پهنبينى
(
pahn - bini
) ص . پ . كسى كه بينى او پهن و فرورفته باشد .
پهند
(
pahand
) ا . پ . دامى كه بدان آهو گيرند .
پهندار
(
pahan - d r
) ص . پ . عريض و گشاده .
پهنساز
(
pahn - s z
) ص . پ . آنكه پهن مىكند و منبسط مىسازد .
پهنور
(
pahnur
) ا . پ . حنظل و هندوانهء ابو جهل .
پهنه
(
pahne
) ا . پ . چوگان بازى و گوى بازى . و ميدان . و پهنا و عرض . و قطن كه پهنى ران آدمى و ساير حيوانات باشد از جانب درون . و پهنا و عرض . و طبطاب كه نوعى از چوگان است و سرش مانند كفچه و گوى را در آن نهاده در هوا اندازند . و چوبى مخروطى تراشيده كه كودكان ريسمانى بر آن پيچند و بر زمين اندازند تا بچرخد .
پهنه
(
pahane
) ا . پ . پهن (
pahan
) .
پهنى
(
pahni
) ا . پ . مقابل درازى . و عرض مقابل طول . و هموارى .
پهنيدن
(
pahnidan
) ف م . پ . منبسط كردن و گستردن و كشيدن .
پهوت
(
pahut
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - خربزه .
پهى
(
pahi
) ا . پ . حنظل و خرزهره .
پهين
(
pahin
) ص . پ . بسيار پهن و گشاد .
پى
(
pay
) ا و م ف . پ . عصب و رگ و وتر . و پاى و قدم . و نشان و نقش پاى و اثر قدم . و زه . و ديوار . و جرز . و بن و بيخ ديوار . و دنبال و عقب و تعاقب . و پاشنه . و صف . و توانائى و قوت و تاب و زور . و بهانه . و مكر و حيله . و قصد و اراده .
و وقت و هنگام . و بار و مرتبه . و براى و بهر . و پس و بعد . و پى بردن : نشان يافتن و از پى تو از عقب تو و از دنبال تو و از پى رفتن : از دنبال رفتن . و در پى درآمدن : در عقب درآمدن . و از پى فلان كار از بهر فلان كار . و چند پى : چند مرتبه و چند بار . و پى آوردن تاب و طاقت آوردن . و پى كردن پى و رگ پا را از بالاى پاشنه قطع كردن تا قابل رفتار نباشد و عاجز كردن و بىرفتار كردن .
و پى زدن : برخورد كردن سم پاى اسب بر پى دست آن .
پى
(
pey
) ا . پ . مخفف پيه و بمعنى آن .
پيا
(
pi
) ا . پ . مرد و مردم .
پياب
(
pay b
) ا . پ . قعر كه ته حوض و بن دريا بود . و نهايت هر چيز . و تاب و طاقت و زور .
پياپى
(
pay - pay
) م ف . پ . متعاقب و متواتر و پىدرپى و على الاتصال . و پياپى آمدن : متعاقب و از عقب هم آمدن . و پياپى گفتن : پشت سر هم گفتن . و پياپى شدن : متواليا و پىدرپى تعاقب كردن .
پيادگان
(
pi dag n
) پ . ج . پياده .
پياده
(
pi de
) ا ص . پ . نقيض سواره كسى كه سوار نباشد و بر روى پاهاى خود حركت كند . و مهرهاى از مهرههاى شطرنج .
و نوعى از گل سرخ . و نوعى از درخت بيد و تاك . و مردم بىسواد و بىعلم و فضل .
و پياده شدن : از مركوب پائين آمدن خواه آن مركوب يكى از ستور باشد و يا كشتى و يا كالسكه و كجاوه و تخت . و پياده نهادن زبون دانستن حريف و اعتنا نكردن به او .
پيادهپا
(
pi de - p
) ص . پ . آنكه پياده مىرود . و راجل .
پيادهرو
(
pi de - rov
) ا . پ . پيك و قاصد و راهى كه پيادگان در آن حركت مىكنند و راه سنگ فرش شده .
پياده نفرات
(
pi de - nafar t
) ا . پ .
لشكر پياده و فوج پياده .
پيارك
(
pi rak
) ا . پ . مرغى شبيه به بلبل در شكل و صدا ولى كوچكتر و سبز رنگ .
پياز
(
pi z
) ا . پ . گياهى بستانى كه ريشهاش غدهاى و مأكول است و بتازى بصل گويند . و جزء غدهء از بعضى نباتات ديگر مانند پياز لاله . و ريشه موهاى انسانى . و پياز دشتى : بصل الفار . و پياز موش :
عنصل . و پياز سگ : كلشيك .
پيازفروش
(
pi z - farovc
) ا . پ .
كسى كه پياز مىفروشد .
پيازك
(
pi zak
) ا . پ . مصغر پياز و گياهى كه از آن بوريا بافند . و نوعى از گرز كه سر آن را با زنجير و يا دوالى بر دستهاش نصب كنند . وا . خ . قريهاى در دامن كوه معدن لعل .
پيازكى
(
pi zaki
) ا و ص . پ . نوعى از ياقوت قيمتى . و منسوب بقريهء پيازك .
پيازليز
(
pi z - liz
) ا . پ . نوعى از پياز دشتى مأكول .
پيازو
(
pi zu
) ا . پ . عنصل .
پيازوا
(
pi z - v
) ا . پ . يك قسم خورش كه لذيذ و بطئ الهضم است و از پياز ترتيب دهند .
پيازى
(
pi zi
) ا . پ . نوعى از لعل قيمتى و نوعى از گرز كه بتركى چوكن گويند . و پياز دشتى . و هر چيز كه برنگ پياز باشد .
پيازىرنگ
(
pi zi - rang
) ص . پ .
گل سرخى و عنابى و ارغوانى .
پياستو
(
pi stu
) ا . پ . خميازه و بخر و بوى دهان و گند دهان و بياستو .
پياله
(
pi le
) ا . پ . آوندى از بلور و چينى و جز آنها كه با آن شراب و ديگر مايعات نوشند . و چشم معشوق . و پيالهء جور : جام