تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 574

مساهمون:

ص٥٧٤
فصيحانه سخن گفتن .

بر روى افتادگى

(
bar - ruy - oft degi
) ا . پ . سرنگون افتادگى به روى زمين . و ميل و رغبت .

برره

(
bar - rah
) ص . پ . آراسته . و ا . زينت و آراستگى . و خوبى .

برريق

(
bar - riq
) ص . پ . روزه‌دار و نادان .

برز

(
barz
) ا . ع . زمين فراخ و خالى . و رجل برز و برزى : مرد پارسا و زيرك .

برز

(
barz
) ا . پ . كشت . و زراعت و كشاورزى . و تخم .

برز

(
barz
) و (
borz
) ا . پ . مالهء بنائى . و مطلق بلندى . و بلند بالائى . و بلندى بالاى مردم و چاروا . و شكوه و زيبائى شكل و تنهء درخت . و قد و قامت . و ص . درست و كامل .

برز

(
borz
) ا . پ . جوانى و شباب . و بزرگى و عظمت .

برز

(
borz
) ا خ . پ . نام دهى در حوالى مرو .

برزاغ

(
berz q
) ا . ع . جوان تمام با گوشت .

برزة

(
barzat
) ص . ع . امراة برزة : زن پاكيزه كار خويشتن‌دار . يا زن ميانه سال بزرگ مرتبهء پارسا كه با وى مردان نشينند و حرف زنند و مانند زنان جوان حجاب و پرده نكند . وا . سرابالاى كوه . و ا خ . دهى در دمشق . و دهى در بيهق . و نام اسب عباس ابن مرداس . و نام چند زن . و ابو برزة : كنيت جماعتى .

برزة

(
borzat
) ا . ع . كاريزى كه آبش در چاه رويثة مىريزد . و يا آن هر دو كاريزيست كه هر يك را برزة نامند . و ا خ . نام شخصى . و يوم برزة : از روزهاى عرب است .

برزج

(
borzaj
) ا . ع . - معرب پرزه - آنچه بر روى سفرلات و مانند آن بعد از پوشيدن بهم رسد .

برزخ

(
barzax
) ا . ع . حايل و بازداشت ميان دو چيز قوله تعالى :
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ .
و حايل ما بين دنيا و آخرت و آن از زمان مرگ تا زمان قيامت باشد و هر كس كه مىميرد داخل برزخ مىگردد . ج : برازخ . و برازخ الايمان : ما بين اول ايمان و آخر آن . و ما بين شك و يقين .

برزخ

(
barzax
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزى كه ما بين دو چيز متخالف حايل باشد . و زمانه‌اى كه ما بين وقت مرگ تا هنگام برپا شدن قيامت واقع بود و مانند آباد نيز گويند .

برزدن

(
bar - zadan
) ف ل . پ . ده كس انگشتان خود را پيش يكديگر آوردن . و حساب برد و باخت كردن . و بلند شدن . و طلوع كردن . و رسيدن بر لب دريا . و دو تن همسرى و برابرى با يكديگر كردن . و برابر شدن . و روبرو شدن و مقابل شدن . و ف م . بهم برآوردن . و از هم جدا كردن . و به پهلوى يكديگر زدن . و بانگ برزدن : به آواز بلند صدا كردن . و دامن برزدن ف ل . : دامن بر كمر زدن .

برزده

(
bar - zade
) ص . پ . بلند شده . و بيرون انداخته شده .

برزعة

(
barzaat
) ا . ع . تختخواب . و فرش . و حصير .

برزغ

(
borzoq
) ا . ع . نشاط جوانى . و جوان تمام باگوشت .

برزغه

(
barzaqe
) ا . ع . زين . و پالان .

برزق

(
barzaq
) ا . ع . نام گياهى .

برزقى

(
barzaqi
) ا . پ . امتحان و تجربه . و نفوذ .

برزك

(
barzak
) ا . پ . تخم كتان .

برزكار

(
barz - k r
) ا . پ . زراعت كننده و برزيگر .

برزگر

(
barz - gar
) ا . پ . زراعت‌كننده و برزيگر و قلبه ران .

برزگرى

(
barz - gari
) ا . پ . زراعت .

برزل

(
borzol
) ا . ع . مرد ستبر .

برزم

(
barzam
) ا . پ . ناز و كرشمه . و ا خ . پ . نام قلعه‌اى بر كنار رود آمو .

بر زمان

(
bar - zam n
) م ف . پ . سابقا و قبل از اين .

بر زمين

(
bar - zamin
) م ف . پ . به روى زمين . و بر زمين زدن ف ل . : غروب كردن آفتاب . و بر زمين افگندن : بيهوده پنداشته شدن . و ف م . سبك شمردن و التفات ناكردن گفتار كسى را .

برزن

(
barzan
) ا . پ . كوچه . و خانه . و كوچهء دراز . و صحرا . و انتهاى كوچه . و سركوچه . و گوشهء حياط .

برزن

(
berzan
) ا . پ . تابهء گلى كه بر بالاى آن نان پزند .

برزندن

(
barzandan
) ف م . پ . كاشتن و موافقت داشتن و قبول كردن .

برزوغ

(
borzuq
) ا . ع . نشاط جوانى . و جوان پرگوشت .

برزون

(
barzun
) ا . پ . اسب تاتارى .

برزويلا

(
borzuyal
) ا خ . پ . مبارزى تورانى از لشكر افراسياب .

برزويه

(
borzuye
) ا خ . پ . يكى از دانشمندان زمان انوشيروان كه كتاب كليله و دمنه را از هندى بپارسى نگارش داد .

برزه

(
barze
) ا . پ . شاخ درخت . و كشت و زراعت . و تخم . و پارچه‌اى كه از ابريشم و پنبه سازند .