بسء
(
bas '
) م . ع . بسأ بالامر بسأ و بسوء ( از باب فتح و سمع ) : خوگر شد به آن . و تهاون نمود آن را .
بسء
(
bas '
) و (
basa '
) م . ع . بسابه بسأ و بسا و بساء و بسوء ( از باب سمع و فتح ) :
انس گرفت و آرام يافت به آن .
بسا
(
bas
) م ف . پ . بسيار . و چند .
و چندى . و اى بس . و واى .
بسا
(
bas
) ا خ . پ . نام شهرى در فارس كه فسا نيز گويند .
بساء
(
bas '
) م . ع . بسأ بسأ و بسا و بساء .
مر . بسء (
bas '
) .
بسا بزرگ
(
bas - bozorg
) ص . پ .
بسيار نجيب و بزرگوار .
بسابس
(
bas bes
) ع . ج بسبس .
و الترهات البسابس ( بتركيب وضعى ) و الترهات البسابس ( بتركيب اضافى ) بمعنى اباطيل است .
بساتون
(
bas tun
) و بساتين
(
bas tin
) ع . ج بستان .
بساتينى
(
bas tiniy
) ا . ع . باغبان .
بساتينية
(
bas tiniyat
) ج ا . ع . باغبانان .
بساج
(
bas j
) و بساخ
(
bas x
) ا .
پ . تباهى و بدى و فساد . و آفت و آسيب .
بسادست
(
bas - dast
) ا . پ . بيعانه و پول پيشكى .
بسار
(
bes r
) ع : ج بسر (
bosr
) .
بسارة
(
bes rat
) ا . ع . برسات و آن بارانى است كه در ايامى پى هم بر ملك هند و سند بارد و يك ساعت منقطع نگردد .
بسار دادن
(
bes r - d dan
) و (
bas r - d dan
) و بساردن
(
bes rdan
) و (
bas rdan
) ف م . پ . قلبه راندن و شخم كردن : و بيل زدن و هموار كردن زمين شخم كرده را .
بسارده
(
bas rde
) ا . پ . زمينى كه جهت كاشتن چيزى آب داده باشند .
بسارده
(
bes rde
) ا . م . پ . شخمشده .
بساروب
(
bas - rovb
) ا . پ . خوشه چينى پس از درو كردن .
بساره
(
bas re
) و (
bes re
) ا . پ .
ايوان و صفه . و بارگاه .
بساز
(
bes z
) م ف . پ . روز .
بساس
(
bas s
) ا . پ . طول و درازى .
بساسة
(
bass sat
) ا خ . ع . نام مكهء معظمه زادها اللّه شرفا .
بساسيرى
(
bas siri
) ا خ . ع . معرب بساشيرى - نام يكى از امراى عباسى كه از اهالى بساى فارس بوده .
بساط
(
bas t
) ا . ع . ديگ كلان . و زمين هموار فراخ .
بساط
(
bas t
) و (
bes t
) ا . ع . زمين فراخ .
بساط
(
bes t
) ا . ع . گستردنى . ج : بسط (
bosot
) . و برگ درخت سمر كه زير آن چادرى گسترده برگرفته باشند .
بساط
(
bes t
) و (
bos t
) ع . ج بسط (
best
) و (
bost
) و (
bosot
) .
بساط
(
bes t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرش . و هر چيز گستردنى . و عرصهء شطرنج . و فراخى ميدان .
و متاع و سرمايه . و دستگاه . و سفرهء چرمين .
و بساط خاك : زمين . و بساط شطرنج :
تختهء مربعى كه در وى آن مهرههاى شطرنج را مىچينند .
و بساط فلك : كرهء زمين . و بساط كون و مكان : سطح كرهء زمين و تمام دنيا و گيتى و همهء عالم . و بساط مقراضى : بساطى منقش كه آن را با مقراض بريده و بطرح دوخته باشند . و بساط ساختن از رخسار ف ل . :
سر به سجده گذاشتن . و بمراقبه رفتن . و بساط انداختن و افگندن و كشيدن و آراستن و گستردن : فرش انداختن . و افگندن و كشيدن و آراستن و گستردن .
بساط آراى
(
bes t - r y
) ص . پ .
آنكه مكان عزت و احترام را متصرف بود .
بساطة
(
bas tat
) م . ع . بسط بساطة ( از باب كرم ) : فراخ زبان گرديد و بىپروا سخن گفت .
بساطت
(
bas tat
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - سادگى . و چگونگى جسم مفرد .
بساطى
(
bes ti
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خردهفروش و خرازىفروش .
بساق
(
bes q
) ع . ج بسقة (
basqat
) .
بساق
(
bos q
) ا . ع . خدو و ا خ . ع . كوهى به عرفات . و شهرى بحجاز .
بساك
(
bas k
) ا . پ . تاجى كه از گلها و رياحين و برگ مورد سازند و در روز عيد و يا دامادى بر سر كسى نهند .
بسال
(
bas l
) و بسالة
(
bas lat
) م . ع .
بسل بسالا و بسالة ( از باب كرم ) : شجاع و دلير گرديد .
بسالت
(
bas lat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شجاعت و دلاورى و بىپروائى .
بساله كردن
(
bas le - kardan
) ف م .
پ . سودن و صلايه كردن .
بسام
(
bass m
) ص . ع . رجل بسام :
مرد بسيار تبسمكننده .
بسام
(
bass m
) و بسامة
(
bass mat
) ا . خ . ع . از اعلام است .
بسامان
(
be - s m n
) ص و م ف . پ . نيك و خوب و راست . و خوش حالت و آسوده خاطر .
بسان
(
be - s n
) م ف . پ . مانند و مثل .
بسانائيدن
(
bas n idan
) ف م . پ .
بسانيدن كنانيدن و مشروب كردن فرمودن
بسانج
(
bas nej
) ا . پ . نام گياهى