
) م . ع . بدوال دوختن مشك را . و طنبه : كشيد آن را بطناب و بست به آن . و طنب الذئب : آواز برآورد گرگ . و طنب بالمكان : اقامت نمود در آن جاى . و طنب الفرس : دراز پشت شد اسب .
تطنية
(
tatneyat
) م . ع . طناه : علاج طنى نمود او را . و طنى بعيره : داغ كرد در پهلوى شتر خود .
تطنيخ
(
tatnix
) م . ع . بناگوارد آوردن يق طنخه اذا اتخمه .
تطنيف
(
tatnif
) م . ع . تهمت كردن .
و خار و خسك بر ديوار نهادن . و طنف نفسه الى كذا : با آز و حرص نزديك كرد نفس خود را .
تطنين
(
tatnin
) م . ع . ببانگ در آوردن .
تطواف
(
tatv f
) م . ع طوف الشيئ تطويفا و تطوافا : گرد چيزى گرديد ( شدد للمبالغة ) .
تطواف
(
tatv f
) و (
tetv f
) ا .
ع . جامهاى كه در آن طواف كنند .
تطوح
(
tatavvoh
) م . ع . تطوح فى البلاد : سر گردان گرديد در جهان و اينجا و آنجا انداخت خود را و آمد و رفت كرد .
تطود
(
tatavvod
) م . ع . گرد گرديدن و رفتن در جهان .
تطوس
(
tatavvos
) م . ع . تطوست المراة : آراست خود را آن زن و زينت كرد .
تطوع
(
tatavvo '
) م . ع . توانائى نمودن از خود و آنچه نه فريضه باشد آوردن .
تطوع
(
tatavvo '
) ا . ع . نماز نافله و هر چيز كه فريضه نباشد .
تطوعات
(
tatavvo t
) ع . ج . تطوع .
تطوف
(
tatavvof
) م . ع . گرد چيزى گرديدن .
تطوق
(
tatavvoq
) م . ع . گردنبند پوشيدن . و قرئ على الذين يطوقونه ( بتشديد واو ) يعنى گرداينده شد مانند طوق در گردنهاى ايشان . و يطوقونه ( بتشديد طاء و واو ) اصله يتطوقونه : تاء را طاء كرده ادغام نمودند . و يطيقونه اصله يطيقونه واو را بياء بدل كردند و يتطيقونه اصله يتطيوقونه : واو را ياء كردند .
تطول
(
tetval
) ا . ع . رسن دراز كه ستورا بدان بعلف بندند و رسنى كه بدان پاى ستوران بندند .
تطول
(
tatavvol
) م . ع . تطول عليهم : منت نهاد بر ايشان و فضل و فزونى نمود .
تطوى
(
tatavvi
) م . ع . تطوت الحية : حلقه زد مار .
تطويح
(
tatvih
) م . ع . سرگشته و پريشان نمون و آواره كردن در جهان و اينجا و آنجا بردن و هلاك ساختن يق طوحته الطوايح اى قذفته القواذف . و بعصا زدن .
و فرستادن به جائى كه از آن آمدن نتواند . و طوحه و به : انداخت او را در هوى و هوس .
و طوح : برانگيخت وى را برفتن در ميدان جانكاه .
تطويد
(
tatvid
) م . ع . سرگردان گرديدن و رفتن . و طود فى الجبال : در آمد در كوهها .
تطويس
(
tatvis
) م . ع . رفتن . و ما ادرى اين طوس به اى ذهب به : نمىدانم كجا برد او را .
تطويش
(
tatvic
) م . ع . امروز و فردا كردن غريم خود را يق طوش تطويشا .
تطويع
(
tatvi '
) م . ع . آسان نمودن كارى را بر كسى و توانا نمودن بر كارى قوله تعالى
فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ
يعنى آسان كرد و توانا نمود و يا پيرو او گشت و فرمانبردارى نمور و يا دلير كرد او را و اعانت كرد و پذيرفت حكم وى را .
تطويف
(
tatvif
) م . ع . طوف الشيئ تطويفا و تطوافا : گرد چيزى گرديد ( شدد للمبالغة ) .
تطويق
(
tatviq
) م . ع . والى گردانيدن .
و امين ساختن . و طوق در گلوى كسى انداختن و گردنبند پوشانيدن . و طوقتك الشيئ : تكليف دادم تو را بر آن چيز يا چيزى كه فوق طاقت تو است . و طوقنى الله اداء حقه : توانا كند مرا خداى بر اداى