تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 739

مساهمون:

ص٧٣٩
ميوه‌ها . و موهاى مجعد و انبوه سياهان و مردمان افريقا . و پشمى از كلاهش كم : در نقصانى گويند كه بغايت سهل بود . و پشم در كلاه داشتن : عزت و اعتبار داشتن و غرور دولت داشتن . و پشم در كلاه نداشتن : مرتبه و اعتبار و دانش نداشتن . و بىغيرت بودن . و پشم شدن : هلاك شدن . و پراكنده شدن و پراكنده ساختن و جدائى كردن . و پشم كشيدن : بحيله هرزه‌گوئى را از خود دور كردن . و بىوقر شدن . و از اعتبار ساقط كردن . و اهانت كردن .

پشماق

(
pacm q
) ا . پ . اسب .

پشماگند

(
pacm gand
) ا . پ . چيزى كه آن را پر پشم كنند و ما بين پشت ستور و تنگ بار گذارند . و پالان الاغ .

پشمالو

(
pacm lu
) ص . پ . هر چيز پشم‌دار .

پشمالو

(
pacm lu
) ا . پ . قسمى از هلو .

پشمان

(
pecm n
) ا و ص . پ . پشيمان .

پشم‌بريده

(
pacm - boride
) ص . پ . گوسپندى كه پشمش را مقراض كرده باشند .

پشم‌دين

(
pacm - din
) و پشم‌دين‌آقا (
pacm - din - q
) و پشم قلى (
pacm - qoli
) اين سه اسم را در استهزاء و نكوهش گويند .

پشم‌فريز

(
pacm - fereyz
) ا . پ . فريزنده و مقراض‌كنندهء پشم .

پشمك

(
pacmak
) ا . پ . مصغر پشم . و نام حلوائى كه پشمك قندى نيز گويند .

پشمناك

(
pacm - n k
) ص . پ . پشمين . و پشم‌دار و پر از پشم .

پشميدن

(
pamidan
) ف م . پ . افشاندن و جدا كردن .

پشمين

(
pacmin
) ص . پ . منسوب به پشم . و لباس پشمين : لباسى كه از پشم ساخته شده باشد .

پشمينه

(
pacmine
) ا و ص . پ . از پشم ساخته شده و منسوب به پشم . و لباس پشمين . و قسمى از حلوا . و پشمينه‌پوش : كسى كه لباس پشمى مىپوشد .

پشمينه‌دوش

(
pacmine - dovc
) ا . پ . لباس پشمى پوشيده .

پشن

(
pacan
) ا خ . پ . موضعى كه ميان پيرانويسه و طوس نوذر در آنجا جنگ واقع شد . و پشنگ پدر افراسياب .

پشنج

(
pacanj
) ا . پ . شخم و كشت‌زار . و بثره و آبله . و قطره‌هاى افشان شده .

پشنج

(
pecenj
) ا . پ . تدارك سفر و آذوقهء راه .

پشنجش

(
pacanjec
) ا . پ . افشاندگى و پاشيدگى .

پشنجه

(
pecanje
) ا . پ . دستهء گياهى كه شومالان و جولاهگان با آن آهار بر تار افشانند .

پشنجيدن

(
pecanjidan
) ف ل م . پ . افشاندن و افشانده شدن .

پشنجيده

(
pacanjide
) ص . پ . افشانده و پاشيده .

پشنده

(
pocnode
) ا . پ . طعامى كه از آرد خرما سازند . و ژاله .

پشنگ

(
pacang
) ا . پ . جفا و ستم و جور . و محنت . و ميلى آهنين و دراز و سر تيز كه بناها بدان ديوار سوراخ كنند . و زنبير كه بدان خشت و گل و خاك كشند . و ا خ . پدر افراسياب و پسر او . و مبارزى ايرانى . و پدر منوچهر شاه .

پشنگ

(
pacang
) و (
peceng
) ا . پ . ترشح آب و جز آن .

پشنگ

(
pocang
) ا . پ . نشان . و اثر قديم . و بيل و كلند .

پشور

(
pocur
) و پشول (
pocul
) ا . پ . دعاى بد و نفرين .

پشوليدن

(
poculidan
) ف م . پ . دعاى بد كردن و نفرين كردن .

پشوليده

(
peculide
) ص . پ . پريشان و ژوليده . و پراكنده .

پشه

(
pacce
) ا . پ . حيوان كوچك بالدار گزنده‌اى كه داراى چند قسم است و مخصوص ممالك حاره و فصل تابستان مىباشد و محل گزيدگى آن داراى درد و سوزش و خارش است . و پشهء زرين : شرارهء آتش . و پشهء زعفران : زغال و انگشت افروخته .

پشه‌بند

(
pacce - band
) و پشه‌خانه (
pacce - x ne
) ا . پ . پشخانه و تتق (
totoq
) .

پشه‌خانه

(
pacce - x ne
) ا . پ . درخت سده و شجرة البق .

پشه‌خورد

(
pacce - xord
) ا . پ . يك قسم ريشى كه بيشتر در بلخ بهم رسد و دير خوب شود گويند از گزيدگى پشه بهم مىرسد و بتازى قرحهء بلخيه گويند .

پشه‌دار

(
pacce - d r
) ا . پ . پشه‌خانه و درخت سده .

پشه‌دان

(
pacce - d n
) ا . پ . پشه‌بند . و پشخانه و تتق . و چپنلك (
cepenlek
) .

پشه‌غال

(
pacce - q l
) ا . پ . پشه‌دار .

پشه‌ناك

(
pacce - n k
) ص . پ . جائى كه پشه زياد داشته باشد .

پشى

(
peci
) ا . پ . پشيز .

پشيج

(
pacij
) ا . پ . اسباب و لوازم سفر . و هر چيز گرد مانند پول و فلس ماهى . و فراوان و زياد و چندين .

پشيجيدن

(
pacijidan
) ف ل . پ . مسلح شدن و آماده شدن .

پشيچ

(
pacic
) ص . پ . بزرگ و فراوان .

پشيخ

(
pacix
) ا . پ . هموار و صاف .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 739 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )